رو هرچیزی شرط می‌بندم که این ویو جوک و باگ مسخره ایتاست.

[غریباً، وحیداً، فریدا.]

آفتاب یه‌جوری داره تیز میتابه انگار که ارث باباشو خوردم

قلعه‌نویی یه‌جوری از نتیجه ناراحته که هرکی بازی رو ندیده باشه فکر می‌کنه ایران ۵ تا از بلژیک خورده.

خیلی عجیبه که بخوام همچین چیزیو بگم ولی واقعا خوب بازی کردن واقعا

/ ماه افتاد وَ ستاره‌ها گریستند .

بعضی نام‌ها را نمی‌شود فقط خواند؛ باید با احترام زمزمه‌شان کرد و « عباس » از همان نام‌هاست. نامی که بوی علقمه می‌دهد، بوی پرچمی که بر زمین نیفتاد، بوی وفاداری‌ای که تاریخ هرگز نتوانست برایش همتا پیدا کند. هر چه زمان از زمانِ واقعه کربلا دورتر می‌شود، ما عظمت عباس را بیشتر می‌فهمیم؛ مردی که نرسیدن به آب را به شکستن عهد ترجیح داد و با دستان بریده، معنای استقامت را برای همیشه در تاریخ نوشت. اما امشب، شب تاسوعا، دلتنگیِ نام عباس رنگ دیگری دارد. امشب هر بار که نامش را می‌شنوم، غم عجیبی در دلم می‌نشیند؛ غمِ علمداری که فردای این شب، کربلا بی‌او خواهد شد. و شاید همین اندوه برای من سنگین‌تر باشد؛ وقتی می‌دانم میان من و این نام بزرگ، تنها ارادت نیست، رشته‌ای از نسبت نیز جاری است؛ و من، چقدر افتخار می‌کنم به داشتن پدری چون « عباس ». امشب میان افتخارِ انتساب به تو و اندوهِ مصیبتت، نمی‌دانم به کدام پناه ببرم؛ فقط می‌دانم که نام تو، بعد از قرن‌ها، هنوز هم دل را به احترام و اشک وا می‌دارد.

احساسی را که نمی‌توانم به کسی بگویم، در سکوت با خودم حمل می‌کنم.

*

٫٫