« اِحیای پرچم » حتماً شنیده اید که میگویند تفنگش حُکم ناموسش را دارد! من اما دختری را میشناسم که نسبت به چرخ خیاطی اش همین حس را دارد! آن هم در یک نسخه صورتیِ پاپیونی! کسی نباید دستش به آن بخورد مگر افراد گزینش شده و خاص، که خدای نکرده نخی از جایی در نرود و پیچی اشتباه چرخانده نشود که در غیر این صورت حسابش با کرام الکاتبین خواهد بود. چرخ را توی یک اتاق در بسته اختصاصی نگه می‌دارد و برادرهای کوچولوی بازیگوشش دیگر خوب می‌دانند اتاقی که چرخ خیاطی آبجی بزرگه در آن است، منطقه ممنوعه ای است که ورود به آن جریمه های سنگین به دنبال دارد. بابا و مامان هم دل به دلِ آبجی بزرگه یکی یکدانه می‌گذارند و حریمش را حفظ می‌کنند. مامان خوب میداند در این روزگار غرق شدن در واتساپ و اینستاگرام و فلان و بیسار باید این مهارتِ دختر را روی سر بگذارد و از هیچ کلاس آموزشی و دستگاه دکمه زن و نوار اُریب ساز و تور و دانتل و هزار جور وسایل دیگر برایش دریغ نکند. حالا حدود دو ماه است که دخترِ خیاطِ ظریف کارَش، چرخِ خیاطیِ عزیز کرده اش را آورده وسط خیابانِ پر از جمعیتِ شهر. بینِ مردمِ مبعوث شده آسمانیِ شهر! همان ها که این روزها پرچم به دست، صدای الله اکبرشان تا آسمان ها بلند است. پرچم هایی که نخ کِش شده اند و پاره را رُفو می‌کند و دور دوزی! مامان پا به پایش می آید و پدر در پشت سر هوایِ دخترش را دارد. وقتی جمله «ان‌شاءالله که همین پرچما کفنمون بشه!» را از زبانش شنیدم، فهمیدم او رویاهای بزرگی در سر دارد. ✍ معصومه امین رستمی

حرف که خیلی زیاده گاهی اوقات انقدر عشق و علاقه و حرف زیاد میشه که کلمات نمیتونن حق مطلب رو اَدا کنن و زیر بار سنگینی احساسات کمر خم میکنن، اون اشکه که میاد سراغ آدم .. خیلی خیلی حرف دارم که برات بزنم ولی تو به اشکام نگاه کن :) احوالاتمو از همونی که خودت میدونی درک کن چقدر دنیای عشق و عاشقی تو قشنگه ! چقدر همه چیز زیباییه به قول شهید ذوالفقاری : عشق امام حسین نوره ! کاش منم میشدم نوکرت خاک کف پات گوشه نگاهی .. ابی‌عبدالله ❤️‍🩹 #شوریده¹²⁸

مگه اینکه ظهورش درمان کنه دردامون ُ :)

:))

بغض عزیز فقط ۴۰ شب دیگه صبر کن فقط چهل شب؛

کربلا به رفتن نیست به شدن است اگر به رفتن بود شمر هم کربلایی است ...! - | شهید آوینی ✨

غم ِزیاد ، اشك و ساکت میکنه (:

به عالم گر تهی دستی به درگاه رضا رو کن ؛

اتاق تراز :

__

نوشته بود... آدمی که شنیده نشه بلندتر حرف میزنه ؛ اما آدمی که درک نشه دیگه حرفی نمیزنه .