هدایت شده از ایران، شهر خورشید
افشای سناریوی خطرناک پرواز فلایدبی و توطئهی پرچم دروغین نتانیاهو علیه ایران
#تحلیل_کوتاه
در بحبوحهی فتنهگریهای رژیم صهیونیستی برای کشاندن پای آمریکا به یک جنگ فرساینده و خانمانسوز دیگر در منطقه علیه ایران ، ابعاد تازهای از یک سناریوی شیطانی و از پیشطراحیشده آشکار شده است.
شواهد حاکی از آن است که واقعهی مشکوک پرواز شرکت هواپیمایی فلایدبی، چیزی جز یک عملیات «پرچم دروغین» با محوریت شخص بنیامین نتانیاهو و همراهی مزدوران منطقهای نبوده است؛ سناریویی کثیف که هدف آن، متهم ساختن جمهوری اسلامی ایران و فریب دادن مقامات کاخ سفید برای افروختن آتش جنگی جدید است.
ماجرا از آنجا آغاز شد که طی سفر اخیر نخستوزیر شکستخوردهی رژیم صهیونیستی به امارات متحدهی عربی، طرحی شوم و فریبکارانه برای ربودن یا ایجاد بحران در پروازهای منطقهای و سپس منتسب کردن آن به نهادهای نظامی ایران، بهویژه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، پایهریزی شد.
طبق گزارشهای دریافتی، این سناریو با هماهنگی برخی دولتهای عربی بهدقت چیده شده بود تا افکار عمومی جهان و در راس آن دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، را دستخوش هیجان کاذب کند.
تنها سه روز پس از این توافقهای پشتپرده، در ۳۰ سپتامبر، اخباری منتشر شد مبنی بر اینکه پرواز شماره FZ1073 فلایدبی از دبی به سمت سرزمینهای اشغالی حرکت کرد. این هواپیما در آسمان شمال عربستان سعودی بهطور ناگهانی اقدام به ارسال کدهای اضطراری غیرقانونی کرد، دچار افت ارتفاع شد و سرانجام در فرودگاه شاهزاده سلطان بن عبدالعزیز در تبوک فرود آمده است .
رژیم اشغالگر قدس بلافاصله با هوچیگری رسانهای، این رخداد ساختگی را به حملهای شبیه به حادثه ۱۱ سپتامبر تشبیه کرد تا فضا را امنیتیتر کند. صهیونیستها ادعا کردند که یک خلبان کمکی تبعهی عمان قصد اقدام تروریستی داشته و دستگیر شده است، و بلافاصله پس از آن، مقامات آمریکایی نیز با اتکا به همان سناریوی دیکتهشده، تلاش کردند این مهره را به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی گره بزنند.
این در حالی است که کارشناسان مرتبط با تحلیل ویدئو و کارشناسان سیاسی و منطقهای بر این باورند که انگیزههای اصلی این خیمهشببازی، کاملاً داخلی و متوجه شخص نتانیاهو است.
واقعیت این است که ائتلاف شکنندهی او در آستانه انتخابات با بحران مشروعیت و خطر شکست حتمی روبهروست؛ شکستی که برای او معنایی جز سقوط سیاسی و روانه شدن به زندان ندارد. از این رو، نتانیاهو برای بقا در قدرت، به ایجاد یک بحران امنیتی بزرگ، تنشآفرینی میان واشنگتن و تهران، و تحریک ترامپ به انجام اقدامات نظامی نیاز مبرم دارد.
هرچند برخی تحلیلگران آمریکایی معتقدند ترامپ پیش از انتخابات میاندورهای نوامبر دست به حملات نظامی گسترده نخواهد زد و شعلهور کردن مجدد آتش جنگ را به بعد از آن موکول کرده است، اما ملت بزرگ ایران با هوشیاری کامل، این دست پدیدههای مشکوک و سناریوهای مضحک پرچم دروغین را زیر نظر دارد. این بازیهای رسانهای و توطئههای شکستخورده، تنها ماهیگیری صهیونیستها از آب گلآلود برای فرار از سرنوشت محتوم زوال و نابودی است و بیشک ارادهی پولادین ملت ایران در برابر این فتنهگریها استوارتر از همیشه باقی خواهد ماند.
(اصل مطلب از پرس تی وی )
@CITYOFSUN
هدایت شده از ایران، شهر خورشید
بازوی قدرتمند مردم علیه سیاسیون فاسد و الیگارشها
#تحلیل_اختصاصی | میلاد رضایی
خبر هدف قرار گرفتن نفتکشهای مرتبط با امارات، فارغ از جزئیات عملیاتی آن، یک مسئله مهمتر را دوباره به نمایش گذاشت: مردم در دوران جنگ صرفاً تماشاگر تصمیمات بزرگ کشور نیستند؛ افکار عمومی میتواند بخشی از محیطی باشد که تصمیمات امنیتی و راهبردی درون آن شکل میگیرد.
در روزهای قبل از این اتفاقات، در فضای رسانهای ایران این سؤال بارها مطرح شد که چرا شناورهای مرتبط با امارات، یکی از خبیثترین دشمنان ایران و پایگاه اصلی اسرائیل در جنوب ایران، از حاشیه امن برخوردارند و با فشار عوامل سیاسی و الیگارشهای فاسد غربزده از خلیج فارس عبور میکنند.
بعد از آن، هر ایرانی وطنپرستی که در فضای مجازی بود، شروع به مطالبه کرد و این مطالبه بهتدریج از چند تحلیل و نوشته محدود خارج شد و به بحثی عمومیتر تبدیل شد؛ تا دیروز که خبر هدف قرار گرفتن چند نفتکش مرتبط با امارات و شرکت خاص منتشر شد.
این مسئله بر جریانهای سیاسی متمایل به توافق و سیاست بدهبستان بسیار سنگین آمده است.
دقت بفرمایید که در کشوری مثل ایران با اقوام متعدد، مسئله تأثیرگذاری شهروندان، خصوصاً هسته سخت، در تصمیمات حاکمیتی بسیار حائز اهمیت است؛ تا جایی که امنیت ملی کشور را تضمین میکند.
دقت بفرمایید که قدرت یک کشور فقط تعداد موشکها، جنگندهها، ناوها یا حجم اقتصاد آن نیست.
یکی از عناصر اساسی قدرت ملی، ظرفیت اجتماعی کشور برای تحمل فشار، حفظ انسجام و ایجاد پشتوانه هسته سخت و بخشی از قشر خاکستری جامعه برای تصمیمهای دشوار است که دقیقاً جریانهای سیاسی غربزده و همپیمانهای آنها سعی میکنند با تبلیغات رسانهای، این پشتوانه را تضعیف کنند؛ چرا که در آن صورت نمیتوانند با حراج کردن دستاوردها و منافع ایران، برگ امضاشدهای از آمریکا بگیرند تا با آن به حیات سیاسی خود ادامه بدهند.
در جنگ رمضان، خصوصاً وقتی مردم درخواست رزمموشک را داشتند و این خواسته عملی شد، بازخورد بسیار بالایی در جامعه داشت.
البته دقت بفرمایید که قرار نیست هر چیزی که مردم خواستند دقیقاً همان لحظه رخ بدهد یا طرحهای فرماندهان نظامی را تغییر بدهد، بلکه یک فرمانده نظامی ممکن است دهها گزینه عملیاتی روی میز داشته باشد، اما سیاست در خلأ انجام نمیشود.
رهبر ایران و سران نظامی و سیاسی و امنیتی وفادار به کشور، دائماً ارزیابی میکنند که جامعه درباره یک اقدام چه تصوری دارد، چه میزان هزینه را تحمل خواهد کرد، چه چیزی را عقبنشینی تلقی میکند و چه تصمیمی میتواند انسجام داخلی را تقویت یا تضعیف کند.
اینجاست که «مطالبه عمومی» وارد معرکه میشود.
وقتی یک مطالبه محدود به چند نفر باشد، وزن سیاسی چندانی ندارد. اما هنگامی که صدههازار نفر در سراسر کشور، از جمله اهل رسانه، تحلیلگران و کاربران شبکههای اجتماعی، درباره یک موضوع مشابه صحبت میکنند، چیزی شکل میگیرد که میتوان آن را #سیگنال_اجتماعی نامید.
سیگنال اجتماعی الزاماً فرمان نیست؛ اما اطلاعات مهمی به ساختار قدرت میدهد.
این سیگنال نشان میدهد که جامعه نسبت به چه چیزی حساس شده است.
میگوید کدام تصمیم برای بخشی از جامعه هزینه سیاسی ایجاد میکند.
و مهمتر از همه، مشخص میکند تصمیمگیر در اتخاذ یک سیاست مشخص، چه میزان پشتوانه اجتماعی در اختیار دارد.
به همین دلیل است که حتی رفتارهای ظاهراً کوچک مردم، همیشه بیاهمیت نیستند.
از بعد از هفت اکتبر تاکنون بارها عرض کردم که در دورهای از تاریخ قرار داریم که هیچگاه یک شهروند ایرانی اینگونه روی سرنوشت کشورش تأثیرگذار نبوده است.
در گذشته باید یک فرد جزو فرماندهان ارشد نظامی یا از اهالی حکومتی یا دیوانسالاری بود تا بتواند روی سیاستهای کلی کشور تأثیرگذار باشد، که حتی یک درصد جامعه را هم شامل نمیشدند.
اما امروز کاملاً فرق دارد؛ به عنوان مثال، شاید در ظاهر، حضور در میادین برای دقایقی با یک پلاکارد یا انتشار یک نوشته در فضای مجازی، بهتنهایی هیچ تصمیمی را تغییر ندهد، و نوشتههای یک پلاکارد شاید مستقیماً وارد اتاق عملیات نشود و یا یک تحلیل شاید به دست هیچ فرماندهای نرسد، اما مسئله از جایی تغییر میکند که هزاران نمونه از همین رفتارها کنار یکدیگر قرار میگیرند.
خصوصاً در دوره جنگ، این موضوع برای بخشی از جامعه که نسبت به امنیت، استقلال و تمامیت ارضی ایران حساستر است، اهمیت مضاعف پیدا میکند.
در علوم سیاسی گاهی از این بخشهای جامعه با مفاهیمی مانند «پایگاه اجتماعی سخت» یاد میشود.
(1/3)
هدایت شده از ایران، شهر خورشید
این گروهها در شرایط عادی شاید تنها یکی از اجزای جامعه باشند؛ اما در بحرانهای امنیتی نقش آنها بزرگتر میشود، زیرا میزان تحمل هزینه، انسجام اجتماعی و واکنش آنها به تصمیمات حاکمیت میتواند در محاسبات سیاسی اثرگذار باشد، خصوصاً وقتی کشوری ماهیت اقوامی داشته باشد و این تأثیرگذاری مطالبات مردمی به یک انسجام ملی ختم شود.
دقت بفرمایید که این نکته به معنای تعطیلکردن نقد مدیران یا حمایت بیقیدوشرط حاکمیت از هر تصمیمی نیست.
اتفاقاً از منظر قدرت ملی، جامعهای قویتر است که هم در برابر تهدید خارجی انسجام داشته باشد و هم نسبت به تصمیمات مرتبط با منافع ملی حساس باقی بماند.
این نکته بسیار مهم است که: حمایت اجتماعی زمانی ارزش راهبردی دارد که آگاهانه باشد، نه منفعلانه.
دقت بفرمایید که در درون هر حاکمیتی دیدگاه واحد وجود ندارد، خصوصاً اگر بخشی از سیستم گرفتار جریان غربزده یا مباحثی مرتبط با #کودتای_ترکیبی شده باشد.
در مسائل حکومتی، بر اساس قدرت گرفتن جریانهای سیاسی (به فرض خائن نبودن افراد یا جریانات خاص)، ممکن است یک بخش طرفدار پاسخ با احتیاط باشد، بخشی دیگر اقدام شدیدتر را پیشنهاد کند، گروهی نگران تبعات اقتصادی باشند و شبکههایی نیز منافع شخصی - حزبی را دنبال کنند و بنا بر قدرتی که دارند، ممکن است تصمیم کلی به دیدگاه آنها نزدیک باشد.
در چنین شرایطی، افکار عمومی میتواند توازن میان این دیدگاهها را تغییر دهد.
اگر جامعه بهوضوح درباره مسئلهای مطالبه داشته باشد، کسانی که آن مطالبه را در ساختار تصمیمگیری نمایندگی میکنند، موقعیت سیاسی قویتری پیدا میکنند.
این رابطه حتی در بالاترین سطوح قدرت نیز وجود دارد؛ مثلاً رهبر جامعه که با پشتوانه مردمی میتواند سیاستهای کلی کشور را برخلاف میل آقایان سیاسی با هزینه اندکی تغییر بدهد.
برعکس، هنگامی که جامعه منفعل باشد، گروههای سازمانیافتهتر، شبکههای اقتصادی، لابیها یا بوروکراسیهای قدرتمند وزن بیشتری پیدا میکنند.
اینجاست که اهمیت واقعی مطالبه شما مردم روشن میشود.
بازم تأکید میکنم جامعه الزاماً جای دولت، فرمانده یا شورای امنیت را نمیگیرد؛ اما میتواند محدوده تصمیمات ممکن را جابهجا کند (انتظار معجزه نداشته باشید).
اما هرچه در جامعه درباره یک موضوع اجماع یا مطالبه روشنتری شکل بگیرد، دست اهالی حاکمیت (خصوصاً کسانی که توسط پروپاگاندای رسانهها و تراولپاشی جریانات و لیدرهای فاسد سیاسی بسته شده) برای انتخاب برخی گزینهها بازتر و برای برخی دیگر محدودتر میشود.
نکته این است که رسانهها، افکار عمومی، اعتراضها، حمایتها، مطالبهها، فضای شبکههای اجتماعی و حتی تغییر ادبیات جامعه، همگی بخشی از اطلاعاتی هستند که در نهایت به ساختار قدرت منتقل میشوند.
اگر مردم، خصوصاً هسته سخت، وارد این جریان رسانهای نشوند، آنگاه تراولهای سیاسیون، جریانهای رسانهای به راه انداخته و حاکمیت را مجبور به پذیرش چیزهایی کنند که منجر به حمله نظامی به کشور بشود؛ مانند برجام یا اصرار برای مذاکره با آمریکا که رهبری شهید ۴۰ سال فرمودند هیچ دستاوردی ندارد و کلاه گشاد است.
اینجا از قدرت رسانه نباید غافل شد.
به همین دلیل رسانه فقط ابزار انتقال خبر نیست.
رسانه میتواند مسئله بسازد؛ جامعه میتواند آن مسئله را به مطالبه تبدیل کند؛ و مطالبه عمومی میتواند وارد محاسبات قدرت شود.
برای کشوری مانند ایران که با مجموعهای از فشارهای امنیتی، اقتصادی و ژئوپلیتیکی روبهروست، این موضوع اهمیت ویژهای دارد.
قدرت ایران فقط در پایگاه نظامی یا زرادخانه موشکی نیست.
بخشی از قدرت ایران در جامعهای است که نسبت به سرنوشت کشور حساس باشد، سیاست را دنبال کند، درباره منافع ملی سؤال بپرسد و اجازه ندهد موضوعات حیاتی در سکوت تصمیمگیری شوند؛ خصوصاً با وجود دشمن خارجی در کنار جریانهای غربزده تسلیمطلب داخلی با قدرت بسیج رسانهای که همراهی رسانههای معاند تحت فرمان سازمانهای جاسوسی دشمن را با خود دارند.
به همین دلیل امروز مطالبات مردمی میتواند بخشی از بازدارندگی ملی باشد.
دقت بفرمایید که دشمن فقط توان نظامی یک کشور را ارزیابی نمیکند؛ میزان انسجام اجتماعی، آمادگی جامعه برای تحمل فشار و شکاف میان مردم و ساختار سیاسی را نیز میسنجد.
چرا که جامعه متفرق، منفعل و ناامید حتی میتواند قدرت یک ارتش بزرگ را کاهش دهد.
در مقابل، جامعهای آگاه که درباره استقلال و امنیت کشور حساس است، خود به یکی از مؤلفههای قدرت ملی تبدیل میشود.
از این منظر، شاید مهمترین پیام ماجراهای اخیر همین است:
هیچ شهروندی بهتنهایی سیاست ملی ایران را تعیین نمیکند؛ اما مجموعهای از شهروندان دلسوز یا همصدا در کنار یکدیگر میتوانند محیطی را بسازند که سیاست ملی درون آن شکل میگیرد.
(2/3)
هدایت شده از ایران، شهر خورشید
یک نوشته شاید کوچک باشد.
یک مطالبه شاید کوچک باشد.
یک پلاکارد شاید کوچک باشد.
اما وقتی هزاران و میلیونها رفتار کوچک در یک جهت انباشته شوند، دیگر با یک رفتار فردی روبهرو نیستیم؛ با یک نیروی اجتماعی دشمنشکن روبهرو هستیم و در سیاست، نیروی اجتماعی واقعی چیزی نیست که هیچ حاکمیتی بتواند برای همیشه آن را نادیده بگیرد.
ملت فقط جمعیتی نیست که ارتش از آن دفاع میکند؛ ملت، خودش یکی از منابع قدرت کشور است.
شما به عنوان یک ایرانی حق دارید ناراحت شوید، خسته شوید، عصبانی شوید و... اما هرگز حق ندارید مایوس شوید؛ هیچگاه مثل امروز به رسیدن به قلههای موفقیت نزدیک نبودیم.
انشاءالله این حضور مردمی با وجود اطلاعرسانی شما عزیزان روزبهروز بیشتر شود و این همان وعده رهبری شهید است که ملت مبعوثشده کار را تمام خواهند کرد.
یاعلی
مهر ۱۴۰۵
میلاد رضایی
لطفا با انتشار مطالب در آگاه سازی مردمی شریک باشید.
کانال های ایران شهر خورشید:
تلگرام:
https://t.me/iran_cityofsun
ايتا:
https://eitaa.com/cityofsun
روبیکا:
https://rubika.ir/cityofsun
بله:
https://ble.ir/iran_cityofsun
اکانت x(توییتر سابق ):
https://x.com/IrclockM
(3/3)
🔰 دلار در کانال ۲۶۰ هزار تومان آقایان مشغول دیدهبوسی با شیخ فتنه!
🔸روزنامه زنجیرهای «سازندگی» در تیتر یک خود، با ردیف کردن کلیشههای بیخاصیت و همیشگی از خورجین ژورنالیستیاش، با حماسهسرایی برای «دیدار شیخ»، پرسیده است: «اهمیت دیدار مسعود پزشکیان با مهدی کروبی چیست؟»
🔸روزنامهای که مدعی رونق و گشایش است، اما پاسخ سؤالاتش را بهجای داستانسرایی از دیدهبوسیها، باید از آمار رسمی کشور بگیرد!
🔸بر اساس تازهترین گزارش مرکز آمار، تورم نقطهبهنقطه شهریورماه 1405 به ۸۹.۸ درصد رسیده است؛ عددی که رسماً از تورم نزدیک به ۹۰ درصدی حکایت دارد. البته این فقط ظاهر ماجراست؛ آنچه مردم در سفرههای خالی و زندگی روزمره خود لمس میکنند، بهویژه در بازار مواد غذایی و کالاهای اساسی، فاصله معناداری با این اعداد دارد و قیمت برخی اقلام ضروری رشد بالای ۲۰۰ درصد را ثبت کرده است.
🔸در چنین شرایط جنگی، استراتژی غلط در نیویورک-که بازهم با محوریت و برنامهریزی تیم شکستخورده مذاکرهکننده اسلامآباد پیش رفت- تنها نتیجهاش بازگرداندن دوباره «سایه جنگ» بر سر کشور بود. ترامپ قمارباز هم بلافاصله پاسخ مدعیان زودباور صلح را داد و آب پاکی را روی دستشان ریخت: «درباره ایران، فکر نمیکنم هیچوقت بتوان به صلح دست یافت.» حالا اصرار مشکوک آقایان برای حفظ این چرخه باطل و پرهزینه «مذاکره–جنگ» برای چیست؟
🔸از سوی دیگر، در روزهایی که به دلیل بیهمتی و بیتدبیری تیم اقتصادی، قیمت دلار سر به فلک کشیده و وارد کانال ۲۶۰ هزار تومان شده، شاهکار دولتمردان چیست؟ دیدهبوسی با شیخ فتنه و امثال «علی انصاری»ها! همان ابربدهکاری که با ایجاد بیش از ۵ میلیارد دلار ناترازی و رانت، آزادانه میچرخد و در مجاورت رئیسجمهور عکس یادگاری میگیرد. عجیب آنکه رئیس بانک مرکزی هم در اوج طغیان بازار ارز، با بیخیالی تمام به مردم میگوید: «جوجه را آخر پاییز می شمارند»!
🔸جالب اینجاست که همین روزنامه «تسلیمطلب» سازندگی که امروز با تیترهای سفارشی برای آمدن بیژن و دیدهبوسی با عناصر فتنه غش و ضعف میرود، در زمان دولت شهید رئیسی با تیترهای جنجالی «طغیان گوشت» و «عصیان مرغ» به دولت وقت میتاخت! اگر واقعاً داعیه درد مردم و سفره خانوار را دارید، چرا امروز یک تیتر ساده در حمایت از آنها نمیزنید:«طغیان دلار»؟
🔸این روزنامه در گزارش خود نوشته است: «سیاست در ایران سالهاست که بیشتر با قهر، حذف، فاصله و طرد تصویر شده است. این عکس اما تصویر دیگری ارائه میدهد. شاید بتوان گفت که در دوره جدید جمهوری اسلامی باید انسجام ملی را در آئینه آشتی ملی دید...»
🔸باید از مدعیان اصلاحات پرسید: آیا آشتی ملی شما با سرپوش گذاشتن بر تورم ۲۰۰ درصدی و سفرههای خالی مردم به دست میآید؟!
#خبر_ویژه
@Kayhan_Online
صادقیه اردکانسخنرانی (1).mp3
زمان:
حجم:
41.9M
#مرگ_بر_امریکا
#شهادت_امام_جعفر_صادق
🎙سخنرانی حجتالاسلام دکتر رفیعی
◾️عزاداری شهادت امام صادق (علیهالسلام) و چهلم امام شهید امت
🗓 شنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۵ ، شب سوم
💠صـادقـیـه اردکـان
#دکتر_رفیعی
🌍 #انتشار_حداکثری
📢 #کانالسخنرانیهایسیاسی
https://eitaa.com/joinchat/567345168Ce3301f68f1
13.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 ببینید
🔶🔹 جنگ شناختی در کلام امام انقلاب اسلامی
👤دکتر محمدعلی شکوهیانراد
- محقق و نویسنده حوزه سایبرنتیک
«در یک جنگ وجودیِ ترکیبی، فضای سایبر صرفاً یک بستر ارتباطی نیست؛ بلکه دشمن در این صحنهی پیچیده، دو هدف اساسی را دنبال میکند:
1⃣ تزریق ناامیدی و یأس به مردم؛
2⃣ ایجاد خطای محاسباتی در تصمیمگیری مسئولان؛»
🎓 مؤسسهٔ فرهنگی رسانهای استاد فرجنژاد
✍️ تمدننگار | شکوهیانراد
@SHRChannel
🔰واسازی هویّتِ عالیجناب قالیباف: تقلیلهای عملگرایانه و ارادۀ قدرتمآب
💢مهدی جمشیدی، استاد دانشگاه و کنشگر سیاسی در یادداشتی نوشت:
🔸حیات سیاسیِ عالیجناب قالیباف در دو دهۀ گذشته، بهصورت عمده، مبتنی بر «ارادۀ معطوف به قدرت» بوده است. او، حضور در سطوح عالیِ قدرت سیاسی را اراده کرد و به آن اهتمام ورزید. طلب و تمنّای اصیل وی، در این مدار قرار داشته است. البته در هر دوره و برهه نیز، او ناچار به تنازل و تقلیل شده و به خواستۀ حداکثری و نهاییاش نرسیده است. ازاینرو، نوعی ناکامیِ مستمر و لجوج، با وی همراه بوده است.
🔹در سالهای اخیر، او آخرین امکانها و مجالهایش را نیز به محک تجربۀ عینی نهاد تا دریابد آن پس از آنهمه کشمکش و تضاد، میتواند به ارادۀ معلّق خویش دست یابد یا خیر. در نهایت، چنین نشد و او را به مراتب و درجات فروتر، بسنده کرد. بههرحال، دغدغۀ وی به روایت و تفسیر من، خودِ «قدرت» است و از خوان قدرت، در پی تنعّمی غیر از قدرت نیست. این قضاوت، برآمده از این واقعیّت است که در نظر و کنش وی، «ارزشها»، منزلت فرعی و عَرَضی دارند و او میکوشد با بازسازی تصویرِ جامعه از خویش، نشان بدهد که مایل به «عقلِ عملگرایانه» است.
🔸بهبیاندیگر، او در نسبتِ با ارزشها و آرمانها، «جابجاییهای بزرگ» داشته و دارد و موقعیّتی و موسمی رفتار میکند؛ گویا محکمات و قطعیّاتِ غیرقدرتی ندارد و ارزشها و آرمانها را نیز در تطابق به این هدف غایی و مقصود عالی، دنبال میکند. ازاینرو، در هر لحظهای که حس کرده میان «حقیقتهای ارزشی» و «واقعیّتهای عینی»، فاصله وجود دارد، جانب دومی را گرفته است. به نظر میرسد افزون بر خلقوخوی عملگرایانه و معاملهجویانۀ وی، طیفِ کمدان و تهیدستی که مشاورت وی را برعهده دارند، نقشِ آنچنانی در افولها و سقوطهای وی داشتهاند.
🔹اگر از داستانهایی همچون «فتنۀ سال ۸۸» و «برجام» - که وی در آنها، کارنامۀ ناموجّهی دارد - درگذریم، باید به مواجهۀ وی با تدبیر «فضای مجازی» اشاره کنیم. او در این داستان، حاضر نشد به خیر عامّه رو آورد و جانب حقیقت را بگیرد و در برابر روایتی که لیبرالها بر ضد حکمرانی بر فضای مجازی تولید کردند، قاطعانه بایستد و عقبنشینی نکند. او بهآسانی، از مسأله عبور کرد تا متحمّل هزینۀ روایتی نشود و سرمایۀ اجتماعیاش را دچار فرسایش نکند.
🔸پس از این، او در داستان اغتشاشِ «زن، زندگی، آزادی» نیز همین منطق عملگرایانه و عقل ارزشگریزانه را بهکار بست و آشکارا، به «تکثّر لیبرالی» رو آورد و حتّی تحریفِ سخنِ حاجقاسم سلیمانی را به خدمت رویکرد تکثّرگرایانۀ خویش گرفت. او و نیروهای سیاسیِ حلقۀ اوّلش، «کشف حجاب» را بهمثابه حرام سیاسی، وارد وادی مصلحت و تعلیق و تعلل کردند و آنچنان سست و دوپهلو موضع گرفتند، که آشکار بود مایل به عبور از آن هستند.
🔹همین نوع مواجهۀ مرعوبانه و عملگرایانه، تردید و تزلزلهای بسیاری ایجاد کرد و لایۀ لیبرالِ جامعه را جسور و مدّعی ساخت. در این داستان، لایۀ انقلابیِ جامعه، نقش گفتاری و سیاستیِ وی در بسط و تثبیتِ کشف حجاب و برهنگی مشاهده کرد و بهشدّت و بسیار بیشتر از گذشته، از وی فاصله گرفت.
🔸آخرین داستان، معطوف به «مقاومت» بود؛ زمانیکه دشمن آمریکایی، مسیر تهاجم نظامی را در پیش گرفت و دو جنگ تحمیلی را رقم زد. از آنجاکه او نسبت به دولت وفاق، همسویی عجیبی از خویش نشان داد، در برهۀ جنگِ تحمیلیِ سوم و مذاکرات آن، به اندرونی دولت وفاق راه یافت و پرچم مذاکرات با آمریکا را به دست گرفت. او به جرگۀ دولتیان پیوست و نسبت به رهبر سوم که نظرِ متفاوتِ دیگری داشت، نهفقط جانب رهبر را نگرفت و یا حتّی در میانه ننشست، بلکه آشکارا، جانب لیبرالهای دولتی را گرفت و از آنها هواداری کرد.
🔹این مسأله، زمانی آشکار شد که رهبر سوم، از «تفاوتِ علیالاصولیِ» خویش با شعام، پرده برداشت و مسیر مذاکره را برنتافت. اینک پس از تجربۀ «فتنۀ سال ۸۸»، «برجام»، «تدبیر فضای مجازی» و «حجاب»، عالیجناب قالیباف، حتّی در ماجرای عظیم «مقاومت» نیز نشان داد که خود را متعلّق و متعهد به جریان لیبرالها میشمارد و مذاکره با قاتلان امام شهید و مظلوم را روا و بهجا میداند. بنابراین، او در همۀ برهههای تعیینکنندۀ دو دهۀ گذشته، بارها ثابت کرده که از چشمانداز عملگرایانه به مسائل مینگرد و همعهد و همسوی با لیبرالهاست.
@mahdi_jamshidi60
🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید:
🇮🇷 @rasaee