به من گفته بودند "هنر" یعنی تاثیری فراموش نشدنی در قلب و روح، و تو چقدر "هنر" بودی.

-

حافظه‌ی آدم، در ندارد که آدم‌ها برای رفت و آمدشان اجازه بگیرند. در زندگی هر کس، چند نفری هستند که برای رد شدن از مرزِ ذهن، ویزا لازم ندارند و خواسته و ناخواسته، همه‌جا با او هستند، تا پای گور هم. 「بعد از پایان| فریبا وفی」 #تیکه‌کتاب

دارم به این فکر می‌کنم، انقدر که هرلحظه خیال تو بدون ویزا از مرز ذهنم عبور می‌کنه، به همون اندازه خیال منم مسافر بدون ویزای ذهن تو هست؟... #خودنوشت

قلب‌انسان،پرازامیدهای‌سرسختانه‌است!

به قلبم معذرت‌خواهیِ بسیاری بدهکارم. بخاطر تمام روزهایی که ؛ گرفت شکست تنگ شد و کاری از دست من بر نمی‌آمد...

مقایسه نکن. چرتکه نینداز. راه دیگران به درد تو نمی‌خورد. راه دیگران تو را گمراه می‌کنید، فریبت می‌دهد؛ تو باید راه خودت را کامل کنی. .کارل گوستاو یونگ

؛

خداجونم شکرت ؛ واسه عطر بهارنارنج تو اردیبهشت، واسه چایی بعد از کلی خستگی، واسه شکفتن گل‌ها تو باغچه‌ی حیاط آقاجون، واسه بارون بهاری و نسیم بعدش، واسه صدای پرنده‌ها، واسه مزه‌ی بستنی شکلاتی، واسه کسایی که میتونم دلتنگ‌شون بشم، واسه وقت‌هایی‌ که‌ فکرمی‌کنم‌ نمیشه، ولی میشه :)) واسه پشتِ‌سر گذاشتن ِ تمومِ مراحل سخت‌ زندگیم، واسه‌تموم‌چیزایی‌که‌دادی‌ونمی‌بینیم..🌿💚

می‌رقصد زندگی، در جامِ چشمِ تو !

نمی‌دونم چطور کلمات رو ردیف کنیم، از چی یا از کی گلایه کنم، و شکایتم رو پیش کی ببرم!؟ همه در برابر تقدیری که گاهی بی‌رحمانه رقم می‌خوره تسلیم و بی‌تقصیریم.. از اندوهی حرف می‌زنم، که از عزل تا ابد در دفتر تاریخ رقم خورده و ما به اون محکوم و مجبوریم، که اگر نبود این تباهی، مثل طلوع سیاهی شب در ابتدای هرصفحه از تاریخ این سرزمین شاید طورِ دیگه‌ای لحظه هامون رو زندگی می‌کردیم.. که شاید چیزی هم‌تراز تفتان و پهنای گلستان، هر روز روی قلب‌مون سنگینی نمی‌کرد... #خودنوشت