Unbelievably unbearable

دوست‌داشتن برام مثل ایستادن روی بلندیه، درست شبیه ارتفاع، دست و پاهام رو سست و بی‌حس می‌کنه. نمی‌تونم با بی‌مبالاتی خودم رو تسلیمش کنم و درعین‌حال نمی‌تونم از لبه‌ی صخره عقب‌تر برم که زیبایی منظره‌ی پایین رو از دست بدم.

شاید شکوفه‌هایی که ازت رویید دیده بشن اما شاخه‌هایی که در وجودت ریشه دووند و از زخم‌هات بیرون دوید از دیده‌ها پنهان می‌مونن

I feel so deeply hurt so I just play the episodes of this sitcom one after another and forget my existence

امروز رفتم پیش امامزاده و ضریح رو که گرفتم تنها چیزی که بهش گفتم این بود: change the prophecy

'Sir! take off this handcuff sir. I can't take it anymore.'

سایه‌ای در درون برای سرنگون کردن همه‌چیز کمین کرده

تاریک و خاموش

Melting down to the surface, feeling worthless

چی باید می‌نوشتم؟

مطمئنم باید چیزی می‌نوشتم اما کلمات جمله‌بندی شده‌ نوشته بر کاغذ کاهی از درخت تفکرات کنده می‌شن، توسط باد محرک‌های ناخوشایند می‌رن، روی آب‌های ناهشیاری می‌افتن، در چشم به هم زدنی ناخوانا شده و مهم نیست چقدر تلاش کنی اما دیگه قرار نیست بهشون دست پیدا کنی