∞

شاید شما متوجه نشید ، ولی من لبخند زدم ، نه محو ، نه ارادی ؛ عمیق و ناخودآگاه....

---- جاش نبود وگرنه داد میزدم . نه به خاطر ذوق ، نه به خاطر اشتیاق ، نه به خاطر سرخوشی از رابطشون ؛ به خاطر جفتشون ، به خاطر وضع آنا ، به خاطر حال ویدار ، به خاطر چیزی که قراره کنار هم بشن . نمی‌دونم منظورم و متوجه میشی یا نه ...

فردریک کاش می‌شد کاری کنم بفهمی باهام چیکار کردی فردریک کاش می‌شد نشونت بدم شهر خرس برام چه جایگاهی داره

اره ویدار ، اره . منم با سر افتادم تو دام شهر خرس...

--- " ولی دیوونگی برا من یکی سر این کتاب معنایی نداره..." همین ویدار ، همینی که میگی . و می‌دونی چیه ؟ اهمیتی نداره که کسی درک نمی کنه ، ولی من کتاب و پر از نشون شده هایی کردم که هیچکس الا خودم حسشون نمی کنه . من نمی تونم اشک بریزم ، خیلی وقته که نمی تونم اشک بریزم . من میسوزم . از هم میپاشم . خیره میمونم و ذره ذره از درون داغون میشم . و کی میخواد خرده بگیره بهم بابت این موضوع که چیزی که باعث میشه از این حال دربیام ، خوندن دوباره همون قسمت کتابه ؟!

اینجا واقعا وایب جالبی نداره . نمی دونم چرا عضوید ، د حتی محتوا درستی هم نداره

کیل من و به فساد کشیدی کیل .

بوبو قوی تر از خیلی هاست ، حتی اگر کسی متوجه نشه . می‌دونم که میگم .

امیدوارم هیچوقت دچار اضطراب نشید ، دچار کمالگرایی نشید ، دچار تنهایی مطلق نشید ، دچار خشک شدن قلم نشید ، دچار سکوت پشت سکوت و خفه شدن از ناگفته ها تون نشید ، خسته نشید ، بی ذوق نشید ، دل زده نشید ، عصبی نشید....