آخرین پیامی که ازش دریافت کردم، این ویدیو بود. إنا لله! ما مال خداییم... سردار #شهید_محمدرضا_تیموری

جهاد تمام شدنی نیست...

وما يعلم جنود ربك إلا هو...

در این انقلاب آن‌قدر کار هست که می‌توان انجام داد...

حقیقت این است که زمان ما را با خود برده است و شهدا مانده اند...

به پایان آمد این دفتر... حکایت، همچنان باقی ست:)...

:)))))

🙂🙂🙂 چند قسمت آخر رو دیگه خودمم نمی‌تونستم جلو اشکامو بگیرم موقع نوشتنشون هم چند قسمت آخر و پس گفتار، هم قسمت های مسجد تا شهادت جواد... همه ش جلو چشمم بود و با اشک می‌نوشتم... چشم إن شاء الله اگر عمری بود و امکانش بود، بازم می‌نویسم:)

تلاش کردم توی پس گفتار، با نقل قول از خیلی از بزرگان شهیدمون، و مدام تکرار کردن این واژه، ذره ای درک احساس «تنها موندن روی زمین» که بهش دچارم رو به مخاطب هم برسونم🙂 و نمی‌دونم تا چه حد موفق شدم

وقتی داستان هارو می‌نویسم، حس می‌کنم دارم باری رو از دوشم برمی‌دارم که سبک شم:) و نمی‌دونی این دنیا چقدر حس خفگی داره... اما بازم، اجل آدم دست خداست و اگه شهید نشیم، می‌میریم خب دلتون میاد الکی الکی بمیرید؟

امیدوارم یادتون بوده باشه که خوندن داستان رو از پیش‌گفتارش شروع کنید:)))

تار و پود، فصل دومی هم دارد اما زمان انتشار فصل دوم، نامعلوم است زمانی آن را خواهید خواند، که نویسنده اش دیگر در این دنیا نباشد...