جمله گزینه‌های سیاسی برای اپوزوسیون ایران پس از جمهوری اسلامی حاکی از نوعی پریشانی و تاریکی‌اند و برخلاف انقلاب‌های بزرگ و جهان‌ساز که امید و نشاط تزریق می‌کنند؛ نوعی غم و اضطراب هوا را در بر گرفته است. قانون اساسی جمهوری اسلامی، حاصل صد و پنجاه سال، مبارزه و خون دل ایرانیان است. نیروی برآمده از انقلاب و کسانی که در نظام جمهوری اسلامی ریشه دواندند، تمام نیروی ایران را در خود حمل کردند. این ساختار که حامل مغز و استخوان تاریخی ایران است، مادامی که بر اصول خود و مرزبندی و حدودی که برای خویش تعریف کرده پایبند باشد، رقیبی نخواهد داشت. هرکس که در برابر جمهوری اسلامی سر بلند می‌کند ناخواسته به زمزمهٔ خارجی، لبیک می‌گوید و با آنها که مردم و نظام ایران دشمن می‌پندارند هم‌نوا می‌شود. این پیوند اپوزیسیون جمهوری اسلامی و خوک‌های نجس تاریخ بشر که اسراییل و آمریکا باشند؛ نه یک تصمیم احساسی، سیاسی یا امنیتی که نتیجه عمق ایرانی بودن حاکمیت جمهوری اسلامی است. پس دشمن و مخالف جمهوری اسلامی توانایی ایستادن در برابر قانون اساسی جمهوری اسلامی را به تنهایی ندارد و ناخودآگاه وابسته می‌شود. آن‌گاه که وابسته شد، آغاز زوال و ادبار است. جمهوری اسلامی با ایستادن بر مواضع خویش و بنا نکردن سیاست خود بر منافع رایج ( که بسیار هم شماتت‌ می‌شود) توانسته بقای خود را تضمین کند و پس از خود را در تاریکی فرو ببرد. بعد از جمهوری اسلامی، ایران حاکم دیگری نخواهد داشت. ایران پراکنده و تجزیه شده گزینهٔ در دسترس‌تری است، تا ایرانی با حکومتی غیر از جمهوری اسلامی. ویدئو بخشی است از مصاحبه شارمین میمندی نژاد با شبکه بی بی سی فارسی که در آن او اعتراف می‌کند: مزدور شدن اپوزوسیون خارج نشین، نتیجه طبیعی موقعیت اوست، نه بسته بودن امکانات مدنی. 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

وضع غیرعادی ما و تسکین‌های نرمال علیرضا شفاه - برنامه تلویزیونی جریان صلح موعود امروز، تنها یک فریب نیست بلکه چشم‌اندازی واقع‌گرایانه برای تخدیر ماست تا احساس خطر نکنیم و از فراخواندن جامعه برای جنگ فرار کنیم. 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

سال‌هاست نیروهای دشمن در سراسر منطقه پخش شده‌اند و هر لحظه خطر را به ما گوشزد می‌کنند؛ امروز با تجربه‌ی جنگ ۱۲ روزه و تجمع کم‌سابقه‌ی ناوهای آمریکایی در منطقه این خطر جدی‌تر می‌شود. معلوم نیست لحظه‌ی انفجار چه زمانی باشد و چگونه باشد و شدت‌ش چقدر باشد. چیزی که مهم است این است که ما با وجود تمام این خطرات، به یک همگرایی منطقه‌ای دعوت می‌شویم تا از گزند حوادث مصون باشیم. این همگرایی که با محوریت کشورهایی چون ترکیه و عربستان رقم می‌خورد، در شرایط غیرعادی جهان، راه‌حل‌های عادی برای حل مسائل و قدرتمند شدن، پیش‌پای‌مان قرار می‌دهد. علیرضا شفاه می‌گوید که چنین دعوتی تنها تسکینی برای فراموش کردن آینده‌ی پرمخاطره‌ است و نقش پلیس خوب را در مقابل تهدیدهای وجودی بازی می‌کند. هر چه سریع‌تر با کنار زدن این دعوت باید فراخوان دیگری را طرح کرد و آن هم فراخواندن جامعه به آمادگی برای جنگ است. 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com