وضع غیرعادی ما و تسکین‌های نرمال علیرضا شفاه - برنامه تلویزیونی جریان صلح موعود امروز، تنها یک فریب نیست بلکه چشم‌اندازی واقع‌گرایانه برای تخدیر ماست تا احساس خطر نکنیم و از فراخواندن جامعه برای جنگ فرار کنیم. 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

سال‌هاست نیروهای دشمن در سراسر منطقه پخش شده‌اند و هر لحظه خطر را به ما گوشزد می‌کنند؛ امروز با تجربه‌ی جنگ ۱۲ روزه و تجمع کم‌سابقه‌ی ناوهای آمریکایی در منطقه این خطر جدی‌تر می‌شود. معلوم نیست لحظه‌ی انفجار چه زمانی باشد و چگونه باشد و شدت‌ش چقدر باشد. چیزی که مهم است این است که ما با وجود تمام این خطرات، به یک همگرایی منطقه‌ای دعوت می‌شویم تا از گزند حوادث مصون باشیم. این همگرایی که با محوریت کشورهایی چون ترکیه و عربستان رقم می‌خورد، در شرایط غیرعادی جهان، راه‌حل‌های عادی برای حل مسائل و قدرتمند شدن، پیش‌پای‌مان قرار می‌دهد. علیرضا شفاه می‌گوید که چنین دعوتی تنها تسکینی برای فراموش کردن آینده‌ی پرمخاطره‌ است و نقش پلیس خوب را در مقابل تهدیدهای وجودی بازی می‌کند. هر چه سریع‌تر با کنار زدن این دعوت باید فراخوان دیگری را طرح کرد و آن هم فراخواندن جامعه به آمادگی برای جنگ است. 💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست... @simafekr_com

اپوزیسیون سردرگم امروز ایران حتی در لایه‌ی اپوزیسیون‌ش هم مایه‌ی شگفتی جهان است. با وجود تمام سرگذشتی که بر عراق و افغانستان و لیبی رفت، هنوز و به همین راحتی و همینقدر نامسئولانه اپوزیسیون از آمریکا توقع حمله نظامی به کشور خودش را دارد. خواسته‌‌های ناباورانه‌ای که اپوزیسیون ایران دارد، از یک سو همه را متحیر می‌کند و از سوی دیگر نشان‌دهنده‌ی چیزی درباره خود جمهوری اسلامی ایران است. جمهوری اسلامی با درانداختن طرحی عمیقاً سیاسی در صحنه‌ی جهانی، همه را مجاب می‌کند که در نسبت با ایران اعلام موضع کنند. ایران امروز موضوع قضاوت نیست بلکه در مرکز قضاوت گرفته و جهت‌دهنده به هر نوع داوری درباره‌ی صحنه‌ی جهانی است. چنین وضعیتی ناخواسته هر افق و آینده‌ای را مبهم کرده است. این خواسته‌های عجیب اپوزیسیون تنها ناشی از فراموشی زودهنگام سرنوشت کشورهایی چون لیبی یا نارضایتی حاد از جمهوری اسلامی نیست؛ این که ابرِ حوادث، وضوح سرنوشت و آینده را مخدوش کرده، عاملیتی جدی در تکوین عشق یا نفرت نسبت به جمهوری اسلامی دارد. البته ابرِ حوادث را نمی‌توان به راحتی کنار زد و آینده را دید. تنها نیرویی می‌تواند آینده را از آن خود کند که با ایمانی محکم، تصمیماتی بزرگ بگیرد و در میدانی قمارگونه به استقبال سرنوشت برود. عامل تعیین‌کننده، وجود جامعه‌ای بزرگ است که هم به سمت و سویی حرکت کند و هم تا آخر مسیر کم نیاورد. 💡 سیمافکر؛ ویدئو رسانه فرهنگ و سیاست ایران @simafekr_com