نگاهم به امیر افتاد چه خوب بلد بود حواسش به بی توجهی های من نسبت به خودم باشه ناخودآگاه لبخند زدم اما لبخندی که اخمش رو باز نکرد #احسان

چطوری باید بهش میگفتم که باید تنها ببینمش؟ #احسان

از دستش عصبانی بودم خیلیم عصبانی بودم ولی الان وقتش نبود،پس بلند شدم رفتم تو اتاق و درو بستم بدون روشن کردن لامپ خودمو پرت کردم رو تخت #امیرحسین

باشه می‌بینمت امیر وقتی مطمئن شد رسول میاد رفت تو اتاقش نگاهش یه جوری بود که مطمئنم کرد هنوز ناراحته اما حرف نمی‌زد و این سکوتش منو بدجور می‌ترسوند #احسان

علیرضا رو بردم بیرون و بعدم با عاطفه رسوندمش خونه مامان رخساره امشب میخواستن اونجا باشن بعدم رفتم به سمت خونه در زدم و رفتم بالا که احسان درو باز کرد #رسول

سلام رسول جان #احسان

سلام آقا رسول #محسن

صدای رسول و احسان میومد احسان از دیشب طبقه منو عمو بود توجهی نکردم و چشمامو بستم نه به قصد خواب،به قصد آرامش #امیرحسین

( توی صحبتم سعی میکردم مثل همیشه و عادی باشم ولی فکر نمیکنم چهرمو تونسته باشم حفظ کنم) سلام داداش سلام بابا خوبین؟ بعدم دست دادم باهاشون ولی امیر نبود #رسول

آروم تو گوشش گفتم : هر چی میخوای بگی بگو، اما باهات حرف دارم حرفی که اینجا نمیتونم بزنم #احسان

نبابا چی بگم حرفی ندارم من بزار یه ساعت دیگه باهم بریم بیرون بگو #رسول

چشمات پر حرفن یعنی میخوای بگی هیچی تو دلت نیست!؟ #احسان