نہ چشمانٺ آبے بود و نہ موهایٺ شبیہ موج‌ها هنوز نفهمیده‌ام،دریا کہ میࢪوم چࢪا یاد ٺو مےافتم !

࿙࿚ ︶ ࿙࿚ ︶ ࿙࿚

ریلای خانومی 🛐 )

‌

͙͙͙͙͙͙͙̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍          ͙̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍  ̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍     ͙̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍  ͙̍̍̍  ͙̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍     ̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍ ͙̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̾             ͙̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍        ̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍ ̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍̍

𝖨 𝖺𝗆 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝖽𝗂𝗌𝗍𝖺𝗇𝗍 𝖼𝗂𝗍𝗒 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗁𝖺𝗌 𝗇𝗈 𝗌𝖾𝖺, 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝖼𝖺𝗇𝗇𝗈𝗍 𝗐𝖺𝗍𝖼𝗁 𝗍𝗁𝖾 𝗌𝗎𝗇𝗌𝖾𝗍 𝗐𝗂𝗍𝗁𝗈𝗎𝗍 𝗒𝗈𝗎. 𝖨 𝖺𝗆 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝖽𝗂𝗌𝗍𝖺𝗇𝗍 𝖼𝗂𝗍𝗒 𝖿𝗎𝗅𝗅 𝗈𝖿 𝖾𝗆𝗉𝗍𝗂𝗇𝖾𝗌𝗌, 𝖿𝗎𝗅𝗅 𝗈𝖿 𝗅𝗈𝗇𝗀𝗂𝗇𝗀 𝖿𝗈𝗋 𝖺𝗇 𝗂𝗆𝖺𝗀𝗂𝗇𝖺𝗋𝗒 𝖼𝖾𝗅𝖾𝖻𝗋𝖺𝗍𝗂𝗈𝗇. 𝖬𝖺𝗒𝖻𝖾 𝖨 𝗍𝗈𝗈𝗄 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝗅𝗂𝖿𝖾, 𝗆𝖺𝗒𝖻𝖾 𝖨 𝗁𝖾𝗅𝖽 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝗁𝖺𝗇𝖽 𝗂𝗇 𝗍𝗁𝖾 𝗋𝖺𝗂𝗇

‌ چشماں او فصل ِ پنجم است ! ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ نه پاییز ، نه بهار ، ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌نه زمستان و نه تابستان ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ چیزی بین خواب و بیداری ' که فقط قلب‌های خسته آن را می‌فهمند .