به وسعت ندیدن نگاهت، خسته‌ام! چگونه بشکنم؛ ثانیه های سنگین دوریت را؟

-

تنھایی بشر تمامی ندارد! بیشترین دوست را داشته باشد باز هم لحظه هایی دارد، که هیچ کس را ندارد! این بد است یا خوب؟ ذهنم دوباره می‌خواهد حرف بزند و یکی به دو کند. حوصله‌اش را ندارم خودم تندتند اعتراف می‌‌کنم؛ که گاه‌گاهی خوب است! شلوغیِ‌ زیاد دور و بر آدم غفلت می‌آورد خودت را گم می‌‌کنی؛ غریبه‌ می‌شوی با روح و فکرت... 「رنج‌مقدس| نرجس‌شکوریان‌فرد」

جهان را به شاعران بسپارید مطمئن باشید کلمات را بیدار می کنند و در کرت ها٬ گل و گندم می کارند جهان را به شاعران بسپارید بیابان و باران هردو خوشحال می شوند و هردو جوانه می زنند از سرانگشت کودکان دبستانی جهان را به شاعران بسپارید مطمئن باشید سربازان ترانه می خوانند و عاشق می شوند و تفنگ ها سر بر قبضه می گذارند و بیدار نمی شوند جهان را به شاعران بسپارید دیوارها فرو می ریزند و مرزها رنگ می بازند درختان به خیابان می آیند در صف اتوبوس به شکوفه می نشینند و پرندگان سوار می شوند و به همه ی همشهریان تخمه ی آفتابگردان تعارف می کنند مگر همین را نمی خواستید؟ پس چرا بیهوده معطل مانده اید؟ از تامل و تردید دست بردارید و جهان را به شاعران بسپارید این قافیه های سرگردان اگر سر از صندوق ها در نیاورند پیر می شوند و پرنده نمی شوند و جهان بی پرنده جهنمی است که فقط شلیک می کند… -محمدرضا عبدالملکیان

🌚 . #شرح‌حال

روزت بخیر!

کوه؛ با نخستین سنگ ها آغاز می شود انسان؛ با نخستین درد… من؛ با نخستین نگاه تو آغاز شدم… -شاملو-

-