3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
اگر آمریکاییها حمله زمینی کنند واکنش ایران چه خواهد بود؟
سردار فدوی، رئیس گروه مشاوران فرمانده کل سپاه:
🔹️در آن صورت ما هر نقطهای که مربوط به آمریکاییهاست، پایگاههای آمریکاییها، هر شناوری که مربوط به آمریکاییهاست را هدف قرار خواهیم داد.
دقت بفرمایید که سردار فدوی یکی از اصلی ترین افراد توی لیست ترور اسرائیل و آمریکا میباشد و شایعاتی که برای ایشان مطرح میکردند که ایشان مجبور شود جلوی دوربین بیاید تا افکار خیلی ها مشوش نشود و بعد دشمن رد زنی کنند
به کانال «ایران، شهر خورشید» بپیوندید 👇
@CITYOFSUN
برنامه تصویری امروز درباره برد موشکی ایران تحولات جدید یمن و اتفاقات مهم مرتبط با شمال آفریقا است.
شما دوستان گرامی میتوانید با لایک و کامنت در انتشار ویدئو سهیم باشید.
ممنونم
لینک تحلیل در کانال یوتیوب شهر خورشید:
https://youtu.be/x2V4F1M2CvI
ان شاء فردا تحلیل در کانال آپارات نیز بارگذاری میشود.
به کانال «ایران، شهر خورشید» بپیوندید 👇
@CITYOFSUN
1.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
جاده واخان توسط مقامات افغانستان افتتاح شده است. این جاده درواقع مرحله اول ساخت کریدور زمینی واخان است که چین را از طریق افغانستان به ایران وصل میکند و این جاده فعلا برای استفاده اولیه و نقل و انتقالات مهم بین ایران و چین آغاز کار میکند و البته قرار است همین جاده به عنوان راه دسترسی ساخت بزرگراه اصلی استفاده شود.
به کانال «ایران، شهر خورشید» بپیوندید 👇
@CITYOFSUN
هدایت شده از ایران، شهر خورشید
خصوصاً بعد از تصرفات گسترده ارتش یمن به رهبری انصارالله، وزنه ژئوپلیتیکی منطقه به سمت محور مقاومت و یاران ایران سنگین شده است و حالا کشورهایی که منافع آنها به خطر افتاده سعی میکنند در ساحل مقابل منافع مشترک تعریف کنند که این خود بحث اتحاد ائتلاف عبری، عربی و غربی با اتیوپی را داغ میکند و اریتره تنهاتر از همیشه احساس خطر میکند مگر اینکه سریعاً منافع مشترکی با ایران و یارانش در محور مقاومت تعریف کند.
یک نکته دیگر که باز جریان غربگرا در ایران همیشه آن را انکار میکنند این است که در سیاست بینالملل همیشه لازم نیست دشمن واقعاً تصمیم به حمله گرفته باشد.
گاهی کافی است بدانید طرف مقابل چنین نیتی را در سر داشته باشد و منتظر میماند تا لحظه خاص فرا برسد و قطعاً کسی که کوچکترین درکی از سیاست بینالملل داشته باشد خودش را برای جنگ آماده میکند و مشکل اصلی امروز اتیوپی و اریتره همینجاست.
دو کشور وارد مرحلهای شدهاند که هر حرکت طرف مقابل میتواند به یک جنگ گسترده با حضور کشورهای خارجی تبدیل شود و این اتفاق یعنی تبدیل این دو کشور به زمین سوخته.
خصوصاً وقتی روابط دیپلماتیک هم قطع شده باشد یعنی آخرین کانالهای ارتباطی که میتواند مانع چنین سوءبرداشتهایی شود از بین میرود.
کانون بحران سوم در اینجا مصر است.
همزمان با بحران اریتره، اتیوپی یک دیپلمات مصری را نیز اخراج کرد و قاهره هم اقدام متقابل انجام داد.
این اتفاق آنقدر مهم است که اتحادیه آفریقا در بیانیه اول اکتبر نه فقط اتیوپی و اریتره، بلکه مصر را هم مخاطب قرار بدهد و از هر سه کشور خواست از اقدام یا ادبیاتی که موجب تشدید بحران میشود خودداری کنند.
دقت بفرمایید که در این کانون بحران دیگر مسئله از یک اختلاف مرزی یا تعریف منافع کشورهای دیگر و زمین سوخته، بسیار بزرگتر میشود.
در اینجا وارد مبحث جنگهای موجودیتی میشویم.
مصر سالهاست بر سر سد النهضه با اتیوپی اختلاف دارد.
اریتره نیز از سیاست دریایی آدیسآبابا نگران است. در همین منطقه سودان خودش گرفتار جنگ داخلی است و در اطراف دریای سرخ نیز مجموعهای از بازیگران عربی، آفریقایی و فرامنطقهای حضور دارند و حال بحث تسلط ایران و یارانش در محور مقاومت بر بابالمندب و همچنین موضوع تعیینتکلیف یک جنگ موجودیتی بین آمریکا و هژمون غرب با ائتلاف عربی علیه ایران و یارانش نیز وسط است که یعنی مصر به عنوان مالک کانال سوئز در سر دیگر دریای سرخ هم به ماجرا وارد میشود.
یعنی مصر هم از بخش سرزمینی داخل آفریقا با اتیوپی مشکل دارد و هم اگر سیاستهای تهاجمی اتیوپی به ثمر برسد عملاً دریای سرخ تبدیل به مرکز یک بحران منطقهای و حتی فرامنطقهای میشود.
شاید در ظاهر روی نقشه، این بحرانها ممکن است جدا به نظر برسند اما در میدان واقعی همه آنها به یکدیگر متصل هستند و نقش کاتالیزور برای افزایش تنش را بازی میکنند.
و همین مسئله شرایط را خطرناک و قابلانفجار میکند.
دقت بفرمایید که اگر نبرد داخل اتیوپی باقی بماند، هنوز امکان مهار بحران وجود دارد. حتی اگر اسمره یا کشورهای دیگر به شکل غیرمستقیم از یکی از طرفین حمایت کنند، اما اگر واحدهای نظامی ارتش اریتره وارد نبرد شده و یا نیروهای اتیوپیایی از مرز عبور کنند، ماهیت جنگ عوض خواهد شد.
از آن لحظه دیگر درباره یک دور تازه از جنگ داخلی اتیوپی صحبت نمیکنیم بلکه با یک جنگ منطقهای روبهرو خواهیم بود که حالا نیروهای نظامی کشورهای دیگر به این جنگ باز میشود.
به همین دلیل در ابتدای مقاله عرض کردم که فعلاً با تیترهایی مثل «اتیوپی رسماً به اریتره اعلام جنگ کرد» موافقم نیستم چرا که چنین اتفاقی هنوز نیفتاده است.
ولی از سوی دیگر هم اشتباه بزرگتری خواهد بود اگر آنچه امروز میبینیم صرفاً «تنش سیاسی» نامیده شود.
آخرین اخبار حاکی از آن است که دو کشور سفارتهایشان را بستهاند، اتهام حمایت از گروههای مسلح مطرح شده، جنگ در نزدیکی مرز جریان دارد و مهمتر از همه، یک اختلاف ژئوپلیتیکی بسیار عمیق بر سر دریای سرخ در پسِ همه این تحولات قرار دارد.
درسته جنگ کلاسیک هنوز آغاز نشده ولی قطعاتی که معمولاً پیش از یک جنگ کنار یکدیگر قرار میگیرند، یکییکی در حال چیدهشدن هستند.
و برای اینکه بدانید جنگ یادشده بهزودی آغاز میشود یا خیر باید دقت بفرمایید که در شرایط کنونی و در مقطع زمانی فعلی از همه مهمتر تنشهای محور آفار ـ بوره ـ عصب باشد.
اگر بحران به آن نقطه منتقل شود، دیگر داستان فقط درباره تیگرای نخواهد بود و به احتمال بسیار زیاد آغاز جنگ منطقهای کلید خواهد خورد.
(2/3)
هدایت شده از ایران، شهر خورشید
اتیوپی و اریتره؛ جنگی که هنوز آغاز نشده اما بوی مرگ میآید.
#تحلیل_اختصاصی | میلاد رضایی
شاید در عرف کلاسیک آن چیزی که طی چند روز گذشته بین اتیوپی و اریتره رخ داده را نتوان «جنگ» نامید؛ اما دیگر نمیشود آن را هم یک تنش دیپلماتیک معمولی دانست.
بعد از آغاز اتفاقات اخیر در اتیوپی، آدیسآبابا سفارت خود در اسمره را بست، ده دیپلمات اریترهای را عنصر نامطلوب نامید و عملاً اریتره را متهم کرد که علیه امنیت ملی اتیوپی فعالیت میکند.
پاسخ اریتره هم قابل حدس بود. اریتره نهتنها روابط دیپلماتیک خود با اتیوپی را کامل قطع کرد، بلکه ادبیات دولتمردان اتیوپی مبنی بر دستیابی به «دسترسی حاکمیتی به دریا» را چیزی در حد یک اعلام جنگ توصیف کرد.
دقت بفرمایید که مسئله اصلی فقط اخراج چند دیپلمات یا حتی جنگ تازه در تیگرای نیست. آنچه امروز در شاخ آفریقا میبینیم، در واقع برآیند چند بحران قدیمی است که تا همین چند سال پیش مسیر متفاوتی از یکدیگر داشتند.
سه کانون بحران اصلی و قدیمی در منطقه وجود دارد.
کانون بحران اول در داخل خود اتیوپی است.
گرچه در سال ۲۰۲۲ جنگ تیگرای با توافق پرتوریا متوقف شد، اما بسیاری از ریشههای آن هرگز حل نشده است و قطعاً استعمارگران نوین مانند آمریکا هرگز اجازه حل شدن آن را نمیدهند و امروز دوباره درگیری در شمال اتیوپی گسترش پیدا کرده و بخشهایی از تیگرای، آفار و مناطق پیرامونی به میدان نبرد سنگینی تبدیل شدهاند.
فقط توجه فرمایید موضوع مرتبط با همین کانون بحران نیز اینبار یک تفاوت اساسی دارد.
در جنگ قبلی، اریتره در کنار دولت آبی احمد و علیه TPLF (جبهه آزادیبخش خلق تیگرای) میجنگید اما امروز همان دولت، اریتره را متهم میکند که از این جنبش حمایت میکند.
در نگاه اول عجیب است؛ ولی در سیاست منطقهای خصوصاً در آفریقا چندان عجیب نیست.
در دنیا یک واقعیت انکارناپذیر وجود دارد و آن این است که دولتها لزوماً بر اساس دوستیهای قدیمی تصمیم نمیگیرند. تهدید امروز مهمتر از دشمن دیروز است.
این واقعیتی است که جماعت مذاکراتی در ایران هرگز به آن باور پیدا نکردند چون اسم آمریکا وسط است و غربزدگی در برخی از آنها به بندبند وجودشان رخنه کرده حتی اگر سابقه انقلابی داشته باشند.
البته در مورد اریتره نمیتوان این همکاری را به یک اتحاد راهبردی تشبیه کرد بلکه بیشتر ماهیگیری از آب گلآلود است.
یا بهتر است بگوییم بیشتر شبیه همان قاعده قدیمی سیاست است: دو دشمن قدیمی ممکن است تا زمانی که دشمن خطرناکتری پیدا کردهاند، کنار یکدیگر قرار بگیرند که معادل فارسی آن میشود دشمن دشمن من، دوست من است.
و امروز از نگاه اسمره (پایتخت اریتره)، اکنون تهدید بزرگتر شاید دیگر TPLF نباشد بلکه تهدید کنونی دریاست.
کانون بحران دوم دسترسی به دریا است.
اتیوپی از زمان استقلال اریتره در سال ۱۹۹۳ دسترسی مستقیم خود به دریای سرخ را از دست داد.
برای کشوری با جمعیتی عظیم و جوان، اقتصادی روبهرشد و جاهطلبیهای سرزمینی و رویای تبدیلشدن به قدرت اصلی شاخ آفریقا، بدون دسترسی سرزمینی به دریا یک رویای خام است و از طرف دیگر وابستگی تقریباً کامل یک کشور به بنادر کشورهای دیگر یک ضعف ژئوپلیتیکی واقعی است و شخص آبی احمد هم این مسئله را هرگز پنهان نکرده است.
و واقعیت این است که در سالهای اخیر مسئله دسترسی اتیوپی به دریای سرخ از یک موضوع اقتصادی آرامآرام تبدیل به بحث امنیت ملی شده؛ و همینجا است که نگرانی اریتره آغاز میشود.
نکته بسیار مهم اینجاست که تفاوت بسیار بزرگی وجود دارد بین اینکه اتیوپی بگوید «برای تجارت به بندر نیاز داریم» و اینکه از «دسترسی حاکمیتی» به دریا صحبت کند.
چرا که اولی قابل مذاکره است اما دومی جز با جنگ به دست نمیآید خصوصاً اگر رویای قدرتمندتر شدن از کشورهای دارای بندر را داشته باشید.
در واقع کشورها میتوانند بندر اجاره کنند، کریدور ترانزیتی ایجاد کنند، منطقه اقتصادی مشترک بسازند یا حتی قراردادهای پنجاهساله ببندند. اما «حاکمیت» وزن دیگری دارد.
وقتی مسئله به حاکمیت میرسد، دیگر بحث اسکله و کانتینر نیست؛ پای تصرفات سرزمینی و جنگهای طولانیمدت به وسط میآید.
امروز اریتره دقیقاً از همین نقطه احساس خطر میکند و خصوصاً بندر عصب در مرکز این نگرانی قرار دارد.
دولت اریتره در بیانیه اخیر خود مستقیماً مدعی شد که سیاست دریایی اتیوپی تصرف کامل این بندر است و باید تأکید کرد این روایت موضع رسمی اسمره است، نه یک حدس یا شانتاژ رسانهای درباره قصد پنهانی دولت اتیوپی و برای کشورهایی که در لبه بحران قرار دارند همین برداشت برای افزایش شدید تنش کافی است.
(1/3)
هدایت شده از ایران، شهر خورشید
آنوقت باید درباره آینده کل شاخ آفریقا با شما عزیزان بهصورت تخصصی صحبت کنم که چگونه چنین بحرانی بهسرعت میتواند نیمی از یک قاره را به جنگهای وحشتناک سوق بدهد و صدها هزار نفر از مردم بیگناه کشته میشوند و مرزها تغییر خواهد کرد.
واقعاً امیدوارم این اتفاق به آنجا ختم نشود هرچند در آن صورت این بحران برای ایران در موضوع جنگ ایران با آمریکا و متحدانش منافع زیادی تعریف میشود.
یا علی
مهرماه ١۴٠۵
میلاد رضایی | ایران شهر خورشید
لینک کانال های ایران شهر خورشید:
تلگرام:
https://t.me/iran_cityofsun
ايتا:
https://eitaa.com/cityofsun
روبیکا:
https://rubika.ir/cityofsun
بله:
https://ble.ir/iran_cityofsun
آیدی x:
https://x.com/IrclockM
(3 /3)
دست_مرده_پریمیتر_تحلیل_و_منابع.pdf
حجم:
667.3K
دست مرده: بیمه جنگ سردی که دوباره جان گرفته است.
تحلیل سامانه «پریمیتر»، بازسازی شیء ۱۳۳۵ و پرسش کلاسیک: بازدارندگی یا ریسک؟
تحقیق و تحلیل و ترجمه : جنید
۱. مقدمه:
دستگاهی برای دولتی که دیگر زنده نیست. آنها دستگاهی ساختند تا حتی یک دولت مرده هم بتواند واکنش نشان دهد. این خلاصهای از سیستم فرماندهی هستهای پشتیبان شوروی است که در غرب با نام " دست مرده " شناخته میشود؛ سامانهای با نام رسمی «پریمیتر» که شاید مهمترین و همزمان کمترین شناختهشدهترین میراث جنگ سرد باشد. این مقاله بر پایه آنچه در منابع باز و معتبر شناخته شده است نوشته شده، نه بر روایتهای اینترنتی اغراقآمیز. @Truthsgram
12M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 جان شیپتون:
حمله به مدرسه میناب توسط آمریکا عامدانه بود
👤 بخشی از سخنرانی جان شیپتون، پدر جولیان آسانژ، در نمایشگاه «بمب برای صلح» در استرالیا:
🔸️ هدف قراردادن مدرسه میناب عامدانه بوده است، همانگونه که هدف قراردادن مراسم عروسی در افغانستان از روی آگاهی بود!
🔸️ هدف غایی از [این درگیری های نظامی و جنایات] تخریب و از میان بردن یک دین و پیروان آن است.
🆔 @Masaf
5.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 تریتا پارسی:
ایران آماده «شوک نفتی» در هفته آخر انتخابات آمریکا؛ ضربهای که ترامپ نمیتواند جمعش کند
🔹 احتمال دارد ایران تشدید اصلی را به روزهای پایانی پیش از انتخابات میاندورهای موکول کند؛ زمانی که یک شوک نفتی میتواند فشار اقتصادی قابلتوجهی ایجاد کند.
🔹 محاسبات تهران این است که تشدید زودهنگام به ترامپ فرصت مدیریت بحران میدهد؛ اما یک شوک بزرگ در بازار نفت در هفته آخر، زمان کافی برای مهار تبعات آن باقی نمیگذارد.
🆔 @Masaf
20.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔹﷽🔹
#خون_دلی_که_لعل_شد ۱
🔻این ویدئو #خون_دل مردمیست که تحت فشار سانسورهای همه جانبه، در تجمعات شبانه در خیابانهای شهر #ساری، جوشیدن گرفت و بر تارک تاریخ همچون #لعل خواهد درخشید.
🔺چرا بعد از اتمام برنامه تجمعات عدهای از مردم باز هم جمع میشوند و شعار میدهند؟
حتما ببینید 👆
#ادامه_دارد...
#جهاد_تبیین
#قیام_کنید_دونفر_دونفر_یا_به_تنهایی
#نشر_حداکثری
┈┄┅ ☫ ┅┄┈
با یک یا حسین دیگر... همراه ما باشید👇
🆔@yek_ya_hoseyne_digar