یه جایی تو کتاب سال ِبلوا میگه که؛ شاید که ماهی‌ها از دست آدم‌ها ماهی شدن و به آب پناه بردن، و من با خودم فکر می‌کنم؛ که چی می‌شد اگه ما آدم‌ها هم می‌تونستیم ماهی بشیم و از دست آدم‌ها به آب پناه ببریم!؟ #خودنوشت

-

ای که نزدیک تر از جانی و پنهان زِ نِگه هجر تو خوشترم آید زِ وصال دِگران #اقبال‌لاهوری

گفتم عیبی ندارد... ولی عیب داشت کم نه، تا دلت بخواهد.

غم‌گین.

چه خوب که وقتی دارم دیوونه میشم، یکی هست که بهم یادآوری می‌کنه زندگی هنوزم قشنگی‌هاشو داره اونی که بر خلاف تموم آدم‌ها من رو هرجوری که هستم دوست داره و واسه دیدنم ذوق می‌کنه چه خوب که یکی هست که وقتی هیچکس حتی حوصله‌ی خودشم نداره، ازم میخواد که از کتاب‌هام واسش بخونم حتی اگه چیزی ازشون متوجه نشه! چه خوب که هنوزم یکی هست، که موقع ِخداحافظی تا آخرین لحظه وایمیسته لب ِدر و دست تکون میده.. چه خوب که هست؛ فندق ِکوچولوی من! و ای کاش که هیچوقت بزرگ نشه... دنیای اون هزاران بار توفیق داره، به دنیای آدم بزرگ‌ها. #خودنوشت

من دقیقا

_ درون هر انسانی که می‌شناسی، انسانی هست که نمی‌شناسی. نمی‌دونم این جمله رو تو کدوم یکی از کتاب‌های قلمبه سلمبه‌ش خونده بود که بهم گفت، اما خیلی به دلم نشست و ای کاش می‌تونستم اون انسان ِناشناس ِدرونش رو، بشناسم. منصفانه نبود! هیچ‌کس نمی‌تونست اون رو بشناسه و اون می‌تونست همه رو با نگاهی درک کنه و به عمق وجودشون دست پیدا کنه. درک آدم‌ها، ویژگی منحصر به فرد او بود. #خودنوشت

-

من نمی‌گویم فردا روز دیگری‌ست فقط می‌گویم تو روز دیگری هستی، تو فردایی همان که باید به‌خاطرش زنده بمانم #جبران‌خلیل‌جبران