‌

شب‌ها پیش از آن که به خواب برویم، چقدر حرف داشتیم که بزنیم... انگار حرف‌های ما تمامی نداشت. چندبار پیش آمد که طلوع را دیدیم و رنگ خواب ندیدیم. آخر چه شد، که حال دیگر می‌آییم و خسته و بی‌صدا می‌خوابیم؟ شب‌ها دگرگون شده؟ حرف‌ها تمام شده؟! یا ما تمام شده‌ایم؟... -نادر ابراهیمی

از من مرا بگیر و خودت را به من بده_

دل اگر توشه و توانی داشت در ره عقل کاروانی داشت... شعر خوانی شهیده مهسا طاهری از بانو پروین اعتصامی