‌ یونان . – آرتمیس (Artemis): مونث، ایزدبانویِ شکار، ماه، طبیعتِ وحشی، عفت و محافظت از زنانِ جوان. او به شدت بر باک‍‌ره ماندنِ خود تأکید دارد. – دختر زئوس و لتو و خواهر دوقلوی آپولو – در حالی که هر دو ایزد ( آپولو و آرتمیس ) ، مسئولِ گرداندنِ ارابه‌هایِ آسمانیِ خود هستند (آپولو خورشید و آرتمیس ماه)، روایتی وجود دارد که آپولو، شیفته‌یِ زیباییِ خواهرش آرتمیس می‌شود و به دنبالِ او می‌دود. آپولو، برخلافِ آرتمیس که بر عفت و پاکدامنیِ خود تأکید دارد، گاهی تحتِ تأثیرِ امیالِ خود قرار می‌گیرد. او آرتمیس را که نمادِ عفت و پاکی است، تعقیب می‌کند. آرتمیس، که به شدت مدافعِ باک‍‌ره‌گیِ خود و عفتِ زنانه است، از این تعقیبِ آپولو (و دیگران) گریزان است. او این رفتار را تجاوز به حریمِ شخصی و اصولِ خود می‌داند و گاهی با خشم با کسانی که به دنبالِ او می‌آیند، برخورد می‌کند. این تعقیب و گریزِ مداوم، به صورتِ استعاری، به چرخه روز و شب مرتبط دانسته شده است. – حرکتِ این دو در آسمان، یکی پس از دیگری، مانندِ رقصِ مداومِ تعقیب و گریز است؛ آپولو (خورشید) می‌رود تا آرتمیس (ماه) بتواند در آسمان ظاهر شود و شب را بیاورد. این هماهنگیِ اجباری، نظمِ جهان را تضمین می‌کند. 𝒬𝖾𝖺𝗋 : @nepento . ℱ𝗋𝗈𝗆 : @chexryx , @pinwheeli .

‌ یونان . – هرمس (Hermes): مذکر، پیام‌آورِ خدایان، خدایِ بازرگانان، دزدان، مسافران، ورزشکاران و سخنوری. – پسر زئوس و مایا. – هرمس، ایزدِ حیله‌گر، سریع و چابک، وظیفه‌یِ رساندنِ پیام‌ها میانِ خدایان و انسان‌ها را بر عهده داشت. او همچنین راهنمایِ ارواحِ درگذشتگان به جهانِ زیرین بود. هرمس از بدوِ تولد، موجودی بسیار باهوش و بازیگوش بود. در همان روزِ اولِ تولدش، از گهواره بیرون خزید و گله‌یِ گاوهایِ مقدسِ آپولو را دزدید و آن‌ها را به طرزِ ماهرانه‌ای ردِ گم کرد. او همچنین اولین چنگ (Lyre) را با پوستِ لاک‌پشت ساخت و با نواختنِ آن، آپولو را آنقدر مجذوب کرد که آپولو در ازایِ چنگ، گاوهایِ دزدیده شده را به او بخشید. هرمس به خاطرِ بال‌هایِ کوچکی که بر رویِ کفش‌ها و کلاهِ خود (پتاسوس) داشت، بسیار سریع بود و به سرعت در سراسرِ جهان حرکت می‌کرد. او همچنین نمادِ تجارت، سودجویی، و حتی دزدی بود. هرمس، اغلب با عصایِ معروفش، کادوکئوس (Caduceus)، که دو مار به دورِ آن پیچیده‌اند، تصویر می‌شود. او به خاطرِ هوش، ذکاوت، و تواناییِ او در میانجی‌گری میانِ دنیایِ خدایان و انسان‌ها، موردِ احترام بود. 𝒬𝖾𝖺𝗋 : @coffeeholiic . ℱ𝗋𝗈𝗆 : @chexryx , @pinwheeli .

‌ یونان . – پرسفونه (Persephone): مونث، ملکه‌یِ جهانِ زیرین، ایزدبانویِ بهار و باروری. – دختر دمتر و زئوس، همسر هادس. – پرسفونه، معروف به "ملکه‌یِ جهانِ زیرین" و "دخترِ دمتر"، یکی از اساطیرِ کلیدی در داستانِ فصل‌هاست. هنگامی که او در حالِ چیدنِ گل بود، هادس، خدایِ جهانِ زیرین، او را ربود و به قلمروِ تاریکِ خود برد تا همسرش شود. دمتر، مادرِ پرسفونه، از شدتِ اندوه و خشم، زمین را عقیم ساخت و باعثِ قحطیِ بزرگی شد. زئوس، ناگزیر برایِ نجاتِ بشریت، میانجی‌گری کرد. توافق شد که پرسفونه بخشی از سال را با مادرش بگذراند و بخشی دیگر را در جهانِ زیرین به عنوانِ ملکه. اما قبل از بازگشتِ او، هادس دانه‌هایِ انار به او داد تا بخورد. از آنجایی که خوردنِ غذا در جهانِ زیرین به معنایِ پیوندِ ابدی با آن قلمرو بود، پرسفونه مجبور شد یک سوم (یا گاهی نصف) سال را با هادس بگذراند. بازگشتِ پرسفونه به جهانِ بالا، باعثِ شادیِ دمتر و آغازِ فصلِ بهار و رویشِ دوباره‌یِ گیاهان می‌شد، و رفتنِ او به جهانِ زیرین، آغازِ پاییز و زمستان بود. پرسفونه، نمادِ چرخه‌یِ زندگی، مرگ، و تولدِ دوباره در طبیعت است و همچنین قدرت و اقتدارِ خود را به عنوانِ ملکه‌یِ جهانِ زیرین به نمایش می‌گذارد. 𝒬𝖾𝖺𝗋 : @herInbetween . ℱ𝗋𝗈𝗆 : @chexryx , @pinwheeli .

‌ فرزندان نیمه ایزد زئوس .‌‌ ‌

‌ یونان . – هرکول (Hercules): مذکر، قوی‌ترین مرد جهان، قهرمانِ نیمه‌خدا. – پسر زئوس و آلکمنه (یک زنِ فانی). – هرکول، که نامِ اصلی‌اش "آلکیدس" بود، به دلیلِ نیرویِ فوق‌العاده‌اش مشهور است. او پسرِ زئوس، خدایِ خدایان، و آلکمنه، شاهزاده‌ای فانی، بود. همسرِ زئوس، هرا، به خاطرِ حسادت، از همان دورانِ نوزادی دشمنیِ شدیدی با هرکول داشت و بارها سعی در نابودیِ او کرد. اما هرکول با اراده و نیرویِ بی‌نظیرش، از تمامِ این توطئه‌ها جان سالم به در برد. مشهورترین بخشِ داستانِ هرکول، مربوط به "دوازده خانِ هرکول" است. او به دستورِ پادشاهِ اریستئوس (که تحتِ تأثیرِ هرا بود)، مجبور شد دوازده کارِ بسیار سخت و تقریباً غیرممکن را انجام دهد. این کارها شاملِ کشتنِ شیرِ نِمیَن، از بین بردنِ هیولایِ هیدرا، گرفتنِ گرازِ اریمانتوس، شکارِ گوزنِ طلاییِ کِیرینیا، پاک کردنِ آخورهایِ شاهِ آوگیاس، از بین بردنِ پرندگانِ استیمفالوس، گرفتنِ گاوِ وحشیِ کِرت، به دست آوردنِ مادیان‌هایِ دیومدس، ربودنِ کمربندِ هیپولیتا (ملکه آمازونی‌ها)، دزدیدنِ گاوهایِ گِریون، آوردنِ سیب‌هایِ طلاییِ هسپیریدها و در نهایت، پایین رفتن به جهانِ زیرین برایِ آوردنِ سگِ دوزخی، سربروس، بود. هرکول، با غلبه بر این چالش‌ها، نه تنها قدرتِ بی‌مانندِ خود را به اثبات رساند، بلکه رستگاری و شهرتِ ابدی را به دست آورد. او نمادِ شجاعت، قدرتِ جسمانی و پشتکار در برابرِ سختی‌هاست. 𝒬𝖾𝖺𝗋 : @The_midnight_Library . ℱ𝗋𝗈𝗆 : @chexryx , @pinwheeli .

‌ یونان . – پرسئوس (Perseus): مذکر، قهرمانِ اسطوره‌ای، نابودگرِ مدوسا. – پسرِ زئوس و دانائه (شاهزاده‌ای فانی). – پرسئوس، یکی از مشهورترین قهرمانانِ یونان باستان، به خاطرِ شجاعت و پیروزی‌اش بر مدوسا، یکی از گورگون‌ها (هیولاهایِ زن با مارهایی به جایِ مویِ سر که نگاهشان سنگ می‌کرد)، شناخته شده است. پدرِ پرسئوس، زئوس بود که به شکلِ بارانی زرین بر دانائه، شاهزاده‌ای زیبا، نازل شد. پدرِ دانائه، برایِ جلوگیری از پیشگویی مبنی بر کشته شدن به دستِ پسرِ خود، دانائه و نوزادش را در صندوقی انداخت و به دریا سپرد. اما زئوس آن‌ها را نجات داد و در نهایت، پرسئوس به یک قهرمانِ قدرتمند تبدیل شد. مشهورترین افسانه‌یِ پرسئوس، نبردِ او با مدوسا است. مدوسا، که در ابتدا زیبا بود، توسطِ آتنا به خاطرِ ت‍‌ج‍‌او.زِ پوزیدون در معبدِ او، نفرین شد و موهایش به مارهایِ زنده تبدیل گشت و نگاهش سنگ‌کننده شد. پرسئوس، با کمکِ خدایان (آتنا و هرمس)، و با استفاده از سپری آینه‌مانند (که آتنا به او داد تا مجبور نباشد مستقیم به مدوسا نگاه کند)، توانست سرِ مدوسا را از تنش جدا کند. او از سرِ مدوسا به عنوانِ سلاح استفاده کرد و موجوداتِ بسیاری را که به او حمله می‌کردند، سنگ کرد. پرسئوس، نمادِ شجاعتِ قهرمانانه، پیروزی بر هیولاها و استفاده از هوش و کمکِ خدایان برایِ غلبه بر موانع است. 𝒬𝖾𝖺𝗋 : @ahoo_khanum . ℱ𝗋𝗈𝗆 : @chexryx , @pinwheeli .