اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را بهایش هم بباید او ببخشد کل دنیا را مگر من مغز خر خوردم در این آشفته بازاری که او دل را بدست آرد، ببخشم من بخارا را ؟ نه چون صائب ببخشم من سر و دست و تن و پا را نه من آن شهریارانم ببخشم روح و اجزا را که این دل در وجود ما خدا دارد که می ارزد هزاران ترک شیراز و هزاران عشق زیبا را ولی گر ترک شیرازی دهد دل را بدست ما در آن دم نیز شاید ما ببخشیمش بخارا را

-

شدم از درس گریزان و به عشقت مشغول بین این دو چه کنم نقطه پیوند نبود . . .

شاعر: کاظم بهمنیِ عزیز🤍>

-

برخیز که غیر از تو مرا دادرسی نیست گویی همه خوابند ، کسی را به کسی نیست

آزادی و پرواز از آن خاک به این خاک جز رنج سفر از قفسی تا قفسی نیست

این قافله از قافله سالار خراب است اینجا خبر از پیش رو و باز پسی نیست

تا آئینه رفتم که بگیرم خبر از خویش دیدم که در آن آئینه هم جز تو کسی نیست

من در پی خویشم ، به تو بر می خورم اما آن سان شده ام گم که به من دسترسی نیست

آن کهنه درختم که تنم زخمی برف است حیثیت این باغ منم ، خار و خسی نیست

امروز که محتاج توام ، جای تو خالیست فردا که می آیی به سراغم نفسی نیست