یک دقیقه از مولا علی(ع) بشنویم و کیفور بشیم.

امروز موش فاضلابی را دیدم که از پاکیزگی سخن می‌گفت چرک‌ها را به مجازات تهدید می‌کرد و مگس‌ها پیرامون او کف می‌زدند! -احمد مطر

از آن وقتی که یک روز صبح در ماه رمضان، یتیم‌مان کردند تا همین امروز دلمان با خیلی از صبح‌ها صاف نشده! یک روز با دیدن عکس دستی و انگشتری بیدارشدیم، یک روز با نشستن نوای "حاج آقا هارداسان" در جانمان و امروز با داغ مهمان عزیزی... اما ما بین همین صبح‌ها، منتظر آن صبحی هستیم که با ندایی در کنار کعبه بیدار شویم، و یقین داریم آن صبح نزدیک است... @didaam

بعضی‌ چیزها جوری اندازت هستن که انگار فقط برای تو ساخته شدن، یکیش غم این نوحه‌ست به تن من.

مگر ما دل نداریم ای خدا؟

زنان کوفه زاری کردند و گریبان چاک زدند و مردان هم با آن‌ها بگریستند. علی‌ ابن حسین بیمار بود و از بیماری ناتوان. به آواز ضعیف گفت: «اینان بر ما گریه می‌کنند، پس ما را که کشت؟»

چرا ‎کوروساوا؟ برای این که این را نقاشی می‌کرد و می‌گفت دارم طرح استوری‌بورد برای فیلم‌ام می‌زنم!

یکی از چیزهایی که تماشای فیلم‌های ‎آکیرا کوروساوا را به طرز فوق‌العاده‌ای جذاب می‌کند، این است که می‌توانید هر لحظه که دوست داشتید، روی پلانی فیلم را نگه دارید و یک عکس خوب را تماشا کنید.

کوروساوا برای کشیدن استوری‌بوردهای خودش از گچ، آب‌رنگ، گواش و سومی (تکنیک سیاه‌قلم ژاپنی) استفاده می‌کرد.

این یکی از پلان‌هایی است که برای فیلم «رن» (آشوب) طراحی کرده بود. لحظه‌ای که ویرانی هیداتورا را تصویر می‌کند. این نقاشی می‌تواند ویرانی هر کسی باشد. آن قدر که می‌توانم خودم را در آن ببینم. برای من آشوب یکی از سه اثر برتر کوروساواست. فیلمی که اقتباسی‌ست از نمایشنامه شاه لیر اثر شکسپیر. این پلانی که تصویرش را می‌بینید، تقابل جذاب شاه دیوانه و دلقک خردمند است.

در فیلم رویاها، وارد دنیای ‎ون‌گوگ می‌شود. چیزی که واقعا رویای خود کارگردان بوده است.