برعکس داستان بچه مردم ِجلال آل احمد که فضای دلگیر-ولی واقعا قشنگ-ی داشت، فضای این فیلم واقعا حال خوب کن و قشنگ بود. این سرنوشت ِجالبی که برای پسر بچه 3،4 ساله ای که توی داستان جلال رها شده رقم زده بودن واقعا به دلم نشست. امیدورام که به اندازه لیاقتش دیده بشه.
من شیفتهٔ یه بازیگر نمیشم که برم همه فیلماشو ببینم. من شیفتهٔ یه کاراکتر میشم و همون فیلم رو بارها میبینم.