گل من گاهی بداخلاق،مغرور و کم حوصله بود ، اما «ماندنی» بود .
این بودنش اون را تبدیل به گل من کرده بود .
[شازده کوچولو]
از نسیم سحر آموختم و شعلهی شمع
رسم شوریدگی و شیوه ی شیدائی را
دل به هجران تو عمریست شکیباست ولی
بار پیری شِکنَد پشتِ شکیبائی را ...
[#شهریار]
هدایت شده از «منِفیالحال»
فردوسی را باید نه صرفاً شاعر، که حافظِ امکانِ بقا دانست. مردی که در هیاهوی زوال، به زبان پناه برد تا هویت ایران در فراموشی دفن نشود. فردوسی بود که به ما آموخت؛ ملت، پیش از آنکه بر خاک و مرز استوار باشد، بر حافظه و کلمه و زبان ایستاده است. شاهنامه فقط کتابِ روایتِ پهلوانی نیست، سند ایستادگیِ یک فرهنگ است در برابر نیستی. و چه عظیم است شانِ آن کسی که با قلم، کاری کرد که شمشیر از انجامش ناتوان بود: نگاه داشتنِ نامها، معناها و ریشهها. پس اگر امروز از فردوسی یاد میکنیم، در حقیقت از انسانی سخن میگوییم که زبان را از "ابزارِ گفتن"، به "خانهی بودن" بدل کرد. بوس برای حکیم ابوالقاسم فردوسی.
هدایت شده از تکه هایی از یک کلِ منسجم
روز بزرگداشت فردوسیه.
فردوسی زن رو از جایگاهِ صرفا معشوقه در اشعارش خارج کرد و بهش هویت جنگجویی داد
پس روز دختر مبارک🎀
5.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
بسی رنج بردم در این سال سی
عجم زنده کردم بدین پارسی!
به وقت ِ۱۷☫
روز بزرگداشت فردوسیه. فردوسی زن رو از جایگاهِ صرفا معشوقه در اشعارش خارج کرد و بهش هویت جنگجویی داد
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا