«حتی زمانی که دیگران در حق من توطئه یا مرا نفرین میکنند با خودم فکر میکنم : نه نفرینتان آسیبی به من میزند و نه تعریف و تمجیدتان فرقی به حالم دارد. پس هرکاری دلتان میخواهد بکنید.من بدون ذره ای تاثیر از جانب شما به زندگی ام ادامه میدهم.»
«پزشکی،قانون،تجارت،مهندسی از جمله حرفه های شرافتمندانهای هستند که برای ادامهی زندگی ضروریاند؛اما شعر،زیبایی،افسانه و عشق همان چیز هایی هستند که ما به خاطرشان زندگی میکنیم.»
چیزی که من نیاز دارم،یکی است شبیه خودم.فقط یکی که شبیه خودم است که مرا قضاوت نمیکند.اگر دیگران مرا با اعداد و ارقام قضاوت کنند چطور ؟حتما شوخی میکنند؟
...به هرحال همهی این احمق ها فاقد صلاحیت کافی برای قضاوت کردن من هستند.
