حدود یک‌سالی میشه که توی نتفلیکس زندگی می‌کنم. البته نه به عنوان بیننده؛ بلکه به عنوان نقش اصلی!

فصل ِ‌سوم هم به‌پایان رساندم . دوست‌داشتنی بود و حکم ِبه پایان رساندن برهه‌ای از زندگی شخصیت‌هارا داشت . می‌دانم فصل‌چهارم دیگر مانند سه‌فصل گذشته‌نیست .

حال ِاضافات‌گویی ندارم .

کلمات را در ذهنم نوشته‌ام .. اما نمی‌توانم بنویسم‌شان ؛ دوستش دارم ، همین .

اللهـم‌ احفظ امامـی و سیـّدی و قائـدی و حبیبـی و قلبـی و روحـی الامام‌ خامنئـی"

شهید سید مرتضی آوینی: دشمن می خواهد تو را بترساند و تو نباید بترسی. بگذار خمپاره ها این سوی و آن سوی تو فرو اُفتند؛ تو این آیه مبارکه را بخوان و بگذر: "" قُل هَل تَرَبَّصونَ بِنا اِلّا اِحدَی الحُسنَیَین؟"" (بگو: آیا درباره ما جز یکی از دو نیکی [پیروزی یا شهادت] را انتظار می برید؟)

الان وقتشه به نقل ِقول از خانم‌رضایی بگم : " ما تهدید‌ها رو تبدیل به فرصت می‌‌کنیم . "

این لحظه‌برای کابوس بودن‌م زیادیه .

خواستم فتوای‌روزهای‌بی‌کسی را بپرسم ؛ که آقا فتوا چیست وقتی همهء‌خوبان به سمت‌ ‌خدایشان بازمی‌گردند و مارا در این کرهء‌خاکی خاکستری تنها می‌گذارند ؟ یادم آمد کدام‌آقا که بخواهد فتوایی باشد (((( :

جهان اکنون دیگر کمی ، کمتر می‌درخشد . نوری از نورهایش برافروخته شده 😭 .