و بعضی وقت‌ها اگر گریه نکنیم ممکن است به بهای از دست دادن جانمان تمام شود _کـوری"ژوزه ساراماگو".

My solitude ain't new I'm used to it by now But there's is something in the blue That has faded out of my eye And maybe on the moon There is a soil for the doomed

و مرور شدن تمام ان اتفاق ها حتی در خوابهایش..نه تنها کابوس شبهایش بودند بلکه در روشنایی روز هم دنبالش میکردند..توی این چندوقت تنها چیزی که یادآور زنده بودنش بود دردهایی بود که مخصوصا بعد نیمه شب به سراغش می‌آمدند. -یادگار او.

مرا بفهم. من شبیه یک دنیای معمولی نیستم. من دیووانگی‌ام را دارم، در بعد دیگری زندگی می‌کنم و برای چیزهایی که روح ندارند، وقت ندارم.

You're like the sun..

حضور مرگ همه موهامات را نیست و نابود می‌کند. ما بچه مرگ هستیم و مرگ است که ما را از فریب‌های زندگی نجات می‌دهد، و در ته زندگی اوست که ما را صدا میزند و بسوی خودش می‌خواند – در سن‌هائی که ما هنوز زبان مردم را نمی‌فهمیم اگر گاهی درمیان بازی مکث می‌کنیم، برای این است که صدای مرگ را بشنویم. بوف کور – صادق هدایت.

now I've got to let you go..

were we flew to together..