ای آخرین رنج، تنهای تنها میکشیدم انتظارت ناگاه دستی خشمگین مشتی به در کوفت. دیوارها در کام تاریکی فرو ریخت، لرزید جانم از نسیمی سرد و نمناک. آنگاه دستی در من آویخت! دانستم این ناخوانده، مرگ است از سال های پیش با من آشنا بود بسیار او را دیده بودم اما نمیدانم کجا بود! فریاد تلخم در گلو مرد! با خود مرا در کام ظلمت ها برد، در دشت ها، در کوه ها، در دره های ژرف و خاموش، بر روی دریاهای خون، در تیرگی ها، در خلوت گرداب های سرد و تاریک در کام اوهام، در ساحل متروک دریاهای آرام، شب های جاویدان مرا در بر گرفتند. ای آخرین رنج، من خفته ام بر سینه خاک بر باد شد آن خاطر از رنج خرسند اکنون تو تنها مانده ای، ای آخرین رنج! برخیز، برخیز، از من بپرهیز، برخیز، از این گور وحشت زا حذر کن. گر دست تو کوتاه شد از دامن من؛ بر روی بال آرزوهایم سفر کن. با روح بیمارم بیامیز، بر عشق ناکامم بپیوند! #مشیری

انیمه ورزشی ببینید بچه‌ها. امید به زندگیتونو افزایش میده.

این دست منه بعد از اینکه روان نویس بنفش جوهر پس داد.💔💔

درودی از سوی طاعمه به اهالی نارنجی خانه. برای دریافت یک قطعه موزیک گوشنواز از جناب فرهاد مهراد و سری نامههایی از کافکا به ملینای عزیزش، این پیغام رو به سوی چنل های مهرانگیزتون بازنشر بدید و صبر پیشه کنید.🌬 ظرفیت: ده چنل ابتدایی. ،، رضایت و لبخند کافی برای بودن داشته باشید.

وای یه نفر دیگه تا ۳۰ نفر بشیم

برید اینجا:((((

ساحل مرز بین خشکی، دریا و آسمونه. شاید برای همینه که:

چهارنفر دیگه میدید اینجا؟💔