همه چیز فدای نفت مستند Coup 53 درباره‌ی کودتای ۲۸ مرداد همین چند روز پیش بود که آمریکا مادورو را دزدید و ترامپ بی‌هیچ لکنتی گفت که ما برای نفت آمده‌ایم! چنین لحظات عریانی در تاریخ‌مان کم نیست که به خوبی این وجه دشمن را آشکار می‌کند. کودتای ۲۸ مرداد یکی از آن‌هاست. وقتی با این لحظات آشکار و بی‌پرده‌ی دشمن مواجه می‌شویم، آیا همچنان می‌توان در جهان سستی کرد و بی‌تفاوت بود؟ 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

اراده‌ی ملی را باید کشف کرد سیدعلی متولی از این می‌گوید که چطور دو تجربه‌ی مهم مشروطه و ملی‌شدن نفت، می‌تواند یاری‌گر امروز ایران باشد. 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

در هر دو مورد مشروطه و ملی‌شدن نفت، ما با اتفاقاتی در داخل ایران مواجهیم که برخلاف تاریخ گذشته، رنگ و بویی خارجی داشتند. لحظه‌ای که سیاست داخلی و سیاست خارجی با هم مماس می‌شوند، لحظه‌ی سخت‌ترین تصمیمات است و شاید بتوان گفت آن لحظه، لحظه‌ی ظهور بی‌پرده‌ی سیاست است. در هر دو مورد تاریخی با فعالیت یا انفعالی ملی مواجهیم که به سختی می‌توان نام آن را اراده‌ی ملی گذاشت؛ چرا که آن فعالیت یا انفعال به راحتی با اراده‌ی منفعت‌جویانه‌ی بیگانه پیوند خورد و حتی به هدف اولیه‌ی خودش هم نرسید. آن لحظه‌ای اراده‌ی ملی کشف می‌شود که درست مثل این دو مورد سیاست داخلی و خارجی با هم مماس شوند اما به شکلی که کنشی فعالانه و متشکل و زیر سایه‌ی نوعی استقلال حاضر شود. 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

رضاخان مدرنیته را با شمشیر آورد حسین کچویان - دی ۱۴۰۴ 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

پس از مشروطه و جنگ ایران و روس، روشنفکران به عنوان طبقه‌ای نو شکل گرفتند. روشنفکری، طبقه‌ای گسترده بود؛ چه آنها که اروپا را پیش و بیش از همهٔ ایرانی‌ها درک کردند چه آنها که می‌خواستند از دل سنت، چیزی بیرون بیاورند و با قانون به دولت، نظمی ببخشند. روشنفکران به معنای عمومی آن، میان عامهٔ مردم و حاکمان قرار گرفتند تا بتواند در گام نخست اختیارات شاه را محدود کنند. تلاش‌های روشنفکری در همین حد باقی‌ماند تا آنجا که احمد شاه رفت و رضا خان آمد. رضاخان روشنفکران را از طبقه‌ای شناور و گسترده که دانشجوی فرنگ‌رفته تا روحانیون را در بر می‌گرفت به بخشی تبدیل کرد که نمایندهٔ منافع غرب و بعدها شرق شد. این طبقهٔ محکم و جدید، از فروغی و تقی‌زاده شروع شد و تلاش کرد سیاست ایران را تابعی از منافع بشناساند و بر همین مبنا فرهنگ داخلی ایران را سازمان داد. منافع به تنهایی برای ایرانیان بسنده نیست و نمی‌تواند جهان ایران را نمایندگی کند. چندین و چند تجربه و نسل سوخته، پیش از ما قرار دارد که می‌گوید در دنیای آشوب‌ناک اطراف‌، باید قرار داشت و سنگری اختیار کرد. مصدق آنجا که در جانب منفعت ایستاد، فریب آمریکا را خورد و انقلاب ۵۷، منافع را از نظر گذراند، دستش نلغزید و پیروز شد. دنیای جدید و استعمار، برای ما مردمی که در بین‌النهرین زندگی می‌کنیم؛ خوب و بد را بار دیگری معنا کرد. مرزبندی میان خوب و بد یا حق و باطل آموزه‌ای است که در نهاد ایرانیان ریشه داشت اما انقلاب اسلامی آن را زنده کرد. سیاست موازنه میان شرق و غرب که در دوره‌ای به غلط منجی ایران نامیده می‌شود، تلاشی بود تا جهان را برای ما بر مبنای منافع معرفی کند. داشتن دشمن و در موضعی برپا ماندن، آوردهٔ روشن انقلاب از دل تاریخ و فرهنگ ایران است. 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

حسین (ع)؛ وارث حق علی شریعتی، سخنرانی «حسین وارث آدم» «وقتی که در صحنه حق و باطل نیستی، هر جا که می‌خواهی باش! می‌خواهی به نماز بایست یا به شراب بنشین!» 🌿 سوم شعبان، ولات امام حسین علیه‌السلام مبارک باد. 💡 سیمافکر؛ ویدئو رسانه فرهنگ و سیاست ایران @simafekr_com

جمهوری اسلامی، تمام نیروی ایران است شارمین میمندی نژاد 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

جمله گزینه‌های سیاسی برای اپوزوسیون ایران پس از جمهوری اسلامی حاکی از نوعی پریشانی و تاریکی‌اند و برخلاف انقلاب‌های بزرگ و جهان‌ساز که امید و نشاط تزریق می‌کنند؛ نوعی غم و اضطراب هوا را در بر گرفته است. قانون اساسی جمهوری اسلامی، حاصل صد و پنجاه سال، مبارزه و خون دل ایرانیان است. نیروی برآمده از انقلاب و کسانی که در نظام جمهوری اسلامی ریشه دواندند، تمام نیروی ایران را در خود حمل کردند. این ساختار که حامل مغز و استخوان تاریخی ایران است، مادامی که بر اصول خود و مرزبندی و حدودی که برای خویش تعریف کرده پایبند باشد، رقیبی نخواهد داشت. هرکس که در برابر جمهوری اسلامی سر بلند می‌کند ناخواسته به زمزمهٔ خارجی، لبیک می‌گوید و با آنها که مردم و نظام ایران دشمن می‌پندارند هم‌نوا می‌شود. این پیوند اپوزیسیون جمهوری اسلامی و خوک‌های نجس تاریخ بشر که اسراییل و آمریکا باشند؛ نه یک تصمیم احساسی، سیاسی یا امنیتی که نتیجه عمق ایرانی بودن حاکمیت جمهوری اسلامی است. پس دشمن و مخالف جمهوری اسلامی توانایی ایستادن در برابر قانون اساسی جمهوری اسلامی را به تنهایی ندارد و ناخودآگاه وابسته می‌شود. آن‌گاه که وابسته شد، آغاز زوال و ادبار است. جمهوری اسلامی با ایستادن بر مواضع خویش و بنا نکردن سیاست خود بر منافع رایج ( که بسیار هم شماتت‌ می‌شود) توانسته بقای خود را تضمین کند و پس از خود را در تاریکی فرو ببرد. بعد از جمهوری اسلامی، ایران حاکم دیگری نخواهد داشت. ایران پراکنده و تجزیه شده گزینهٔ در دسترس‌تری است، تا ایرانی با حکومتی غیر از جمهوری اسلامی. ویدئو بخشی است از مصاحبه شارمین میمندی نژاد با شبکه بی بی سی فارسی که در آن او اعتراف می‌کند: مزدور شدن اپوزوسیون خارج نشین، نتیجه طبیعی موقعیت اوست، نه بسته بودن امکانات مدنی. 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

وضع غیرعادی ما و تسکین‌های نرمال علیرضا شفاه - برنامه تلویزیونی جریان صلح موعود امروز، تنها یک فریب نیست بلکه چشم‌اندازی واقع‌گرایانه برای تخدیر ماست تا احساس خطر نکنیم و از فراخواندن جامعه برای جنگ فرار کنیم. 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

سال‌هاست نیروهای دشمن در سراسر منطقه پخش شده‌اند و هر لحظه خطر را به ما گوشزد می‌کنند؛ امروز با تجربه‌ی جنگ ۱۲ روزه و تجمع کم‌سابقه‌ی ناوهای آمریکایی در منطقه این خطر جدی‌تر می‌شود. معلوم نیست لحظه‌ی انفجار چه زمانی باشد و چگونه باشد و شدت‌ش چقدر باشد. چیزی که مهم است این است که ما با وجود تمام این خطرات، به یک همگرایی منطقه‌ای دعوت می‌شویم تا از گزند حوادث مصون باشیم. این همگرایی که با محوریت کشورهایی چون ترکیه و عربستان رقم می‌خورد، در شرایط غیرعادی جهان، راه‌حل‌های عادی برای حل مسائل و قدرتمند شدن، پیش‌پای‌مان قرار می‌دهد. علیرضا شفاه می‌گوید که چنین دعوتی تنها تسکینی برای فراموش کردن آینده‌ی پرمخاطره‌ است و نقش پلیس خوب را در مقابل تهدیدهای وجودی بازی می‌کند. هر چه سریع‌تر با کنار زدن این دعوت باید فراخوان دیگری را طرح کرد و آن هم فراخواندن جامعه به آمادگی برای جنگ است. 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com