نقشه ـم جواب داددد! ما اینجا حضور پر نورِ نازنینِ چایی رو داریممم~✊🏻🗣 (خوش اومدی خوش اومدی)

اون روز، قشنگْ یه ترابایت خاطره ـست

بله، ما تازه بعد از اینکه غذا خوردیم یادمون اومد باید از غذا عکس میگرفتیم. کلی انتظار برایِ پیتزایی که قرار بود چهارتایی بخوریم فارغ از اینکه بدونیم پیتزاعه اندازه ی یه کف دسته. سه تا نوشابه و یه دوغ خوشگوار و یه سیب زمینی ـی که از پیتزا بیشتر سیرمون کرد. با حرف زدن درموردِ کتابی که خریدیم تا باهم بخونیم و چندتا سلفی به همراه نگاه های مردم به ژست ها. با نوشابه ای که کمی خوردمُ رویِ زمین ریخت، و خودم طی کشیدم. با نگاهامون به ساندویچ ـایِ بقیه که ارزون تر از پیتزای ما بودن، ولی محتواشون بیشتر بود.

شاید باورِدون نشه، ولی من اون رستوران رو توی ویدیویِ یوتیوبِ یه توریست خارجی دیده بودم و وقتی رفتیم داخل اینجوری بودم که: "عههه! این همونه که تو ویدیوی توریسته بودد!" (از عکسای رو دیوار فهمیدم)

ایشالا که خداوند متعال🙏🏻... پایدار بسازه این رفاقت ها رو🙏🏻... و برای شما هم ازین خاطراتِ لبخندی اتفاق بیفتد🙏🏻(اون روزا تنها چیزایی بودن که سال چهارصدوچهار رو زیبا و قابل تحمل کردن)

ریحآبی؛ وقتی پیامای اینجارو می‌خونم احساس می‌کنم توی یه ولاگ واقع‌گرایانه از زندگی پر فراز و نشیب یه دختر رندوم ولی خاص جنوبی هستم، نگاه می‌کنم که هر روزش با کلی خاطر شب می‌شه و صبح فرداش با فضای کافی برای ثبت خاطره های بیشتر شروع می‌شه! :) حقیقتا به این روزهای تو غبطه می‌خورم ولی، خیلی باحالی خدا حفظت کنه.🙏🏼

کاش میتونستم از اندازه ضربان قلبم اسکرین شات بگیرم، برات بفرستم و بهت نشون بدم چقدر این حرفت خوشحالم کرد😭😭😭من واقعاااا از داشتن آدمایی مثل تو خوشحالم😭😭😭ممنونممسممضخصخضخ💘 (آخ قلبم. آخ)

آدارا عشقومنه☝🏻💞Don't نزدیک👡

هردفعه. دوباره. خدایا شکرت.