اگر می خواهید بدانید چرا پروژۀ #دولت_سازی در ایران خوب پیش نمی رود و امثال بنده که روی این پروژه کار می کنیم با چه موانع و ناامیدی‌های بزرگی مواجه هستیم، با دقت و چند بار متن انتخاب شدۀ فوق را بخوانید

روند آستانه و نقش آن در فروپاشی سوریه (1) 🖊سید محمد مهدی حسینی 🔸 کشور عزیز ما ایران، تا حدود سال 2014 یک قدرت ملّی با حوزه‌هایی از نفوذ در منطقه بوده، بعد از پروژۀ بزرگِ امنیتی گروه‌های تکفیری که توسط آمریکا و اسرائیل طراحی شده و مجریان منطقه‌ای چون ترکیه، قطر، سعودی، امارات و ... داشته و سپس شکست این پروژه و ایجاد یک محور امنیتی از ایران به عراق سپس سوریه و در نهایت لبنان، ایران وارد دوران یک #قدرت_منطقه‌ای شده که جایگاه بالاتری در روابط بین الملل دارد. 🔸 روایت‌های مختلفی از علّت شکست ایران در سوریه وجود دارد. شامل: خیانت روس‌ها و ایجاد معامله‌ای در مورد اکراین؛ گرایش بشار أسد به کشورهای عربی و جریان غرب‌گرا؛ عدم وجود پیوست توسعه‌ای برای محور امنیتی مقاومت از جانب ایران و شریک کردن بازیگر بزرگی چون چین و ... 🔸همۀ این روایت‌‌ها می‌توانند درست باشند یا غلط یا حداقل سهمی از حقیقت را بهره‌ ببرند. 🔸 امّا روایت مهم دیگری در ماجرا مغفول است. و آن #روند_آستانه است. مذاکراتی که بازی برده ما را به خاطر تفکّرات خوش‌بینانه به نظام بین الملل، تبدیل به باخت کرد. «به تعبیر یکی از دوستان، هنگام برگزار شدن مذاکرات آستانه بنده فهمیدم که سوریه از دست ما رفت.» 🔸در واقع دکتر ظریف، علاوه بر برکناری شهید امیر عبداللهیان، و منحلّ کردن عجیب و غریب معاونت عربی_آفریقایی وزارت خارجه، عملکردی بسیار عجیب و سؤال برانگیز داشته‌اند. 🆔@statebuilding

روند آستانه و نقش آن در فروپاشی سوریه (2) 🔸 بسیاری از دوستان انقلابی‌ وقتی می‌خواهند به آقای ظریف انتقاد کنند از پرونده #برجام_نافرجام استفاده می‌کنند ولی نمی‌دانند مسألۀ دیگری با همین سطح از اهمیّت برای قدرت ملّی وجود دارد که تثبیت قدرت منطقه‌ای شدن ایران منوط به آن بود. 🔸 امروز و با شکست در سوریه و ایجاد خطر بزرگی به نام کریدور داوود دیگر نیازی به استدلال‌های زیاد برای اهمیت این مسأله نیستیم. 🔸 عملکرد امنیّتی دولت آقای روحانی در آن زمان سبب شد که ما دچار یک خسران جدّی شویم و در معادله‌های قدرت و نظم منطقه‌ای دچار چالش‌های جدّی شویم. 🔸صد البته این روایت نافی عدم فکری انضمامی و پیوست توسعه‌ای برای سوریه (حداقل برای دو یا سه استان آن) نیست. 🆔@statebuilding

انتقاد مؤدبانه عراقچی از دوگانه سازی‌ ظریف: ✅دکتر عراقچی در این کلیپ خیلی #ظریف و مؤدبانه دوگانه #میدان_دیپلماسی دکتر ظریف با انتقاد می‌کشد. 🆔@statebuilding

عربستان و عادی‌سازی روابط با اسرائیل (1) 🖊 حسن حمزه: 1️⃣ سفیر رژیم صهیونیستی در گفت‌وگو با پادکست PragerU فاش می‌کند که عربستان سعودی در آستانه پیوستن به توافقات ابراهیم بود و تنها مانع باقی‌مانده را «پایان‌بندی پرونده ایران» می‌داند. به‌گفته او، ریاض برای عادی‌سازی با تل‌آویو به ارزیابی دقیق از آینده نقش و نفوذ تهران در منطقه نیاز دارد. همین جمله نشان می‌دهد که مسیر دیپلماسی اسرائیل با اعراب نه بر پایه صلح، بلکه بر محور مهار ایران طراحی شده است. 2️⃣ این بخش از گفت‌وگو نشان می‌دهد که از دید مقام صهیونیستی، عربستان سعودی وارد فرآیند عادی‌سازی نخواهد شد مگر آنکه احساس کند توازن قوا در منطقه به ضرر ایران تغییر کرده باشد یا دست‌کم ایران تضعیف شده است. یعنی ریاض برای پیوستن به توافقات صلح به «پوشش امنیتی» یا «موازنه‌سازی» علیه تهران نیاز دارد. 3️⃣ او سپس به‌صراحت رابطه اسرائیل با عربستان را در بستر یک «تحول درونی در اسلام» تفسیر می‌کند: مدعی است که عربستانِ تحت رهبری محمد بن سلمان، نماینده جریان «اصلاح‌طلب» در جهان اسلام است که خواهان پذیرش اسرائیل به‌عنوان بخشی از تمدن غربی در دل جهان اسلام است. به‌بیان دیگر، از منظر تل‌آویو، پذیرش اسرائیل آزمون نهایی مدرن‌شدن مسلمانان است و دشمن اصلی این پروژه، ایدئولوژی مقاومت به رهبری ایران است. 4️⃣ بنابراین، این نگاه اسرائیلی می‌گوید: اگر عربستان اسرائیل را بپذیرد، یعنی اسلامِ میانه‌رو، اصلاح‌پذیر و مدرن بر اسلامِ انقلابی، ضدغرب و مقاومت‌گرا پیروز شده است. اینجاست که نقش ایران روشن‌تر می‌شود: ایران حامل همان «اسلام مقاومتی» است که نه تنها...

عربستان و عادی‌سازی روابط با اسرائیل (2) 🖊 حسن حمزه: ...ایران حامل همان «اسلام مقاومتی» است که نه تنها با عادی‌سازی مخالف است، بلکه بنیان فکری و تاریخی تمدن غرب را به چالش می‌کشد. از نظر تل‌آویو، تا وقتی که این گفتمان در منطقه فعال است، پروژه‌های عادی‌سازی نه‌فقط امنیتی یا سیاسی، بلکه تمدنی و هویتی باقی می‌مانند و ایران مهم‌ترین مانع آن است. 🆔@statebuilding

انگلیس و مسأله مهاجرت جوانان 🖊 سید محمد مهدی حسینی ترجمه: «جوانان بریتانیایی امید خود را از دست می‌دهند: ۷۲ درصد از جوانان به مهاجرت به کشورهای دیگر فکر می‌کنند. گزارش جدید شورای بریتانیا برای سال ۲۰۲۴، بحران عمیقی از اعتماد بین جوانان بریتانیایی و کشورشان را آشکار می‌کند [۷۲ درصد از جوانان ۱۸ تا ۳۰ ساله به طور جدی به ترک بریتانیا در جستجوی زندگی بهتر در خارج از کشور فکر می‌کنند.] دلایل؟ دولتی که به آن اعتماد ندارند... نابرابری‌های نژادی فزاینده... و هزینه بالای زندگی که ساختن آینده را به رویایی دوردست تبدیل می‌کند... بسیاری می‌گویند دیگر احساس نمی‌کنند بریتانیا خانه‌شان است، بلکه جایی است که هر روز برای زنده ماندن تقلا می‌کنند. با تأیید این روند، نظرسنجی دیگری که توسط Currencies Direct انجام شد، نشان داد که ۷۴ درصد از جوانان بین ۱۸ تا ۳۴ سال قصد دارند ظرف پنج سال آینده به خارج از کشور مهاجرت کنند، که این امر به امید فرصت‌های شغلی بهتر، ثبات اقتصادی و عدم تعادل روانی صورت می‌گیرد. یک نسل کامل در شُرُف پشت کردن به بریتانیا است... آیا مقامات قبل از اینکه خیلی دیر شود، متوجه میزان شکاف خواهند شد؟! پ.ن: مسأله #رضایت و #کارآمدی‌نسبی یکی از اصلی‌ترین مسائل حکمرانی است که هم وضعیت نسل فعلی یک کشور و هم در ازدیاد و کاهش نسل بسیار مؤثر است. أگر دنبال دولت‌سازی ایرانی اسلامی هستیم، باید به «پیشرفت و عدالت» به عنوان محرّک اصلی #رضایت و تعلّق به #أمر_ملی و أمر_معنوی برنامه‌ریزی و اقدام فوری داشته باشیم. 🆔@statebuilding

🔶 بنابر منابع آگاه: رهبری بعد از دست زدن و تشویق عرب ها هنگام سخنرانی ترامپ در تحقیر و انتقاد به ایران، فرموده اند که وزارت خارجه یک تشر به عرب ها بزند. 🔹 ولی تا کنون وزارت خارجه اقدامی نکرده است.

یکی از دوستان محترم از شهر عزیز یاسوج به بنده پیام دادند که مطالبی نیز در مورد «اقتصاد» بنویسم. به دلیل ضیق وقت، فعلا به صورت مفصّل نمی نویسم ولی معرّفی های خوبی خواهم داشت. اوّلین معرّفی در فرستۀ ذیل می آید:

https://eitaa.com/habnastudy مرکز حبنا یکی از مراکز پژوهشی حول اقتصاد اسلامی است که هم مجله دارند، هم مسابقه دارند، هم درسفگتار دارند، هم مستند می گذارند، و ... اگر از ابتداء کانال آن ها را پیگیری کنید بسیار استفاده خواهید کرد. تاریخ عقاید اقتصادی آن ها نیز مفید است.

🔴 ابر چالش دولت‌سازی دینی (1) 🖊سید محمد مهدی حسینی 1️⃣ ابر چالش و ابر مسألۀ حکمرانیِ دینی و بالتبع دولت‌سازی دینی در عصر حاضر ــ مسأله منحصر به ایران نیست ــ «فهم، هضم و حلّ پیچیدگی» است. 2️⃣ یعنی هم «فهم مسألۀ پیچیده»؛ «هضم دینی مسألۀ پیچیده» و «حلّ دینی ناظر به عینیتِ» مسألۀ پیچیده، همان چالش اصلی و ابر مسألۀ ما در دوران معاصر ایران است. 3️⃣ برخی از اساتید بنده معتقداند #مسأله_ایران_معاصر ، «دولت و دولت‌سازی» از زمان مشروطه است. أمّا این حقیر معتقد است که این تحلیل «دقیق» نیست. 4️⃣ در واقع مواجهه ایران اسلامی، با مدرنتیه و «پیچیدگی‌های عظیم این وضعیتِ جدید عالَم»، که: ▪️با فرهنگ دینی ایران سازگار نبود؛ ▪️با فرهنگ توحیدی ایران نیز سازگار نبود؛ ▪️همچنین با ساخت سیاسی ایران و فرهنگ سیاسی آن سازگار نبود؛ سبب شد که دچار یک بحران و ابر چالش شویم. 5️⃣دولت‌سازی ــ به تأسی از الگوهای غربی چون مشروطه و ... ــ در واقع به جهت و هدف «حلّ مسأله» مطرح شده است. یعنی دولت ابزاری بود برای مدیریت این پیچیدگی، نه خود مسأله. لذا فهم خود مسأله، بسیار بسیار مهم است؛ أگر شما از مسأله فهم خوبی داشته باشید آن‌ گاه به پاسخ و حلّ آن نزدیک تر هستید و توقّعتان از #دولت‌سازی به عنوان یک پاسخ، دقیق تر و روشن‌تر می‌شود. 6️⃣ این ضعف در فهم پیچیدگی فقط در پیشاانقلاب اسلامی نبوده است، کنش گری ایران در #برجام و #طوفان_الاقصی و #جنگ_اکراین نشان‌دهنده عدم فهم کامل پیچیدگی‌های بازی قدرت‌های بزرگ است. علّت احساس ناکارآمدی سیاست‌های جهانی و منطقه‌ای ایران در این آسیب نهفته است. #پیچیدگی 🆔@statebuilding

🔴 ابر چالش دولت‌سازی دینی (2) 🖊سید محمد مهدی حسینی 🔸 چرا علوم دینی ــ مثل فقه ــ کارآمدی لازم را در عینیت (به اصطلاح عامیه روی زمین) ندارد؟ چرا طلبه‌ای که چندسال درس خارج نیز شرکت کرده است وقتی امام جماعت مسجدی می‌شود، نمی‌تواند از علوم حوزوی‌اش حتّی برای اداره یک مسجد استفاده کند؟ این مسأله نسبت به «امام جمعه» و «نماینده ولی فقیه» بغرنج‌تر است. چه عامل یا عواملی مانع اصلی عینی شدن و کارآمد شدن فقه و علوم دینی است؟ 🔸 پاسخ: از دیدگاه بنده، این مسأله تک عاملی نیست و نگاه تک عاملی به آن بسیار #سهل_پنداری است؛ لکن یکی از مهم‌ترین عوامل آن، این است که: «عینیت جهان پس از مدرنیته و بالاخص در 200 سال گذشته و خاصّ تر، بعد از دو جنگ جهانی، «بسیار پیچیده» و «فوقِ متشابک»، «لایه‌مند»،«دارای اضلاع و ابعاد» شده است.» 🔸علومی که ما در فرهنگ دینی داریم ناظر به این وضعیتِ خاص از پیچیدگی نیست، گرچه تا حدودی به پیچیدگی اهتمام دارد و پاسخ گو هست. (مثال‌های پیچیدگی در عصر تشریع را در یادداشت های دیگر اشاره خواهم کرد) 🔸برای مثال وقتی یک طلبه امام جماعت می‌شود با انبوهی از مسأله‌ها مواجه می‌شود: ▪️چگونه جوان‌ها را جذب کند؛ ▪️چگونه سالخوردگان سنّتی را حفظ کند؛ ▪️چگونه بین جمع جوانان و حفظ سالخوردگان جمع اضداد کند؛ ▪️باید برای کودکان و نوجوانان برنامه داشته باشد ▪️باید برای مسأله بانوان و بالاخص بانوان نوجوان ازدواج نکرده برنامه داشته باشد؛ ▪️برای فقراءِ محلّ مسجد، باید طرح اجرایی داشته باشد؛ ▪️باید برای زمان‌های خاص مثل تابستان، برنامه ویژه داشته باشد؛ ▪️باید به رابطه مسجد و نهادهای دیگر چون «هیئت‌های سوگواری» و «گروه‌ها و صندوق‌های خیریّه» فکر کند و چگونگی تعامل را مشخّص کند؛ (هیئت‌ها و خیّرین، می‌توانند خارج از ساختار مسجد باشد یا داخل ساختار مسجد و هر کدام اثر خاص به خود ـ و بعضا متعارض ـ را دارد) یک امام جماعت با چنین سطحی از پیچیدگی مواجه است؛ حال وضعیت امام جمعه و نماینده ولیّ فقیه را ببنید. ✅ نکتۀ مهم این‌جاست که علوم حوزوی که ما به صورت عمومی یاد می‌گیریم، غالبا در فرض «عدم تزاحم» نوشته شده است، یعنی «تزاحم» به صورت یک حالت ثانویه و طارئه مطرح است نه حالت اوّلیه و غالب. نتیجه طبیعی این است که آن طلبه نمی تواند از آن علوم استفاده کند. در مواردی نیز که از این علوم استفاده می شود و کارآمدی نسبی هم دارد، «استفاده‌های نقطه‌ای» و «غیرِ رَوَند مند» است، «قاعده مند نیست.» کارآمدی استمراری ندارد. در واقع کارآمدی آن‌ها به صورت «قضیه اتّفاقیه» است نه «قضیه لزومیّه.» #پیچیدگی 🆔@statebuilding