یه کشف جالب. وقتی با خودکار قرمز روی پوست چیزی می‌کشی بعد چند ساعت رنگش صورتی میشه سوبحان‌الله

البته خودکاره‌ یکم حالت روان‌نویس داره نمیدونم چی بهش میگن

بعضی راه‌ها هم هستن که از اولم میدونی به‌درد نمی‌خورن و تهش جز هدررفتن عمر و احساست دستاوردی نخواهی داشت ولی ازونجایی که خیلی اسکل هستی میذاری یکم از عمرت هم‌ با این چیزا بگذره. انشالله ما اسکل نباشیم (هرچند که هستیم). آمین

حالا اگه بگم "هیچ‌دستاوردی" یکم زیاده رویه. منظورم اینه که تهش نمی‌ارزه

یه حسی بهم میگه راز موفقیت و ذهن باآرامش پاک کردن شبکه‌های اجتماعیه. حسم بی‌راه نمیگه

من واقعا بامزه‌م بچه‌ها. بخندید دیگه هاهاهاها

خب جدی میخوام همین کارو کنم‌. اگه خواستید میتونید برید هرچند من برمی‌گردم ولی نمیدونم کی

خب امتحان ریاضی لعنتی رو هم دادم و گفتم یه تنفس بدم اینجا بیام و شب دوباره برم

دیروز داشتیم با نرجس هم‌فکری می‌کردیم که روز پدر چیکار کنیم؟ آخرش به این نتیجه رسیدیم که فقط پول. پول زیاد. دلار. ماشین مدل بالا. زمین. فقط همینا خوبه که ما پولش رو نداریم

این شد که تصمیم گرفتیم‌ به شام دورهمی آبرومندی قانع باشیم و مامان هم رفته بیرون بگرده تا یه چیز خوب پیدا کنه.

امتحانات مدرسه رو فقط میشه به پنیرپیتزا تشبیه کرد. چرا؟ چون فقط کش میان. لعنتیا‌ تموم نمیشن

من برگشتم و از اونجایی که امتحانای‌ فوق مهمم‌ تموم شد دیگه محو نمیشم. مگه اینکه محوم کنن که اون بحثش جداست