‏وَ... مي داني؛ من تورا جور دیگری دوست داشتم خلاصه برایت بگویم: من غم چشم‌های تورا فهمیده بودم...

من، هرگز حتی در افکارم به تو خیانت نکردم.

میخواهم با تو غریبه باشم. درست شنیدی ، میخواهم با تو غریبه باشم. ولی نه آنقدر که موزیکی از جنسِ سلیقه‌ام با تو آشنا نباشد. ولی نه آنقدر که همان کوچه‌یِ تنگ و باریک مرا به یاد بوسه‌مان نیندازد. ولی نه آنقدر که چشمانم را از یاد ببری. ولی نه آنقدر که اگر عکسم را دیدی تظاهر کنی که مرا نمیشناسی ، گویی که از اول نیز مرا ندیده بودی. آری عزیزِ قلبم ، من میخواهم با تو غریبه باشم ، ولی نه آنقدر که مرا نشناسی.

زندگی انبار آرزوهای بی‌پایان است. معتادت می‌کند به خواستن، وادارت می‌کند به نداشتن، و محکومت می‌کند به تماشا.