چیزی نیست که بشود با قرص و آمپول و نمی‌دانم قدم‌زدن کنار خیابان یا روشن کردن یکی دو سیگار کاریش کرد. این‌جا، باور کنید، من گاهی دیگر انگار نمی‌توانم نفس بکشم. -هوشنگ گلشیری.

جداً هر جا تو زندگی ندونستی چه کار کنی، بیا راجبش باهم چای بخوریم.

زنی تنها در آستانه فصلی سرد - و این منم، زنی تنها در آستانه‌ی فصلی سرد، در ابتدای درک هستی آلوده‌ی زمین و یأس ساده و غمناک آسمان و ناتوانیِ این دستهای سیمانی. نجات‌دهنده در گور خفته است و خاک، خاک پذیرنده، اشارتیست به آرامش. زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت. در کوچه باد می‌آید. در کوچه باد می‌آید و من به جفت گیریِ گلها می‌اندیشم. به غنچه‌هایی با ساق‌های لاغر کم خون و این زمان خسته‌ی مسلول.

بچه‌ها یه سوال

اگه یه گروه بزنم فقط برای شعر فرستادن (بیت بیت، کامل، مصرع مصرع، هر نوع شعری) میاین اونجا؟؟؟؟

آرههههه😭😭

آموزش هم داره؟

می‌تونیم داشته باشیم؟- 😭😭😭❤️‍🔥

ملت؟؟

https://harfeto.timefriend.net/17498192030002 بگین

` خاورمیانه

من خوشه‌های نارس گندم را به زیر پستان می‌گیرم و شیر می‌دهم کسی می‌آید، کسی می‌آید، کسی که در دلش با ماست, در نفسش با ماست، در صدایش با ماست سهم من، آسمانیست که آویختن پرده‌ای آن را از من می‌گیرد دست‌هایت را دوست می‌دارم آه چه آرام و پرغرور گذر داشت.... - چه می شد اگر خدا، آن که خورشید را چون سیب درخشانی در میانه‌ی آسمان جا داد. آن که رودخانه‌ها را به رقص در آورد، و کوه‌ها را بر افراشت. چه می شد اگر او، حتی به شوخی، مرا و تو را عوض می کرد؟ مرا کمتر شیفته، تو را زیبا کمتر! - جناب قبانی.