سخن میرزا شریف شیروانی درباره ظهور امیرالمؤمنین (ع) در امت‌های پیشین «غلات قایل اند ... روح مقدس جناب أمیر مؤمنان، علیه السّلام، در ابدان متغایره از زمن حضرت آدم، علیه السّلام، تا وقت بعثت جناب خاتم الأنبیاء، صلّی الله علیه و آله و سلّم، در میان قوالب و صور، متقلّب می‌بود و در زمان حضرت نوح و ابراهیم و موسی، علیهم السّلام، بود و به ایشان اعانت می نمود. و این مذهب بعینه، مذهب اهل تناسخ است. که تمامی علماء اسلام ایشان را تکفیر نموده و بطلان مذهب ایشان را از ضروریات اسلام شمرده اند ... الحاصل بطلان این قول از اَبده بدیهیات است. و در خصوص تقلّب جناب أمیر مؤمنان، علیه السّلام، در ابدان و هیاکل و صور مختلفه، در أزمنه سابقه، دلیلی از نصوص موجود نیست و حدیثی که رجب بُرسی در مشارق روایت نموده، دالّ بر این که آن جناب با أنبیاء سابقه بود سراً، و با جناب خاتم أنبیاء بود جهراً، در کتاب‌های أخبار موجود نیست و ظاهراً مثل سایر روایات او موضوع باشد ...» 📚میرزا شریف شیروانی، مرغم الغلاة ______ ۱. در خور توجه است که حضور ائمه و امیرالمؤمنین ع در امم پیشین از منفردات اخبار منابع شدیداً ضعیف و به ویژه اخبار غالیانه آثار نصیریان است. آیات قرآن بارها پس از ذکر قصص امت‌های پیشین تأکید می‌کند که رسول الله ص پیشتر آن جا نبوده و ایشان و امتش پیش از وحی الهی از آن قصص آگاه نبوده‌اند؛ برای نمونه: هود: 49؛ قصص: 44، 46، 86؛ آل عمران: 44؛ یوسف: 102؛ نیز نک‍: عنکبوت: 48؛ شوری: 52 و... مرحوم شیروانی در ادامه نقدهای ارزشمند دیگری نیز بر این اخبار آورده است. پیش‌تر هم بررسی برخی از مستندات این انگاره مانند خبر موسوم به نورانیت و خطبة البیان ارائه شد، و امیدواریم ان شاء الله در پژوهش مجزایی با تفصیل بیشتر از تحقیقات پیشین (نمونه: اکبری، نصیریه، بخش3-4-3)، به این انگاره بپردازیم. ۲. مرغم الغلاة، کتابی است که میرزا شریف شیروانی در حدود 180 سال پیش نگاشته است. در این کتاب ضمن تأکید بر عقاید اصیل شیعه و برشمردن بسیاری از فضائل اهل بیت (ع)، عقاید باطلِ غلات و مفوّضه، مانندِ خالقیّت و رازقیّتِ اهل بیت (ع)، تناسخ، انکار شهادتِ امامان (ع) و... مورد انتقاد قرار گرفته و درباره #علم_غیب مباحث سودمندی ارائه شده است. تلاش فکری و دقّت نظر نویسنده با وجود محدودیت‌های آن روزگار، جالب و ستودنی است. ۳. جاعل روایتی که شیروانی اشاره کرده، خود رجب برسی نیست و این روایت در منابع ضعیف قبل از او هم نقل شده است. #دشت_ارژن @gholow

📜«بررسی روایات موهم اهانت زراره به امام ع» ✍️عمیدرضا اکبری، سایت درایات احادیث معتبر بسیار در جایگاه والای زرارة بن اعین نزد امامان، ارتباط گستردۀ او با ایشان، و فقاهت و علمش در دست است، ولی اخیراً برخی ردیه‌نگاران سلفی از سویی، و کانال‌های غلوگرا از سوی دیگر، این صحابی را آماج طعن و تکفیر خود قرار داده‌اند. از این رو در این نوشتار ابتدا به گوشه‌ای از قرائن مدح زراره اشاره کرده و اشکالات مهم‌ترین روایات ذم و لعن زراره مرور خواهد شد. سپس از میان مستندات مخالفان او به بررسی دسته‌ای می‌پردازیم که ممکن است از آن اهانت زراره به امام برداشت شود، و قرائن ضعف سندی و دلالی و معارض‌های آن‌ها را بررسی می‌کنیم. بنا بر تحقیقات، برخی از این روایات دست‌خوش تحریف و جعل بوده‌اند، و گاهی اختلاف نسخ زمینۀ سوءبرداشت شده است. نمونه‌هایی نیز مربوط به مباحثات آغاز آشنایی زراره با امام باقر (ع) بوده و در همان جلسات با رهنمودهای امام ارشاد شده است. فضای عمومی روایات لعن زراره نیز بیشتر مرتبط با نزاع بر سر استطاعت است. بنا بر مجموعه مستنداتی، امام زراره را حتی از روی تقیه لعن نکرده‌اند، بلکه روایات لعن و برائت از زراره حاصل دو فرایند بدفهمی از رد برخی نظرات زراره از سوی امام از طرفی و جعل برخی روایات از سوی دیگر بوده است. البته (از روایات مدح زراره) دو روایت تقیه‌ای‌بودن لعن زراره و سرگردانی هر دو مخدوش هستند. متن مقاله: deraayaat.ir/Zurarah @Gholow

ایام شهادت حضرت سید المرسلین و خاتم النبیین أبوالقاسم محمد المصطفى صلّی الله علیه و آله و سلّم، و سید شباب أهل الجنة الإمام أبومحمد حسن بن علي المجتبی سلام الله علیه و امام أبوالحسن علي بن موسى الرضا علیه السلام تسلیت و تعزیت باد.

📜 آموزه‌های نصیری در رساله رجعت منسوب به مفضل بن عمر علی عادل‌زاده، محمدعلی صابری فصلنامه مشرق موعود، ش۶۲ رساله رجعت منسوب به مفضل بن عمر، بزرگ‌ترین روایت الهدایة الکبری و از مهم‌ترین متون روایی درباره غیبت و ظهورِ امام مهدی عج است. این رساله در میانِ امامیان متقدّم چندان شناخته‌شده نبوده و ظاهراً از قرن ۸ق به سنت روایی امامیه راه یافته و از قرن۱۱ق به شهرت رسیده و مورد استناد بسیاری از متأخّران قرار گرفته است. این رساله اگرچه با روایاتِ دیگر، اشتراکاتِ زیادی دارد، در متن و سند آن، اشکالاتِ تاریخی و اعتقادی متعددی دیده می‌شود. مقایسه این رساله با منابع نصیری و به ویژه آثار خصیبی، نشان‌دهنده وابستگی این رساله به مذهبِ نصیری است. بنابر شواهدِ موجود، مسئول تدوین این رساله، خصیبی بوده و در پردازش آن از منابعِ امامی پیشین به عنوانِ قالبی برای بیانِ آموزه‌های نصیری بهره برده است. @gholow

شواهد جعل و تحریف در روایات حسین بن حمدان خصیبی (اشکالات تاریخی و ویژگی‌های سبکی) https://alasar.blog.ir/1400/12/08/Khasibi1 @gholow

حسین بن حمدان خصیبی و اهمیت وی در تکوین نصیریه ✍ محمد کاظم رحمتی مجله هفت آسمان، ش۳۰، تابستان ۱۳۸۵ ش، ص۱۷۳-۲۰۷ @gholow

نقد مناقب عتیق از مصادر غلات جلسه اول: سندسازی در مناقب عتیق @Gholow