💠 عید صلیب در سوریهِ احمد الشرع! چند روز پیش، مسیحیانِ سوریه عیدِ رفعِ صلیب را جشن گرفتند، که هر سال در ۱۴ سپتامبر، بر پایهٔ تقویمِ شرقی، برگزار می‌شود؛ و شهرِ معلولا در حومهٔ دمشق امسال جشنِ چشمگیری را شاهد بود، با حضورِ مسیحیانی از لبنان و اردن، در کنارِ معاونِ دومِ رئیسِ مجلسِ خلق، مادونا بشاره، و ۲۹ نماینده از استان‌هایِ گوناگون، افزون بر سفیرِ مجارستان. جشن‌هایِ شهرِ معلولا با عیدِ صلیب، برایِ دومین سالِ پیاپی، از زمانِ رسیدنِ هیئتِ تحریرِ شام به رهبریِ احمد الشرع -«الجولانیِ پیشین»- به کرسیِ حکومتِ کشور، تناقضی تاریخی میانِ دیروزِ نزدیک و امروز را پیشِ چشم می‌آورد. این شهر یکی از جنایاتِ جنگی را در طولِ انقلابِ سوریه در سالِ ۲۰۱۴ به خود دید، آنگاه که الجولانی و سازمانش از این شهر و جایگاهش برایِ دستیابی به دستاوردهایِ اقتصادی و نظامیِ بزرگ بهره جستند، از رهگذرِ ربودنِ گروگان‌هایِ انسانی و به «پروندهٔ راهبه‌هایِ ربوده‌شدهٔ دیر مار تقلا» شهرت یافت. ابومحمد الجولانی در طولِ سال‌هایِ جنگ‌هایِ خاصشان برایِ تثبیتِ آنچه «دولتِ اسلامی»شان و «برپاییِ شرعِ خدا بر زمین» نامیدند، تاریخِ ابن‌تیمیه و دلایلِ درگیری‌اش با اهلِ شام را خوب آموختند، اما از درس‌هایش بهره نبردند، چنان‌که زندگیِ خودِ این مرد به ما می‌گوید. چراکه از زمانِ رسیدنش به قدرت، با پشتیبانیِ «غربِ کافر» -چنان‌که در ادبیاتش عادت داشت بنامدش- فتواهایِ ابن‌تیمیه بازگشتند تا اندیشه‌هایِ خشونت و رهبریِ عوام را در کشور تغذیه کنند. متن کامل را اینجا بخوانید. ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 صالح ابو عزة، تحلیلگر فلسطینی: وزارت امور خارجه سوریه در برگزاری دیدار با شخصیت‌های ضدّ فلسطینی فعال است. اسعد الشیبانی نیز به هر مناسبت و بی‌مناسبت می‌کوشد با هر شخصیتی که از نسل‌کشی غزه حمایت می‌کند، نشست و گفت‌وگو کند. آخرین دیدارهای الشیبانی، دیروز، با خاخام تندرو، یهودا کابلون، بود؛ کسی که خواستار محاکمه مردم غزه است و نسل‌کشی اسرائیل علیه آنان را می‌ستاید. مهم‌ترین پروژه‌ای هم که روی آن کار می‌کند، تغییر برنامه‌های درسی عربی است، به‌گونه‌ای که با حفظ حق اسرائیل برای اشغال فلسطین و برخی کشورهای عربی هم‌خوانی داشته باشد. الشیبانی با او دیدار کرد و تأکید کرد که از کار مشترک میان آن دو خوشحال است. ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠عصام حسین،تحلیلگر عراقی: من با نظر بالکانیزه‌گراها [کسانی که عراق را به سمت تجزیه قومی و مذهبی می‌کشانند] موافقم که حکومت عراق باید مرکزی باشد! 🔸روبیو از بالکانیزه شدن عراق، یعنی تجزیه عراق، هشدار داد؛ اما توماس باراک راه‌حل را در مرکزی بودن دولت و لغو فدرالیسم‌ها دید. به همین دلیل، از ترس بالکانیزه شدن عراق، من طرف مرکزیت را می‌گیرم. 🔸اما طنز ماجرا اینجاست که بالکانیزه‌گراها از حرف روبیو فقط آن بخشی را برداشتند که به موضع‌شان می‌خورد و حرف توماس باراک را رها کردند، چون به آن‌ها نمی‌خورد. نخستین کسانی که پس از سال ۲۰۰۳ تلاش کردند عراق را بالکانیزه کنند، همان گروهی هستند که امروز از بالکانیزه شدن هشدار می‌دهند. گروه بالکانیزه‌گرا یک ایده پس از ۲۰۰۳ دارند: اگر عراق صد بار هم بالکانیزه شود، مهم این است که قدرت در دست یک شیعه نماند. ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 عبدالله العتیبی، کارشناس قطری: تبادلِ پیشنهادها دربارهٔ تنگهٔ هرمز نشان می‌دهد که طرف‌ها در حالِ آزمودنِ خروجی‌ای سیاسی از تشدیدِ بحران هستند. و اگر کشورهایِ منطقه بتوانند تفاهمی عملی دربارهٔ مدتِ گشایش و شمارِ کشتی‌ها و نوعِ تضمین‌ها شکل دهند، این امر می‌تواند آزادیِ کشتیرانی را تضمین کند و نگرانی‌هایِ امنیتی را برطرف سازد، و در همین‌جاست که این تفاهم به دروازه‌ای برایِ متقاعدکردنِ واشنگتن به تخفیفِ محاصرهٔ دریایی بدل می‌شود. اینجاست که منطقه از جایگاهِ متأثر از بحران فراتر می‌رود و به جایگاهِ شریک در کنار شروطِ خروج از آن و تدارکاتِ پساِ آن می‌رسد. ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 چرا دولت عراق و چارچوب هماهنگی شیعیان در برابر تصمیم آمریکا درباره هواپیماهای ایرانی عقب‌نشینی کرد؟ (قسمت اول) 🔸 چرا کار به جایی رسیده است که دولت عراق و در پی آن، احزاب چارچوب هماهنگی (الإطار التنسيقي) در برابر تصمیم آمریکا برای جلوگیری از فرود هواپیماهای ایرانی در فرودگاه‌های عراق رضایت داده‌اند؟ 🔸 ساده‌انگارانه است اگر این مسئله را صرفاً نتیجه فشارهای کنونی آمریکا بدانیم. ریشه‌های این تحول بسیار عمیق‌تر است و باید آن را در مجموعه تحولات سیاسی و امنیتی پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ جست‌وجو کرد؛ تحولات بزرگی که یکی از مهم‌ترین آنها شهادت سید حسن نصرالله بود. 🔸 شهیدنصرالله عملاً موتور محرک محور مقاومت، هماهنگ‌کننده جبهه‌های مختلف و یکی از مهم‌ترین چهره‌های دارای وزن سیاسی در این محور بود. او توانایی ایجاد ارتباط میان ساحت‌های مختلف مقاومت و به حرکت درآوردن آنها را داشت و عراق نیز در این منظومه، جایگاه ویژه‌ای داشت. 🔸 با حذف این عنصر کلیدی، محاسبات تغییر کرد. نگرانی‌هایی که پیش‌تر پشت درهای بسته مطرح می‌شد، به تصمیم‌های سیاسی تبدیل شد و ترس‌هایی که در اتاق‌های محرمانه درباره آنها گفت‌وگو می‌شد، کم‌کم خود را در مواضع علنی نشان داد. 🔸 با افزایش پیام‌های تهدیدآمیز اسرائیل، برخی نیروهای سیاسی عراق محاسبات خود را بر اساس یک پرسش اساسی بازتعریف کردند: اگر جنگ گسترش پیدا کند چه خواهد شد؟ و اگر در نهایت، حاکمیت و ساختار سیاسی عراق هزینه این جنگ باشد چه؟ 🔸 چند روز پیش از جنگ اخیر نیز هشدارهایی درباره هرگونه کمک به ایران مطرح شد. هم‌زمان، برخی جریان‌هایی که پیش‌تر سلاح خود را کنار گذاشته بودند، محاسبات خود را بر یک فرض مشخص بنا کرده بودند: سقوط نظام جمهوری اسلامی ایران. حتی برخی از آنها منتظر تحقق این اتفاق نماندند و از همان زمان به «روز بعد از سقوط» فکر می‌کردند. 🔸 از این منظر، حضور تام باراک فرستاده ویژه امریکا در عراق معنای متفاوتی پیدا می‌کند. او لزوماً با جریانی مواجه نبود که نیاز داشته باشد از نقطه صفر، نگرش آن را تغییر دهد. برخی نیروها پیش از این، بخش مهمی از مسیر تغییر موضع و بازتعریف جایگاه خود را طی کرده بودند. بنابراین، برای ایجاد این تغییر، الزاماً به اقناع گسترده یا فشار مستقیم نیاز نبود؛ زمینه سیاسی تا حد زیادی از قبل فراهم شده بود. ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba

💠 چرا دولت عراق و چارچوب هماهنگی شیعیان در برابر تصمیم آمریکا درباره هواپیماهای ایرانی عقب‌نشینی کرد؟ (قسمت دوم) 🔸 اما مسئله اصلی در جای دیگری خود را نشان داد. جریانی که سلاح خود را کنار گذاشته بود، به‌تدریج با فاصله گرفتن از پایگاه اجتماعی‌ای مواجه شد که سال‌ها با گفتمان مقاومت زیسته بود. سرعت این تغییر و فاصله آن با گذشته به اندازه‌ای بود که گفتمان جدید به‌سادگی نمی‌توانست افکار عمومی را با خود همراه کند. ‼️ سپس ضربه دیگری وارد شد: آن فرضی که بخشی از این جریان‌ها بر اساس آن محاسبه کرده بودند، یعنی سقوط نظام ایران، محقق نشد. ❓ پس چه چیزی باقی ماند؟ آرشیو گذشته. 🔸 بازگشت به تصاویر قدیمی، عملیات‌های گذشته و ادبیات مقاومت آغاز شد؛ گویی می‌توان از سرمایه گذشته برای توجیه مواضع امروز استفاده کرد. به‌تدریج، یک فعالیت رسانه‌ای نیز شکل گرفت که تلاش می‌کرد بخش‌هایی از گذشته را بازخوانی و تصویر این جریان‌ها را بازسازی کند؛ در این مسیر نیز از وبلاگ‌نویسان و اینفلوئنسرها استفاده شد. 🔸 اگر بخواهیم این رویکرد را صریح‌تر بیان کنیم، منطق آن چیزی شبیه این است: «تصویر ما را بازسازی کن، آرشیو مقاومتی ما را به مردم یادآوری کن و به ما کمک کن تا اقدامات امروزمان را توجیه کنیم.» 🔸 از همین زاویه می‌توان فهمید چرا برخی از این فعالان رسانه‌ای امروز بر مخالفت با جلوگیری از فرود هواپیماهای ایرانی تأکید می‌کنند. مسئله فقط خود این تصمیم نیست؛ بلکه تلاش برای جلوگیری از آشکار شدن یک شکاف است: شکاف میان جریان سیاسی مورد حمایت آنها و محیط اجتماعی شیعی، و همچنین شکاف میان گذشته مقاومتی این جریان‌ها و مواضع کنونی‌شان. 🔸 در این میان، فعال رسانه‌ای تلاش می‌کند تصویر گذشته را بازسازی کند و آرشیو مقاومتی جریان را دوباره به جامعه یادآوری کند؛ اما رهبر سیاسی همان جریان، از بیان صریح موضع خود پرهیز می‌کند تا وارد تقابل مستقیم نشود یا برای خود در برابر تام باراک هزینه و حرج سیاسی ایجاد نکند. 🔸 در نتیجه، آنچه امروز در مسئله هواپیماهای ایرانی دیده می‌شود، صرفاً یک تصمیم اداری یا محصول فشارهای مقطعی نیست؛ بلکه بخشی از یک روند بزرگ‌تر است: تغییر محاسبات سیاسی در عراق پس از تحولات ۷ اکتبر، کاهش نقش برخی چهره‌های محوری مقاومت، افزایش نگرانی از گسترش جنگ، تغییر مواضع برخی جریان‌ها و در نهایت، تلاش برای جمع کردن فاصله میان گذشته و مواضع امروز. ⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba