انگار که دائم مشغول شستن کوهی از ظرفهای یکبار مصرف باشی زندگی من به همین بیهودگی میگذشت!

از رنجی که می‌کشید چیزی بروز نمی‌داد چون بنظرش، پیدا کردن کسی که دردش را بفهمد خیلی سخت بود.

رفتارو گفتار آدم ها چیزی نیست جز پوششی برای پنهان کردن انچه که در خیالشان میگذرد.

اونجا که شایع میگه: از غمگین گذشت، دیگه همه عصبانین.

و این...

و چیزی غم‌انگیزتر از پیری روح وجود ندارد.. و ما روحمان پیر شده است

خیلی وقته یادم رفته کیم و چی میخوام؛

اونجا که میگه: روزها رفتند و من دیگر خود نمی دانم کدامینم آن من سرسختِ مغرورم یا من مغلوبِ دیرینم...!

عادت كرديم به بی صدا فرو ريختن زير حجمی از سكوت.

بعضی وقتا میگم یعنی خدا انقد بی رحمه؟ انقد امتحان؟ آخه تا کی؟ مگه میشه صداش بزنی و تمنا کنی و اون گوش نکنه؟ آره!من بی رحمی خدارو خیلی دیدم ولی باید دلش به رحم بیاد . بگه بسه دیگه امتحان،خیلی این جواب پس داده. باید دلش به رحم بیاد مگه ما چیکار کردیم:)؟

-

فراری از افکاری که ذره ذره روحش را نابود میکرد؛