فانوس دریایی.
واکنش صادقانهی نقاشی های گوشه کنار کتابم:
-Am I joke for you?
+بله بله، آفکورس که you are.
یعنی دلم میخواد اینهمه نکات تکمیلی میخونم تهش سوالاشو فقط درحد متن کتاب داده باشه
یه بار تو عمرم واسه امتحان زیست، گفتار آخر فصل رو درست حسابی نخوندم.
بعد رفتم سر جلسه امتحان دیدم نود درصد سوالا از همون گفتاره و واقعا درحالت "از ماست که برماست" فرورفته بودم.
بنظرم آدمیزاد باید مثل بافت کلانشیم باشه.
دربرابر طوفانهای زندگی محکم باشه، به وقتش هم انعطاف پذیر.
اکثروقتا همهچیش زیرپوستی باشه، همهچیو جار نزنه و بکنه تو چشم مردم. ضخیم باشه یعنی دربرابر مشکلات پوستکلفت باشه. غیریکنواخت باشه یعنی همیشه قابل پیشبینی نباشه.
نکتهی آخر هم اینکه ترجیحا دراز باشه، یعنی همون قدش بلند باشه؛ که اینیکی اجباری نیست.
کلانشیم تو چی هستی؟ کی هستی؟
من واقعا ممنونم از کسایی که روز دختر رو تبریک میگن، ممنونم که به فکر بودن و وقت گذاشتن. ولی همیشه اون وسط یه باگ تو مغزم میفته که حالا بعد تشکر چی باید بگیم؟
خالهم زنگ زده بود تبریک و آرزوی خوب و این حرفا، ازش تشکر کردم و گفتم حالا باید چی بگیم؟ خیلی وضعیت معذبکنندهست.
خالهم گفت باید تشکر کنی😂
هیچی دیگه دوباره تشکر کردم.
فانوس دریایی.
احساس یه استاکر رو دارم🤣🤣
این دوباره یادم افتاد😔🤣🤣
من همینم فقط با درجهی استاکری کمتر🤏🏻