شما هر چقدر جهادی، انقلابی، متفکر و با نیت درست باشی؛ تا وقتی که مردم‌داری نکنی و واسه آدما ارزش و احترام قائل نشی، همش هیچ و پوچ ئه. این مورد هم فقط از نظر احساسی و انسانیش نمیگم؛ هر چند که اون هم بُعد خیلی مهمی ئه. اما از نظر منطقی هم... وقتی شما بخوای تغییر مثبتی در جامعه حاصل کنی و نیت و کارهات درست باشه؛ بدرفتاری کردن با آدما یا نادیده گرفتنشون (از هر طریق و روشی) باعث زده شدن افراد و ایجاد دید منفی توی راه و روش شما میشه. یعنی عینا شما با یه حرکتتون، تمام هدف و مسیر خودتون و هم‌فکرهاتون رو خراب می‌کنید. مهم نیست خودتون رو در اون لحظه «نابغه»، «عقل کل» یا «همه چیزدان» صدا بزنید؛ این کار عملا حماقت ئه.

این پیامو فور کنین منم رندوم یه ویدیو تقدیم می‌کنم📱 • ناشناس جهت آیدی

شب هشتم به یک چیز فکر کنیم. خیلی از ماست‌مالی هایی که می کنیم واسه اشتباهات اگاهانمون و گناهانمون و سعی می کنیم با اسم جوانی و جوانی کردن از زیرش در بریم همون چیزایی هستن که مارو از طریق امام زمان مون عجل الله دور می کنن. بابا حسن جوان بود. میرزا جوان بود. محسن حججی جوان بود. خیلی از شهدا جوان بودن ولی جای اینکه راکد باشن و یکجا بشینن، شروع کردن حرکت کردن. اگر به چیزی باور نداری، در چیزی شک کردی یا شبهه ای داری، اگر با اسم ناآگاهی داری از زیر مسئولیت شونه خالی میکنی و فکر می‌کنی اگر ندونی راحت تر بازخواستت قراره بگذره یا زندگیت گذر راحت تری داره باید بدونی هردوش اشتباهه و بلکه برعکس سخت تر و سهمگین تر میشه. جوانی هیچ وقت دلیل تلاش برای ماله کشی گناهانمون نبوده؛ «نه جوانی و نه جاهلی». حضرت علی اکبر علیه السلام هم جوان بودند و اون فضائل اعجاب انگیز که کسی در جوانی حتی در رفتار و گفتار هم به اشبه الناس به پیغمبر صلی الله مشهور بشن. مثل همیشه مخاطب اول این حرف ها قبل از هرکسی خودمم و بیشتر از همیشه بهتون پیشنهاد میکنم رو ابن حرف فکر کنید.

خدایا به حق جناب حر علیه‌السلام، کمکمون کن وقتی نوبت امتحان می‌رسه، مثل خیلی‌ها فقط ادعای ولایت‌پذیری نداشته باشیم. بهمون بصیرت بده حق رو بشناسیم، شجاعت بده پاش بایستیم و توفیق بده از امام حی و حاضر زمانمون عقب نمونیم. خدایا، تو آزمون تبعیت و ولایت‌پذیری، نمره قبولی که هیچ، نمره بالا نصیبمون کن.

دارم ز روی خاک جگر جمع میکنم، تکه به روی تکه پسر جمع میکنم..