ذکر بی حد ... در اینجا من روایتی را ذکر کرده‌ام: «عن ابی عبداللَّه (علیه‌السّلام) قال: ما من شی‌ء إلّا و له حدّ ینتهی إلیه»؛ همه‌ی این فرائض و احکام الهی حدی دارند؛ اندازه‌ای دارند، که وقتی به آن حد و مرز رسیدند، تمام میشود؛ تکلیف تمام میشود؛«الّا الذّکر»؛ مگر ذکر. «فلیس له حدّ ینتهی الیه»؛ ذکر حد ندارد؛ اندازه‌ای ندارد، که وقتی این اندازه ذکر و یاد حاصل شد، بگوئیم دیگر بس است؛ دیگر لازم نیست. بعد خود حضرت توضیح میدهد و میفرماید: «فرض اللَّه عزّ و جلّ الفرائض فمن اداهنّ فهو حدّهنّ»؛ هر کس فرائض را ادا کرد، آنها را به حد ومرز خود رساند. «و شهر رمضان فمن صامه فهو حدّه»؛ مثلاً ماه رمضان که تمام شد، شما این فریضه را به مرز خودش رساندید؛ تمام شد و دیگر چیزی بر شما واجب نیست. «والحجّ فمن حجّ فهو حدّه»؛ هر کس حج را به جا آورد - به اعمال پایان حج که رسید - آن را به مرز رساند. این در صورتی است که در هر دو جا «فهو حدَّه» بخوانیم. البته میشود «فهو حدُّه» هم با یک تعبیر دیگری خواند؛ اما «الّا الذّکر»؛ فقط ذکر مثل بقیه‌ی فرائض نیست. دیگر بقیه‌ی فرائض را ذکر نفرمودند؛ زکات را وقتی دادید، دیگر واجب نیست، به همان اندازه‌ای که مقرر شده است. خمس را همین‌جور، صله‌ی رحم را همین‌جور. بقیه‌ی فرائض و واجباتی که هست، همه از همین قبیل است، مگر ذکر؛ «الّا الذّکر فانّ اللَّه عزّ و جلّ لن یرض منه بالقلیل و لم یجعل له حدّا ینتهی الیه»؛ خدا به ذکرِ قلیل راضی نشده است؛ حدی برای آن قرار نداده است که بشود به آن حد رسید. «ثمّ تلا»؛ بعد، حضرت این آیه را تلاوت فرمود: «یا ایّها الّذین امنوا اذکروا اللَّه ذکرا کثیرا». اهمیت ذکر این است. در دنباله‌ی آیه میفرماید که: «هو الّذی یصلّی علیکم و ملائکته». مرحوم علامه‌ی طباطبائی(رضوان اللَّه علیه) در المیزان میفرمایند: این آیه‌ی شریفه‌ی «هو الّذی یصلّی» در مقام تعلیل برای امر «اذکروا اللَّه ذکرا کثیرا» است؛ یعنی این ذکر کثیری که از شما خواسته شده است، به این خاطر است که خدائی را یاد کنید که این خدا همان کسی است که «یصلّی علیکم»؛ بر شما درود میفرستد، صلوات میفرستد. خدای متعال صلوات را به شما میفرستد. «هو الّذی یصلّی علیکم و ملائکته»؛ نه فقط خدای متعال، ملائکه‌ی الهی هم بر شما مؤمنین درود و صلوات میفرستند؛ که صلوات از طرف پروردگار، رحمت اوست؛ صلوات از ملائکه، استغفاری است که برای مؤمنین میکنند؛ «و یستغفرون للّذین امنوا» که در آیات قرآن هست. چرا این رحمت و این صلوات و این استغفار را ذات اقدس حق و فرشتگان الهی برای شما از عالم غیب، از ملأ اعلی میفرستند، «لیخرجکم من الظّلمات الی النّور»؛ برای اینکه شما را از ظلمات نجات بدهند، به نور بکشانند، که داستان این ظلمات و این نور هم داستان گسترده و مفصلی است.ظلمات در اندیشه‌ی ما، ظلمات در قلب ما، در خلقیات ما؛ و نور در مقابل اینهاست. عمل هم میتواند ظلمانی باشد، هم میتواند نورانی باشد؛ ذهن و فکر و عقاید انسان میتواند نورانی باشد، میتواند ظلمانی باشد؛ خلقیات و صفات انسان میتواند ظلمانی باشد، میتواند نورانی باشد؛ حرکت اجتماعی یک ملت میتواند به سمت ظلمات و تاریکی باشد، میتواند به سمت نور باشد. اگر بر ملتی، بر کشوری، بر هیأت حاکمه‌ای، بر فردی، شهوات غالب شد، خشونت ناشی از حیوانیت غالب شد، حرص غالب شد، دنیاداری و دنیاطلبی غالب شد، این ظلمات است؛ حرکت ظلمانی است، جهت ظلمانی است، هدف هم ظلمات است. اگر نه، معنویت غالب شد، دین غالب شد، انسانیت غالب شد، فضائل اخلاقی غالب شد، خیرخواهی غالب شد، صدق و راستی غالب شد، این میشود نورانیت. اسلام و قرآن، ما را به این دعوت میکنند. خدای متعال و ملائکه‌ی او ما را برای این تجهیز میکنند که از آن ظلمات خلاص کنند و ما را وارد این وادی نور کنند. ذکر خدا را بکنید؛ این هم علت و دلیلش. بیانات مقام معظم رهبری در دیدار کارگزاران نظام‌ ۱۳۸۶/۰۶/٣١ @HASANZADEH

#آسترولوژی #طالع_بینی #خرافه_گرایی #تنجیم #کهانت @Hasanzadeh

حجت السلام رسول حسن زاده؛ کارشناس حوزه و روحانیت پاسخ می دهد: 🔻مردم سوال می کنند که چرا شما روحانیت در بین مردم نیستید؟ 🔹پیوند اجتماعی حوزه با مردم، دیرینه است ولی برخی سیاست های معاصر ما مثل تفکیک مسکن و... به این پیوند آسیب زده است. 🔸برای دوری از گسستگی بین مردم و روحانیت، باید فهم اجتماعی و شناخت فرهنگی از جامعه را در بین حوزویان تقویت کرد و از برچسب زنی به مردم پرهیز کرد. #اخلاق_روحانیت ایتا | یوتیوب | آپارات | روبیکا | وب سایت 🆔 @maramyar_ir @Hasanzadeh

📝 روایت تکان‌دهنده رهبر انقلاب درباره آثار محبت فاطمه زهرا (س) @Hasanzadeh

🎥 سخنان منتشرنشدهٔ حاج قاسم در ایام فاطمیه در دوران دفاع مقدس 🔹شهید سلیمانی: اگر گفتیم «رمز پیروزی ما ۳ چیز است؛ ذکر خدا، صبر و توکل»، هر سهٔ این‌ها در زهرا(س) نهفته بود. @Hasanzadeh

ضعف در مبانی و سطحی‌گرایی علمی در بخشی از بدنه حوزه‌های علمیه، زمینه‌ساز پیدایش جریان‌هایی شده است که با شعار‌هایی ظاهراً دینی، اما باطنی‌گرا و نواخباری‌، به انحرافات خطرناک روی آورده‌اند. این جریان‌ها به‌ویژه در حوزه‌ای به نام «طب» سر برآورده‌اند و هر روز به بهانه تازه‌ای، از مسیر دانش و منهج اجتهادی حوزه فاصله می‌گیرند؛ با طرح مباحثی که از حیث محتوایی هیچ پشتوانه محکم عقلی، روایی و علمی نمی توان برای آن یافت، اما تجارت پرونقی برایشان فراهم کرده است. مع الاسف این تجارت اگر برای این جماعت پرسود بوده اما خسارت جبران ناپذیری را برای حوزه علمیه به بار آورده است. ادعای چهره شناسی شخصیت بلند مرتبه مقام معظم رهبری فارغ از محتوای پوچ شبه علمی که دست مایه تمسخر شبکه های معاند شده می تواند موجب به حاشیه رفتن اولویت‌ها و مطالبات اصلی و بنیادین ایشان در عرصه‌های فکری، فرهنگی و تمدنی گردد. این خطا، درواقع انحراف از فهم درست نظام فکری مقام معظم رهبری و مسئولیت در هدایت افکار عمومی است. بزرگان و مسئولان فکری و تربیتی حوزه باید هرچه سریع‌تر خطر این انحراف را جدی بگیرند؛ که اگر این سطحی‌نگری و تجارت باور دینی مهار نشود، نه تنها به ساحت تراث علمی حوزه آسیب می زند، بلکه به عقلانیت و دیانت جامعه هم آسیب خواهد زد. ✍️رسول حسن زاده @Hasanzadeh

#طب_سنتی_اسلامی #طب_سنتی_افراطی #دعا_درمانی 🔴 «سوداگری معنوی؛ نقد جریان‌های باطنی و شبه‌علمی در زیست‌بوم حوزوی» 🔺 جریان هایی نوظهور با ادعاهایی نظیر درمانگری، سنگ‌درمانی و سایر اعمال مشابه، تحت عنوان «طب سنتی» در ایران شکل گرفته است که به دلیل فقدان چهارچوب علمی منسجم، به یک فضای تجاری و سوداگرانه تبدیل شده است. 👤کارشناس: حجت الاسلام دکتر رسول حسن زاده برای دیدن این ویدیو و محتواهای بیشتر نقد ادیان و فرق انحرافی به سایت سراب حقیقت مراجعه فرمایید 📺 تلوزیون اینترنتی سراب حقیقت پایگاه‌تخصصی‌نقدوبررسی‌معنویت‌های‌نوظهور ◀️ سراب معنویت @sarabemanaviat @Hasanzadeh

اخلاقِ دوگانه؛ سکوتِ اخلاقی این‌جا، فریاد اخلاقی آن‌جا آقای دکتر ملکیان در سال‌های گذشته کوشیده است اخلاق و معنویت را به‌مثابه معیارهایی عام، غیرایدئولوژیک و فراگیر مستقل از مذهب و سیاست، داور گفتار و کردار انسان و جامعه ارائه بدهد. اما رفتار عملی او در بزنگاه‌های مختلف نشان می‌دهد که این اخلاق، در عمل، یک‌دست اعمال نمی‌شود. در ماجرای مناظره سلیمانی اردستانی و استاد کاشانی، با سوگیری تمام قد در حمایت اردستانی فریاد اخلاقی سر می‌دهد و بدون توجه به واقعیت و متن مناظره یکجانبه گرایانه طرف مقابل را دعوت به انصاف، دفاع از حق گفت‌وگو، تقبیح تکفیر و خشونت زبانی، و تأکید بر طمأنینه و آرامش گوینده می‌کند. اما همین اخلاق، در قبال فجایعی چون غزه یا جنگ دوازده‌روزه، ناگهان به اخلاق سکوت تبدیل می‌شود؛ سکوتی که نه تحلیل می‌شود، نه توجیه، و نه به‌عنوان یک مسئله اخلاقی مورد پرسش قرار می‌گیرد. گویی در این موارد، اخلاق می‌تواند بدون هیچ توضیحی از عرصه عمومی کنار بکشد و به خلوت وجدان فردی پناه ببرد این دوگانگی را نمی‌توان با ارجاع به «پرهیز از سیاست» یا «حفظ معنویت فردی» رفع کرد. از منظر خود ملکیان، به‌ویژه در نظریه‌ی اخلاق باور، باورها و مواضعی که پیامد اجتماعی دارند، مشمول مسئولیت اخلاقی‌اند؛ و سهل‌انگاری معرفتی یا کناره‌گیری بی‌توضیح، خود کنشی غیراخلاقی است. اخلاقی که در برابر یک مناقشه‌ی درون‌دینی ما را به سخن گفتن فرامی‌خواند، اما در برابر رنج انسانی فراگیر به سکوت توصیه می‌کند، دیگر اخلاقی عام و بی‌طرف نیست؛ بلکه اخلاقی انتخابی و ابزاری است ✍رسول حسن زاده @Hasanzadeh

رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) هنگامی‌که هلال ماه رجب را می‌دیدند این دعا را میخواندند: اللّٰهُمَّ بارِکْ لَنا فِی رَجَبٍ وَشَعْبانَ، وَبَلِّغْنا شَهْرَ رَمَضانَ، وَأَعِنَّا عَلَی الصِّیامِ، وَالْقِیامِ، وَحِفْظِ اللِّسانِ، وَغَضِّ الْبَصَرِ، وَلَا تَجْعَلْ حَظَّنا مِنْهُ الْجُوعَ وَالْعَطَشَ. خدایا، برای ما در ماه رجب و شعبان برکت قرار ده و ما را به ماه رمضان برسان و بر روزه رمضان و بیداری شب و نگهداری زبان و فروبستن چشم کمک کن و بهره ما را از ماه رمضان، گرسنگی و تشنگی قرار مده. پ.ن: بیش از آنکه دنبال دستورالعمل و ذکر باشیم مهمترین شرط ورود به مهمانی خدا مراقبت از چشم و زبان است. @Hasanzadeh

🔸سهل بن یعقوب (ابونؤاس مؤذّن) می‌گوید: روزی به حضرت امام هادی علیه‌السلام عرض کردم: آقای من! درباره‌ی میمنت و نحوست روزهای هر ماه، حسن بن عبدالله بن مطهر با سند خود حدیثی را از آقای ما امام صادق علیه‌السلام برایم نقل کرد که آن را خدمت شما عرضه می‌کنم. حضرت فرمود: انجام بده. وقتی آن را عرضه داشتم، عرض کردم: آقای من! در بیشتر این روزها به خاطر نحوست و نگرانی‌ها نمی‌شود سفر کرد، اگر ضرورتی پیش آمد چه کنیم که از نحوست و شر آن‌ها در امان باشیم؟ ▫️حضرت امام هادی علیه‌السلام فرمودند: « يَا سَهْلُ، إِنَّ لِشِيعَتِنَا بِوَلَايَتِنَا عِصْمَةً، لَوْ سَلَكُوا بِهَا فِي‌ لُجَّةِ الْبِحَارِ الْغَامِرَةِ وَ سَبَاسِبِ الْبَيْدَاءِ الْغَائِرَةِ، بَيْنَ سِبَاعٍ وَ ذِئَابٍ، وَ أَعَادِي الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ، لَأَمِنُوا مِنْ مَخَاوِفِهِمْ بِوَلَايَتِهِمْ لَنَا، فَثِقْ بِاللَّهِ (عَزَّ وَ جَلَّ)، وَ أَخْلِصْ فِي الْوَلَاءِ لِأَئِمَّتِكَ الطَّاهِرِين، وَ تَوَجَّهْ حَيْثُ شِئْتَ، وَ اقْصِدْ مَا شِئْت‌‌؛ ای سهل! شیعیان ما با ولایت ما در امان‌اند، اگر با ولایت ما در دل امواج دریاهای ژرف، و میان درندگان و گرگ‌ها و دشمنان جن و انس در دلِ دوردست‌ترین بیابان، راه پیمایند، به برکت ولایت ما از خوف و خطر آن‌ها ایمن هستند، پس به خدا توکل و اعتماد كن و ولايت و سرسپردگی خود را به امامان پاک خود "علیهم السلام" خالص گردان، و هر جا خواستی برو و کاری که می‌خواهی، انجام بده.» 📚 الأمالي (للطوسي) ؛ ص277 #امام_هادی علیه‌السلام @Hasanzadeh