بسمه تعالی به بهانه‌ی دیدار اخیر رهبر حکیم انقلاب با دانشجویان (22/12/1403) ☘️ «قواعد فهم متن؛ از دل خنکی سیاسی تا استنباط فنّی» #بیانات_رهبری 🖊 امیرحسین صباغ ▫️رهبر عزیز انقلاب در دیدار رمضانی خود با دانشجویان، علناً از برخوردهای غیر منطقی عدّه‌ای از انقلابیّون و دلسوزان، نسبت به دستگاه‌های نظامی و امنیّتی کشور شکوه کردند. آقا فرمودند: «نقد اشکال ندارد، منتهی نقد کردن با تهمت زدن فرق می‌کند. مراقب باشید وقتی نقد می‌کنید کسی را متهم نکنید. سوال مطرح بشود اشکال ندارد. سوال مطرح بشود، ابهام مطرح بشود و فرصت جواب دادن به وجود بیاید. گاهی هست که طرف مقابل بعضی از سوالات را هم نمی‌تواند جواب بدهد؛ یعنی فرصت جواب ندارد یا امکان جواب دادن نسبت به این قضیّه نیست. در این‌طور موارد حتّی ابهام را هم مطرح نکنید.» ⭕️ در ماجرای انتقاد به مشی نیروهای مسلّح در جریان طوفان‌الاقصی و وعده‌ی صادق یک و دو و مطالبه‌ی وعده‌ی صادق سه، حداقل دو دسته منتقد داشتیم: عدّه‌ای باب تهمت علیه مسئولان عالی سیاسی و نظامی را باز کردند و بار خویش را سنگین نمودند؛ اما عدّه‌ای نیز بدون این‌که تهمت و افترایی علیه مسئولان بزنند، صرفاً به دستگاه محاسباتی و تحلیلی ایشان انتقاد کرده و نسبت به آن ایجاد ابهام نمودند. حال از کمال بی‌انصافی است که ما هر دو دسته را یک کاسه کرده ‌و یک حکم برایشان صادر کنیم. ⭕️ تهمت و افتراء به مسئولان عالی نظام همیشه بد بوده و هست؛ چه به مسئولان سیاسی، چه به مسئولان نظامی، چه به مسئولان قضایی یا هر رسته‌ی دیگری. ❓اما آیا انتقاد و ایجاد ابهام نسبت به دستگاه تحلیلی مسئولان نیز به طور مطلق و عموم مذموم است؟ ⁉️ آیا اگر مسئولان سیاسی کشور در یک مسئله‌ای –مثلاً مسائل فرهنگی، یا مسائل ورزشی، یا مسائل سیاست خارجی، یا مسائل اقتصادی، یا....- دچار خطای محاسباتی شدند، عاقله‌ی جوانان مؤمن انقلابی باید زبان به دهن دوخته و دیگر انتقاد علمی و کارشناسی هم نکند؟ آیا اگر مجلس در مسئله‌ای گرفتار اشتباه فاحش در تصمیم‌گیری شد، کسی حقّ انتقاد فنّی و دلسوزانه ندارد؟ پاسخ همه‌ی این‌ها روشن است. 💠 منتهی حضرت آقا در این مسئله‌ی خاص سرّی و امنیّتی (مسئله‌ی پاسخ به رژیم غاصبِ کودک‌کش) صلاح را بر این دیدند که حتّی در لایه‌ی اندیشه و گفتمان نیز، کسی زبان به انتقاد علیه تصمیم‌گیران این عرصه باز نکند و ایجاد ابهام ننماید. 🔰 این‌که آقا فرمودند در برخی مواردی که مسئولان امکان جواب دادن ندارند، حتی ابهام هم مطرح نگردد، آیا باید آن را منصرف به مسائل حادّ و کلان نظامی و امنیّتی کنیم یا اینکه همین یک جمله را بهانه‌ای سازیم برای فرار از پاسخگویی مسئولان اقتصادی و فرهنگی و ورزشی و قضایی و...؟ آیا با همین یک جمله می‌خواهیم به جنگ انباشت توصیّه‌های حضرت آقا مبنی بر ضرورت پاسخگویی مسئولان نظام به ابهامات و انتقادات و شکایات مردم برویم؟ اگر حرف آقا را بد بفهمیم، دیگر جایی برای اصل انتقاد در نظام جمهوری اسلامی باقی خواهد ماند؟ ▪️این صحبت صریح رهبری همان‌طور که «عبرتی» بود برای طیفی از انقلابی‌ها که در بحبوحه‌ی جنگ وجودی، با ایجاد انتقاد و ابهام نسبت به مسئولان عالی سیاسی و نظامی، بخشی از بدنه‌ی عمومی جامعه را به فضای تقابل با تصمیم‌گیران ارشد نظامی و امنیّتی نظام بردند، «آزمایشی» است برای طیف دیگری از انقلابیّون که آیا این توصیّه‌ی حکیمانه‌ی آقا را ابزار تسویه‌حساب سیاسی با جریان رقیب خود می‌نمایند یا نه؟ 🆔 @Khizeesh

📺 مشاهده فیلم کامل برنامه سحرنشینی ۲۸اسفند۱۴۰۳ شبکه دو سیما با حضور حجت الاسلام قنبریان https://telewebion.com/episode/0x11fe2275 ✍احمد قوی جناب استاد قنبریان به مناسبت بحث ابناء الآخره با اشاره به بحث نهاد دین و تبلیغ به صورت کاملا غیر مستقیم و همراه با تکریم و لطافت، تحلیلی از حواشی اخیر داشتند که درس آموز است. 🆔 @Khizeesh

به نظرم مسئله اصلی این👆 است. طرح کردن یا نکردن ابهام‌های کارشناسی در علن، دست ولی امر است؛ اوست که در آن قبض و بسط ایجاد می‌کند؛ اشکالی ندارد و نگرانی هم ندارد و حزب‌اللّهی عاقل میداند برای تحول در میدان چه کند! اما عده‌ای به بهانه این می‌خواهند جامعه حزب‌اللّهی و عموم مردم قدرت تحلیل نداشته باشند! در دیدار دانشجویان چیزی که کم‌تر دیده شد این جمله رهبری بود که فرمودند: "البتّه این احساساتی که اینجا گفته شد، مطالبی که بیان شد، این روحیه‌ای که اینجا نشان داده شد، روحیه‌ی بسیار خوبی است. علاجِ مواجهه‌ی با توطئه‌ی دشمنی که میخواهد نفوذ کند و تصرف کند و سلطه‌ی ازدست‌رفته بر کشور عزیز ما را دوباره پیدا کند، فقط همین روحیه و همین احساس و همین حرکت کلّی دانشجویی است؛ در این تردیدی نیست." ✍ رضا محمدآبادی 🆔 @Khizeesh

عن الرضا عليه السلام :الحَسَناتُ في شَهرِ رَمَضانَ مَقبولَةٌ ، وَالسَّيِّئاتُ فيهِ مَغفورَةٌ . مَن قَرَأَ في شَهرِ رَمَضانَ آيَةً مِن كِتابِ اللّهِ عز و جل كانَ كَمَن خَتَمَ القُرآنَ في غَيرِهِ مِنَ الشُّهورِ ، ومَن ضَحِكَ فيهِ في وَجهِ أخيهِ المُؤمِنِ لَم يَلقَهُ يَومَ القِيامَةِ إلاّ ضَحِكَ في وَجهِهِ وبَشَّرَهُ بِالجَنَّةِ ، ومَن أعانَ فيهِ مُؤمِنا أعانَهُ اللّهُ تَعالى عَلَى الجَوازِ عَلَى الصِّراطِ يَومَ تَزِلُّ فيهِ الأَقدامُ ، ومَن كَفَّ فيهِ غَضَبَهُ كَفَّ اللّهُ عَنهُ غَضَبَهُ يَومَ القِيامَةِ ، ومَن نَصَرَ فيهِ مَظلوما نَصَرَهُ اللّهُ عَلى كُلِّ مَن عاداهُ فِي الدُّنيا ، ونَصَرَهُ يَومَ القِيامَةِ عِندَ الحِسابِ وَالميزانِ . حضرت امام رضا (ع) در این روایت به حسنات در ماه مبارک رمضان اشاره می‌کنند و در این بین به "من نصر فیه مظلوما" اشاره می‌کنند. راهپیمایی روز قدس مصداق مهمی از این حقیقت است. 🆔 @Khizeesh

⚙📕 پیشرفت؛ علم و تولید «پیشرفت مادی کشور در درجه‌ی اول، متوقف بر دو عنصر است: یک عنصر، عنصر علم است؛ یک عنصر، عنصر تولید است. اگر علم نباشد، تولید هم صدمه میبیند؛ کشور با علم پیش میرود. اگر علم باشد، اما بر اساس این علم و بر بنیاد دانش، تولید تحول و تکامل و افزایش پیدا نکند، باز کشور درجا میزند. عیب کار ما در دوران حکومت طواغیت این بود که نه علم داشتیم، و چون علم نبود، نه تولید متکی بر پایه‌ی علم و پیشرونده و رشدیابنده داشتیم. لذا دنیا وقتی وارد میدان صنعت شد، پیش رفت؛ قاره‌ی آسیا که دیرتر از اروپا وارد میدان صنعت شده بود، پیش رفت؛ ولی ما بر اثر حکومت این طواغیت و شرائط گوناگون، عقب ماندیم. اگر میخواهیم جبران کنیم - که میخواهیم، و ملتمان حرکت هم کرده است و به میزان زیادی پیش هم رفته است - باید به علم و تولید اهمیت بدهیم؛ باید در مراکز علم، در مراکز تحقیق، با شکلهای نو و مدرن پیگیری شود. چند سال است که من روی مسئله‌ی علم تکیه میکنم و الحمدللَّه چرخهای پیشرفت علمی و تولید علم در کشور به حرکت درآمده است؛ البته باید باز هم سرعت بگیرد، هنوز اول راهیم. و دوم، تولید است. تولید، چه در عرصه‌ی صنعت، چه در عرصه‌ی کشاورزی، از اهمیت درجه‌ی اول برخوردار است. کشوری که تولید نداشته باشد، خواهی نخواهی وابسته است. اگر همه‌ی نفت و گاز دنیا هم زیر زمینهای ما و در چاه‌های ما ذخیره شده باشد، به دردمان نمیخورد؛ کمااینکه میبینید کشورهائی وجود دارند که از لحاظ ذخائر معدنی و طبیعی - چه ذخائر انرژی، چه ذخائر فلزهای بسیار ذیقیمت و کمیاب - در کمال ثروتمندی هستند؛ اما خودشان بر روی این زمینی که زیرش این همه گنج خفته است، زندگی نکبت‌بار و فلاکت‌باری دارند. باید تولید در کشور - بخصوص تولید دانش‌بنیان، متکی به دانش و مهارتهای علمی و تجربی - پیش برود؛ این به دست کارگر و کارفرماست. مدیریت آن هم با دولت است؛ بایستی سازماندهی کنند، کار کنند. این سیاستهای اصل ۴۴ که ما چند سال پیش به دستگاه‌های دولتی و قانونگذاری ابلاغ کردیم، میتواند نقش ایفاء کند؛ منتها بایستی همه‌ی دقت لازم را در اینجا بکنند. بشر موجود عجیبی است عزیزان من! گاهی عبادت و نماز شب هم میشود وسیله‌ی نفوذ شیطان، وسیله‌ی فریب نفسِ خود انسانی که دارد نماز شب میخواند! همه‌ی ایده‌های خوب، همه‌ی فکرهای خوب و شریف میتواند منفذی بشود برای شیطان. سیاستهای اصل ۴۴ خیلی خوب است، خیلی لازم است و حتماً باید با گسترشِ تمام اجرا شود؛ اما مراقب باشند مثل آن نماز شبِ دام شیطان نشود. از اینجا هم ممکن است شیطانها نفوذ کنند. بارها گفته‌ام؛ آدمهای سوءاستفاده‌چی، قانوندانهای قانون‌شکن، کسانی که بلدند چه جوری سر مأمور و مسئول و رئیس و مرئوس و آدم کوچه و بازار را بپیچانند، برای اینکه به یک طعمه‌ای دست پیدا کنند؛ اینها کارخانه را بخرند، بعد به بهانه‌های گوناگون کارخانه را زمینگیر کنند، کارگرها را بیکار کنند؛ بعد از ماشین‌آلات فرسوده‌ی همان کارخانه، پول فروشش را در بیاورند، از زمین آن کارخانه هم به میلیاردها و آلاف و الوف برسند؛ از این کارها شده است، میشود؛ باید همه حواسشان جمع باشد.» بیانات در دیدار کارگران نمونه سراسر کشور(1389/02/08) 🆔 @Khizeesh

اغلب این گونه به نظر می‌رسد که یمنی‌ها به بدویت نزدیک‌ترند اما یمن بدوی نیست، بکر است و دست تجددخواهی‌ها کوتاه از مرتبتش. @ESRAR3 ✍️احمد قوی (بخش اول) این جمله ی کوتاه به مطلب عمیقی اشاره کرده است که شاید با تلقی های بسیاری از ما در مورد توسعه و تمدن تفاوت دارد. همه باید به این فکر کنیم که زمین گیر نشدن با ویروس های زیست رایج امروز نشان بربریت است یا پیشرفت؟ در همین راستا باید دوباره به سوال های مهم ایران امروز فکر کنیم: پیشرفت مطلوب ما در قیاس با آنچه توسعه ی لیبرال سرمایه داری مدرن ادعا می کند چگونه است؟ با چه تقریری باید دنیا و آخرت را جمع کرد که توحیدی قملداد شود و نه التقاطی؟ کدام زندگی توان ترکیب شدن با مقاومت و تبدیل شدن به گفتمان در سطح جامعه را دارد؟ پاسخ به این سوالات برای ما به شدت حیاتی است. اما جواب هر چه باشد حتما یکی از مولفه های جدی آن نفی انگاره ی مانعیت جهاد در مسیر زندگی است. يا أيها الذين آمنوا ما لكم إذا قيل لكم انفروا في سبيل الله اثاقلتم إلى الأرض أرضيتم بالحياة الدنيا من الآخرة فما متاع الحياة الدنيا في الآخرة إلا قليل ( 38/توبه) بلکه در اندیشه ی قرآنی لبیک به دعوت خدا و رسول است که منجر به حیات می‌شود. استجيبوا لله وللرسول إذا دعاكم لما يحييكم...(24/انفال) دعوتی که با توجه به سیاق آیات سوره ی انفال حداقل شامل موضوع جهاد و قتال با دشمن خواهد بود. 🆔 @Khizeesh

✍️احمد قوی (بخش دوم و پایانی) طبعا یمن عزیز، قهرمان و بینظیر _که امروز به عنوان چشم و چراغ جبهه‌ی مقاومت، امت اسلام و بلکه کل بشریت مشغول تقابل مستقیم با لشگر شیاطین است_ چه در سطح بدنه‌ی اجتماعی گسترده و میلیونی مقاومت و چه در سطح حرکت انصارالله و چه حتی در سطح دولت صنعا همچنان در مرحله‌ی انقلاب و نهایتا تشکیل نظام است و از همین رو با پیچیدگی های ما در دهه‌ی پنجم انقلاب و تشکیل نظام و دولت و اداره ی کامل یک ملت با همه ی تکثرات و مشکلات آن روبرو نیست. اما نمی توان و نباید انکار کرد که کنش های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی ما چه در سطح عمومی، چه در سطح نخبگان و تصمیم سازان و چه در سطح تصمیم گیران باید چیزی از جنس همین جوهره‌ی الهی و انسانی باشد که چیزی جز حقیقت انقلاب و نظام اسلامی و دفاع مقدس و باطن ملت ایران نیست. اما خطری که امروز به وضوح بخشی از ما را حتی در بدنه ی نخبگان منتسب به انقلاب تهدید می کند تنزل از این افق و افتادن به ورطه‌ی تن دادن به نرم های رایج اداره ی کشور است. از مدیریت افکار عمومی و رسانه و روایت جنگ گرفته تا تنظیم روابط خارجی و تا مسائل فرهنگی و اقتصادی و... از طرفی پدیده ی جذاب جمهوری اسلامی به عنوان خار چشم آمریکا و امید مستضعفان تاکنون محصول پافشاری بر همین افق هاست فلذا طراز مدیریت و نخبگی در جمهوری اسلامی نیز تن ندادن به زیست مترفانه در فضای شخصی_خانوادگی و چارچوب های نظام سلطه در زندگی و حضور اجتماعی است. شاید برخی گمان کنند که عدول از آرمان ها و کاهش جذابیت‌ها، به عبور سالم از پیچ و خم‌های فعلی می ارزد! اما، واقعیت عینی روی زمین در عرصه های مختلف نشان می دهد که پیروزی و شکست ما هم تابع همین چارچوب است و با افتادن در بازی عملگرایی افراطی و دلبستن به جاده های خیالی تجربه شده مثل توافق با آمریکا و رهاسازی اقتصاد و ولنگاری فرهنگی و عدم حاکمیت مجازی ... نمی توان دستاوردهای عظیمی که با خون دل جمع شده را حفظ کرد و به سلامت از این معرکه در عرصه های مختلف آن خارج شد. از طرفی بر هم خوردن محاسبات دشمن نیازمند خلاقیت به روز شدن، درس گرفتن از پیروزی ها و شکست ها و عدم اصرار بر نسخه های تکراری است. 🆔 @Khizeesh

باورمان نشود که ضعیف شده‌ایم! ✍رضا محمدآبادی جالب است در زمانی که رسانه‌های دشمن شعار ضعیف شدن ایران و محور مقاومت را سر می‌دهند، در میان اخبار مواردی می‌بینیم که اگر کار بلد باشیم می‌توانیم بر اساس آن روایت ضعف را به درستی به چالش بکشیم. اخباری که حتی اگر بگوییم غلط است و در اعتبار آن تردید کنیم و حتی توهم توطئه بشماریم، صرف این که از زبانی غیر از ما و از سوی دشمنانمان گفته شده جای تأمل جدی باقی می‌گذارد و روایت ضعف را می‌شکند. دقت کنیم شاید خودمان هم گرفتار این روایت‌هاییم:: _" وزیر خزانه‌داری ‎آمریکا: ایران یک سیستم پیچیده «بانکداری سایه» ایجاد کرده. این سیستم شبکه‌ای پنهان از تسهیل‌گران مالی است که به ایران اجازه می‌دهد ‎تحریم‌ ها را دور بزند." _ماجرای درگیری‌های بی سر و صدای دریایی ایران _ "یدیعوت آحارنوت: یمنی ها حضور خود در آفریقا را گسترش میدهند تا به اسراییل نزدیک شوند. حوثی ها، شاخه‌ای مستقل و نیابتی از ایران، حضور خود را به منطقه شاخ آفریقا مانند جیبوتی، سومالی، اریتره و اتیوپی گسترش داده‌اند. این مناطق از نظر جغرافیایی بسیار راهبردی هستند؛ بخشی از آن‌ها در مقابل یمن قرار دارد و بخشی در امتداد دریای سرخ است که برای محاصره اسراییل و ارسال کمک به حماس در غزه اهمیت دارد. حوثی در حال انتقال تسلیحات خود به آفریقا هستند تا به اسرائیل راحت تر ضربه بزنند." (چه جالب!) 🆔 @Khizeesh

#بیانات_رهبری خیال می‌کنند پیشرفت با جهاد نمی‌سازد! چه خطایی! «عزیزان من! بعضی کسان از اسم جهاد می‌رمند! خیال می‌کنند که تأسیس یک کشور، ایجاد یک تمدّن، نظم در زندگی، پیشرفت در زندگی مادّی و معنوی و رفاه مشروع برای انسانها، با جهاد نمی‌سازد و جهاد ضدّ اینهاست! چه خطایی! چه غلطی! بدون جهاد، هیچ چیز به دست انسان نمی‌آید؛ نه دنیا و نه آخرت. بدون جهاد، در مقابل گرگِ بی‌دست و پای بیابان هم نمی‌شود ایستاد؛ چه رسد به گرگهای بسیار بسیار خطرناک دنیای سیاست و دنیای اقتصاد و سرپنجه‌های خونینی که میلیون‌ها انسان را دریدند و نابود کردند و خوردند و بردند! مگر یک ملت بدون جهاد میتواند سرش را بالا بگیرد؟ مگر یک ملت بدون جهاد میتواند طعم عزّت را بچشد؟ مگر یک ملت بدون جهاد میتواند در میان ملتهای دنیا شأن و موقعیتی پیدا کند؟ «انّ الجهاد باب من ابواب الجنّة». » بیانات در مراسم صبحگاه لشکر سیدالشهداء(ع)-۱۳۷۷/۰۷/۲۶

اذن یا رضا؟ کدام و چرا؟ ✍رضا محمدآبادی مذاکرات شنبه، بی اذن نیست ولی باید بدانیم اذن هم همیشه همراه با رضا نیست. دلیل؟ مواضع صریح گذشته و محکمات. برخی، فعلِ همراهی و اذن را که مجمل است و تفصیل و تحلیل و تفسیرش را در جای دیگر، از جمله صریح بیانات گذشته، باید دنبال کرد و درباره آن گمانه زد، تبدیل به گفتمان عمومی می‌کنند و محکمات و اصولِ بیانات را با آن متشابه می‌کنند و آن همه را متأسفانه باد هوا می‌کنند. خصوصا برخی جملات آنقدر صریح و قاعده مند است که جای شبهه تغییر مرحله هم نمی‌دهد! البته شاید و شاید بتوان تنها یک دلیل معتبرتر برای این اذن یافت و آن اتمام حجت با افکار عمومی جهان و افکار عمومی داخلی است که به جد آمریکا و ترامپ در آن در این ماه‌ها تصرف کردند تا جمهوری اسلامی را "فراری از مذاکره" معرفی کنند و این برای یک نظام انقلابی که در دل این نظم جهانی در حال ضربه زدن به آن و مقاومت در برابر آن است قطعا پذیرفته نیست. اما اگر در داخل کشور به توصیه رهبری تا پیش از این عمل می‌شد و این امر تشدید نمی‌شد و البته بدنه ای از حاکمیت فهم دیگری از راه اصلاح کشور داشتند این اذن هم چه بسا داده نمی‌شد! به هر حال؛ فردا مذاکرات با اذن رهبری آغاز خواهد شد. این مذاکرات اگر از بستره تغییرات نظم جهانی و ضرورت ملاحظه منافع ملی و انقلابی در جهت به هم زدن نظم آمریکایی جدا انگاشته شود و نیز اگر از شرایط پسا طوفان‌الاقصی تفکیک شود میوه آن به دست آمریکا چیده خواهد شد. امیدواریم این بار فرق کند! امیدواریم جمهوری اسلامی امید مستضعفین عالم برای شکستن ابهت مستکبرین باقی بماند و ان شاءالله خواهد ماند. 🆔 @Khizeesh

✅ جنگ ، رهبری ، مذاکره ، افکار عمومی و... ✍️احمد قوی ( بخش اول) 🔹 زمینه و عامل ورود به مذاکرات در دو طرف : آمریکا : مسائل منطقه و تغییر معادلات و کنترل تنش های منطقه و جنبش انصارالله به نفع اسرائیل. آمریکای ترامپ به بازگشت به برجام و سلاح هسته ای نداشتن ایران قناعت نخواهد کرد. از طرفی وعده ی رفع تحریم هم داده نشده بلکه تهدید به جنگ در قبال عدم مذاکره مطرح شده. ترامپ میخواهد نجنگیدن را به ما بفروشد نه رفع تحریم! ایران : در این فضا خیلی مساله ی رفع تحریم محتمل نیست و عملا دلیل عمده ی ورود به این مذاکره تنش زدایی و پرهیز از ورود به جنگ است. بر خلاف برجام که دلیل ورود به آن برداشته شدن تحریم بود. 🔷 آیا مذاکره مانع جنگ خواهد شد؟ واقعیت این است مذاکره تاثیر زیادی در وقوع و یا عدم وقوع جنگ نخواهد داشت و آمریکا تنها زبان زور را متوجه می شود. اگر هزینه ی جنگ برای آمریکا به صرفه باشد به ایران حمله خواهد کرد و الا حمله ای در کار نخواهد بود. اطرافیان ترامپ هم یک دست موافق جنگ نیستند و طیفی از آن ها نسبت به هزینه های احتمالی جنگ حساسیت بالایی داشته و مخالف ورود به جنگی پرهزینه هستند. خود ترامپ با شعار " اول آمریکا" پیروز شده است. خصوصا در شرایطی که ترامپ جنگ تعرفه ای راه انداخته و بازارهای مالی آمریکا ملتهب است. ما باید با استفاده از ابزارهای مختلف سیاسی دیپلماسی نظامی امنیتی و... که در اختیار داریم با معتبر سازی تهدیدها به طرف آمریکایی اثبات کنیم که هزینه های جنگ بسیار بالا خواهد بود. هزینه های تحمیلی از جانب ما در صورت وقوع حمله می تواند اقتصادی و نظامی باشد:از طرفی حملات شدید و وارد کردن تلفات انسانی بالا به نیروهای آمریکا در منطقه و از سوی دیگر نا امن کردن نفت کشورهای حاشیه خلیج فارس و مسیر انتقال انرژی به منظور افزایش بسیار زیاد قیمت نفت و تاثیر بر بازار های مالی آمریکا. این تهدید ها می تواند لابی عربستان و امارات را در آمریکا به منظور جلوگیری از جنگ به شدت فعال کند. بنابراین راهبرد اصلی ما در مواجهه با تهدید دشمن باید نشان دادن اراده ی جدی و بدون ملاحظه در مورد پاسخ به حملات احتمالی باشد که رهبر انقلاب به آن تصریح نموده اند": "تهدید در برابر تهدید و ضربه در برابر ضربه" 🔹 تاثیر مقاومت یمن: مقاومت یمن نیروی نیابتی ایران نیست ولی این مقاومت قهرمانانه یکی از عوامل بازدارنده به نفع ایران است. بر خلاف نظر برخی عمله های بی غیرت رسانه ای جریان غربگرای داخلی که مقاومت یمن را عامل فراگیر شدن آتش جنگ می داند. یمن با مقاومت در برابر آمریکا اولا باعث می شود تمرکز آمریکا برای شروع جنگ با ایران کاهش پیدا کند و به نوعی نقش یار کمکی ایران را ایفا می‌کند. همانگونه که اگر امروز حزب الله لبنان و مقاومت عراق به دلیل ترمیم جراحات جنگ و ملاحظات داخلی دست به عصا نبودند به عنوان همپیمان ایران عامل بازدارنده محسوب می شدند. ثانیا این مقاومت به نوعی محاسبات آمریکایی ها را در مورد قدرت زدن ضربات موثر به ایران تعدیل می کند. وقتی یمن با مساحت و تکنولوژی نظامی کمتر اینگونه مقاومت می کند و به حمایت خود از غزه ادامه می دهد طبعا ایران توان ضربه زدن به مراتب بیشتری را به آمریکا خواهد داشت. 🆔 @Khizeesh

✅ جنگ ، رهبری ، مذاکره ، افکار عمومی و... ✍️احمد قوی ( بخش دوم) 🔹 نقش رهبر انقلاب در مذاکره علی رغم اینکه این مذاکرات تاثیر زیادی بر وقوع جنگ نخواهد داشت، اما واقعیت این است که باتوجه به شواهد متعدد و سخن مسئولان ارشد کشور، رهبر انقلاب اذن این مذاکره را صادر کرده اند و مسئولان در این باره خلاف واقع نگفته اند. اما مهم تر از اصل اذن ، سطح و دلیل اذن است که به آن اشاره می شود و با این تحلیل، نسبت بین سخنان قبلی رهبر انقلاب در مورد مخالفت با مذاکره و بی فایده بودن آن و این اذن معلوم می شود: 🔸 دلیل اذن: با توجه به مبانی اصلی انقلاب اسلامی و تاکیدات مکرر و قطعی رهبر انقلاب در تمام طول دوران رهبری بر بی فایده بودن مذاکره با آمریکا، خوش بین نبوده به مذاکره و بلکه هوشمندانه، عاقلانه و شرافتمندانه نبودن این مذاکره به نظر می رسد این اذن در پاسخ به خواست و شاید اصرار مسئولان دولتی و غیردولتی و همراهی بخش قابل توجهی از بدنه ی مدیریتی کشور که صادر شده و نهایتا اتمام حجتی چندین باره محسوب می شود. اما پیشنهاد، نظر و تدبیر شخصی رهبر انقلاب همچنان بر عدم مذاکره است. سخنانی که همین اواخل در مورد نفی مذاکره بیان شد شامل این جنس مذاکره هم می‌شود، و از همین باب افکار عمومی نیز به نوعی احساس می‌کند که مجموعه‌ی نظام از آن موضع محکم مقداری کوتاه آمده است. از طرفی این مذاکره آفت مهم شرطی شدن مردم را نسبت به مذاکره با آمریکا برای حل مشکلات کشور تقویت خواهد کرد که خلاف نظر همیشگی ایشان است. البته رهبرانقلاب با شرط غیر مستقیم بودن و قید صرفا هسته ای بودن اجازه نداده اند که آسیب های مذاکره از حدی فراتر رود. 🔸 سطح اذن : منظور از سطح اذن در اینجا این است که اجازه ی این مذاکره در کدام یک از سطوح مبنایی، راهبردی و تاکتیکی صادر شده است؟ واقعیت این است که آن چیزی که جزو مبانی و اصول همیشگی انقلاب اسلامی بوده مذاکره نکردن و عدم ارتباط با آمریکا است. از طرفی در سطح راهبردی نیز رهبر انقلاب هیچ وقت راه حل مشکلات کشور را مذاکره با آمریکا ندانستند. بلکه مذاکره را مضر دانسته و معتقدند. بنابراین نکته‌ی بسیار مهم این است که پذیرش مذاکره به هر دلیلی که باشد (چه نظر مسئولان و چه نظر شخص رهبری) صرفا در حد تاکتیکی مورد پذیرش قرار گرفته است و نه بیشتر. و در حال حاضر که مذاکره پذیرفته شده تاکید روی این نقطه کلیدی است. 🔸 شواهد تاکتیکی بودن این اذن بسیار زیاد است از جمله: اولا شروط و قیودی که برای این مذاکره صادر شده که باعث محدودیت آن خواهد شد. طبعا اگر نگاه به مذاکره مبنایی و راهبردی بود با این شرط ها و قیدها آن را محدود نمی کردند و اتفاقا سخن فردی مثل حسن روحانی هم از همین منظر قابل فهم است. برای جریان غربگرا که مذاکره را مبنائا قبول داشته و راه حل مشکلات می داند معنایی ندارد که مذاکره غیر مستقیم بوده و صرفا در یک موضوع محدود انجام شود. ثانیا فرمایشات مکرر رهبری در تمام این سالها و حتی چند ماه اخیر به هیچ وجه با نگاه راهبردی داشتن به مذاکره برای حل مشکلات کشور قابل جمع نیست. چه رسد به نگاه مبنایی. اذن به مذاکره صرفا در حالتی با سخنان قبلی قابل جمع است که نگاه تاکتیکی باشد. 🆔 @Khizeesh