آره بچه‌ها ؛ زندگی همینه .. گاهی اوقات حتی فرصت خداحافظی‌ام ازت می‌گیره . برای آدمیزادی که عجوله و تند از جلوی وقایع زندگیش رد میشه ؛ گاهی اوقات تامل لازمه که بتونه فرصت خداحافظی رو از دست نده * .

ء |

خودمانیم‌ها ؛ چقدر آدم‌زادگان جالب و عجیبی هستیم ! مثلاً برای اینکه از چنگِ غم‌هایمان فرار کنیم ، گریز می‌زنیم به فیلم و سریال و قصه‌ها . با غمِ قصه‌ها و شخصیت‌ها زندگی می‌کنیم ، که غم‌های خودمان را از یاد ببریم ! حتیٰ شده برای یکی دو ساعت. حاضریم غمِ سریال‌ها را بچشیم و مزّه کنیم ; اما غم خودمان را نه ..*

_

زیاد فکر کردن ، تورا می‌کِشد به پیچ کوچه‌های خیال ، جایی که سایه‌ی مشکلاتِ ناساخته ؛ بلندتر از دیوارِ واقعیت می‌شود . در این وادی ، هر برگِ شکّ ، توفانی می‌آفریند و هر ترسِ بی‌ریشه ، رنگی از حقیقت می‌گیرد . ذهن ، جادوگرِ سیاهی‌ها می‌شود و تو اسیرِ قصه‌ای می‌شوی که خود می‌بافی ! اینجا ؛ غول‌ها زاده‌ی نگاهِ تو هستند ، هیچ‌کس جز تو صدايشان نمی‌شنود... پس چه‌سود از این همه جنگ با باد ؟ که جهان آرام است و تو در طوفانِ خویشی !

گاهی اوقات برای وصف چند کلمه کافیه ؛ چند کلمهء مختصر و مفید و جمع ُ جور .. ولی هیچ‌چیز جای تشریحی حرف زدن رو نمی‌گیره ؛ یه عالمه کلمهء ادبی و غیر‌ادبی که باهم ترکیب می‌شن ُ ترکیب‌های ماز گونه‌ای رو برای درک بهتر تشکیل میدن .. *

آموزش‌پرورش‌ام یک نهاد خود درگیره توی تالیف‌کتاب‌ادبیات ، بخش ِ معیار درست‌نویسی کلمات‌فارسی ؛ خب عشق‌های‌داداش .. تکلیف‌ما در قبال اما یا امّا خوش‌حال و خوشحال مشخص کنید .. یا حداقل از بچگی‌ تا حالا یک چیز واحد رو معیار قرار می‌دادین که هر فردی ساز خودش رو نزنه ُ مارو بی‌سواد خطاب نکنه .

درود بر مکالمات عمیق با آدمایی که کل دیالوگ های ردوبدل شدتون ، ۲۵تا هم نیست (( :

" توقع " می‌تواند عزّت نفسِ یک آدم را خرد و خاکشیر کند . تمام و کمال ! > اگر فراتر از توان و ظرفیت ، از کسی توقع داشته باشید ؛ اراده و انگیزه‌اش با خاک یکسان می‌شود کم می‌آورد ، جا می‌زند ! . چون بعد از مدتی دویدن ؛ دیگر نمی‌تواند از پسِ انتظارات شما بربیاید . - من ازت توقع دارم دانشگاه تهران قبول شی! - ازت توقع دارم مدال طلا بگیری‌ها! - این معدل هم بدک نیست، ولی از تو توقع بیشتری می‌رفت! - تو باید حتماً این نتیجه رو بگیری! - اگه الان از پسش برنیای، دیگه هیچوقت نمیتونی. - اگه اینم خراب کنی ، دیگه نمی‌ذارم بری باشگاه! - پسرم خیلی درسش خوبه! قطعاً فلان جا قبوله. - تو که خیلی نقاشیت خوبه ، چرا نتونی؟ مگه اون همه کلاس نرفتی؟ این جملات و امثالش ، خانمان‌سوزند . باور کنید ! آن آدم از ترسِ اینکه نتواند توقعاتِ شما را برآورده کند دیگر به کم راضی نمی‌شود . کمالگرایی کبریت می‌کشد به توانایی‌هایش . یک‌جایی می‌ایستد و دیگر نمی‌کشد.. *