اما نقش و تاثیر بر رژیم صهیونیستی چیست؟ ما می دانیم که بر خلاف سایر کشورهای مقاومت، موساد اشراف اطلاعاتی بر انصارالله نداشت. از این رو و پس از آغاز حملات یمن به رژیم در سال ۴۰۲، آنها به دنبال ورود و نفوذ بودند. گام اول آن نیز همکاری با امارات جهت استقرار در جزایر دریای سرخ و عرب و یا حضور در مناطقی مانند سومالی لند بود. این فرد طارق صالح است که از قبل تحت لوای امارات کار می کرد اما با تسلط سعودی بر یمن در سال گذشته، وی نیز وارد شورای ریاست جمهوری شد و در کنار سعودی قرار گرفت. اکثر نیروهای وی در ساحل غربی با محوریت بندر المخاء مستقر بودند و عملا شهر را تبدیل به یک دژ و پادگان نظامی تبدیل کرده بودند. دو سال و نیم پیش، در بهمن ۱۴۰۲، زمانی که طارق صالح برای شرکت در مذاکرات سیاسی پیرامون حملات یمن به کشتی‌های اسرائیلی به لندن رفت، نخستین تماس‌های غیرمستقیم میان او و موساد آغاز شد. این تماس‌ها در ابتدا تحت پوششMI6 برقرار شد، هرچند هویت واقعی افسرانی که با طارق صالح در ارتباط بودند، به‌تدریج برای او آشکار گردید. صهیونیست‌ها پیشنهادی مطرح کردند: او اطلاعات مورد نیاز اسرائیل درباره سکوهای پرتاب موشک‌های سطح‌به‌دریا، مقامات دولتی در صنعا و انبارهای موشک‌های بالستیک دوربرد را در اختیار آن‌ها قرار دهد. در مقابل، او از حمایت گروه‌ها و شبکه‌های لابی صهیونیستی در آمریکا و اروپا برخوردار می‌شد؛ حمایتی که سهم قابل‌توجهی از حاکمیت آینده یمن را برای خاندان برکنارشده‌ی صالح تضمین می‌کرد. در هفته‌های اخیر که طارق صالح تجهیزات و مواضع مهمی را در ساحل غربی از دست داده بود، وی از طریق افسران مرتبط با این نهادها، دو درخواست کتبی برای دریافت کمک ارسال کرد‌. با این حال، صهیونیست‌ها علی‌رغم نگرانی‌شان از تسلط انصارالله بر تنگه باب‌المندب، اعلام کرده‌اند که پرونده یمن در حال حاضر اولویت ندارد، چرا که آن‌ها درگیر جبهه‌های لبنان و کرانه باختری هستند. بنابراین باید دید صهیونیست‌ها چه نقشه‌ای خواهند داشت. / پایان @Muhallel

حمله به ایستگاه‌های پمپاژ پترولاین از مبداء عراق، چندین پیام مهم دارد، خصوصاً در چارچوب نبرد گسترده‌تر میان ایران و آمریکا در شرایط محاصره اقتصادی و تهدید نظامی و لزوم پاسخ ایران. در کنار همه پیام‌های هشداری این عملیات که می‌توان هر یک را واکاوی کرد، اما یک پیام مهم، زدن جایگزین‌های هرمز در سعودی از عراق است، آن هم در حالی که برخی کشورهای منطقه، با هدایت و نظارت آمریکا در حال تلاش برای تاسیس یا احیای دو خط لوله بصره -  جیحان و کرکوک - بانیاس در خاک خود عراق هستند. موضوع بعدی، اقدامات صبح امروز دولت عراق است. قبل از هر چیز، باید بررسی شود که این اقدامات به دستور یا تحت تاثیر کدام طرف ( استخبارات سعودی یا آمریکایی) انجام شده است. اتصال و ارتباط دو عرصه عراق و یمن بیش از پیش افزایش یافته است. @Muhallel

#موقت یک آیدی ارتباطی با مدیریت کانال مجدداً در دسترس قرار گرفت: https://eitaa.com/Muhalel

یکی از سوالات رایج این روزها، دلیل کنش های دولت و وزیر خارجه پس از افزایش قیمت نفت است. البته قیمت نفت خود تابع عوامل متعددی است که یکی از آنها نیز اخبار مثبت و منفی مهم سیاسی و اقتصادی است. در گذر از احتمالات بدبینانه و همچنین بی توجهی برخی از مسئولان نسبت به تاثیر برخی صحبت هایشان، ما به موضوع خودمان، یعنی نوع تحلیل از وقایع جاری می پردازیم. ما قبلا نیز اشاره کردیم که تحلیل و تلاش تیم دولت و وزیر خارجه این است که جنگ نشده یا به تعویق افتد تا زمان بخریم، بنابراین تجویزی که صادر می شود و حتی اعلام نیز شده، تعبیه یک راه فرار یا خروج برای ترامپ است تا وی در بن بستی قرار نگیرد که منجر به صدور دستور جنگ شود. بنابراین به نظر می رسد یکی از دلایل برخی کنش های دیپلماتیک، وجود این تحلیل باشد که در اینجا دو نقد به آن وارد است: اول. این تحلیل هر چند شاید بتواند باعث شود که در کوتاه مدت و یا به صورت یومیه، جنگ رخ ندهد اما سایه جنگ را در بلند مدت از سر کشور رفع نمی کند. دوم. نکته اساسی اینجاست که در موارد قبلی مانند جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، آیا قرارگیری ترامپ در بن بست منجر به چراغ سبز یا صدور فرمان حمله شد یا نگرانی از مدل بازدارندگی جدید ایران، بازسازی کشور و همچنین آمادگی اطلاعاتی و عملیاتی مانند در دسترس بودن اهداف ترور؟ با همین خط نیز می توان این پرسش را ارزیابی کرد که آیا تعبیه راه خروج برای ترامپ راهکار رفع تهدید اوست و اگر هم قصد تعبیه راه فرار برای ترامپ داریم، باید آن را در چه زمانی، کجا و چگونه ایجاد کنیم؟ البته لازم به ذکر است که در برخی موارد، لزوما توییت یا سخن مقامات کشور منجر به اثرگذاری نشده و یک تماس تلفنی، یک سفر دیپلماتیک و یا موضوعی مانند نشست دوشنبه عمان منجر به آن می شود. این موارد نیز که همواره مطرح بوده، لازمه آن بستن برخی کانال های مجازی و حضوری دیپلماتیک است. این کانال‌ها نیز یا بر اساس روندهای چندماهه اند، یا بر اساس وقایع فوری که باعث می شود فقط متغیر انرژی در آنها مطرح نباشد. ضمن اینکه تصمیم گیری بستن این کانال‌ها و روندها نیز در سطح تصمیمات کلان کشور است. @Muhallel

در خصوص نشست روز دوشنبه و توافق ایران و عمان پیرامون تنگه هرمز، همانطور که قبل تر ذکر شد، راهبرد اعلامی کشور، وادار کردن آمریکا به بازگشت و اجرای بندهای تفاهم نامه اسلام آباد است. با این حال نوع بازگشت تفاوت دارد و ایران خواستار اجرای بسیاری از تعهدات آمریکا و سپس بازگشایی تنگه هرمز است. در بحث تنگه هرمز، مطابق ماده 5 تفاهم نامه عبور و مرور باید بر اساس ترتیبات ایرانی باشد و برهم خوردن تفاهم نامه نیز در واقع بر سر همین بند و عدم پایبندی آمریکا به آن بود. ما در دور قبل ابتدا با آمریکا توافق کردیم و سپس گفتگوها با عمان جهت تعیین ترتیبات آغاز شد که آمریکا وارد ماجرا شد و بحث کریدور عمانی را پیش کشید. اکنون تلاش ایران است این است که پس از توافق با عمان بگوید ما این مسئله را حل کردیم و ترتیبات ولو به صورت موقت این است و پشتوانه آن نیز توافق با عمان به عنوان کشور ساحلی جنوبی تنگه و حضور کشورهای خلیج فارس و بیانیه پایانی است و حالا توپ در زمین شماست که پس از رفع حصر و اجرای برخی تعهدات دیگر، ما نیز ترتیبات را اجرایی کنیم. با این حال همچنان چالش عمده این است که آیا آمریکا نهایتاً این مسیر طی شده و ترتیبات را می پذیرد و حاضر به برداشتن گام های متقابل هست؟ @Muhallel

ایمان و شجاعت یمنی ها زبانزد است و این روزها تنها جلوه های کوچکی از آن را شاهد هستیم، چه بسیار اقدامات یمنی ها خصوصا مقاومت تاریخی آنها در بندر الحدیده، وقتی ائتلاف عربی و مزدوران با حداکثر قوای زمینی و هوایی خود و با پشتیبانی حداکثری آمریکا و انگلیس در تابستان 97 به حدیده یورش بردند و درگیری های تاریخی که در تحیتا و ... اتفاق افتاد که خود نیازمند بازخوانی است و اگر این ایمان و شجاعت آنها در آن مقطع که نیروهای مسلح یمنی به اندازه امروز پیشرفت نداشتند و قوای دشمن نیز منسجم تر و با انگیزه تر بودند، نبود قطعا مسیر تحولات تفاوت می کرد. با این حال، تقلیل بازنمایی دلایل این دستاوردها به دمپایی پوشی رزمندگان یمنی که می تواند ناخودآگاه این معنا را در ذهن متبادر سازد که طرح ریزی های راهبردی و تاکتیکی جنگی در کنار نظام تسلیحاتی خلاقانه ای که دشمنی که هیچگاه از حیث مادی با آن برابر نخواهیم شد، اهمیتی ندارد، یک خطایی است که ما مسیرش را در سالیانی طی کردیم و منجر به وقایع تلخی در جنگ 12 روزه برای خودمان شد که با درس گیری ها و مجاهدت های شهیدان پاکپور و موسوی و شمخانی به مرحله شکست اهداف دو قدرت نظامی بزرگ در جنگ 40 روزه رسیدیم. بنابراین لازم است که علاوه بر نمایش دمپایی یا به عبارتی سادگی رزمندگان یمنی در برابر دشمن تا بن دندان مسلح، از طرح ریزی های راهبردی و عملیاتی جنگی نامتقارن، اشراف اطلاعاتی بالا و حفاظت اطلاعات پیشرفته، نوع پیشبرد سیاست داخلی، اقتصادی آنها نیز سخن گفت. @Muhallel

انعقاد تفاهمی در صلاله عمان پیرامون تنگه هرمز به دلیل توافق دو کشور بر سر یک آبراهه راهبردی، بدون حضور آمریکا و با همراهی کشورهای منطقه (در صورت حضور و تنظیم بیانیه ای که ایران مدنظر داشت)، می توانست باب گفتگوهای آتی با منطقه را نیز باز کند، دقیقا پس از آزادسازی باب المندب، انهدام پترولاین، افزایش فشار بر کریدور جنوبی هرمز و ضربات سرنوشت ساز به ناوگان آمریکایی و پایگاه های اردن، به نوعی ضلع پنجم یا تثبیت سیاسی - حقوقی پیروزی های ایران و مقاومت در منطقه بود و این امری بود که به هیچ وجه مورد قبول آمریکا، رژیم و برخی کشورهای منطقه نبود لذا از طریق بحرین، سعودی و امارات، اخلال و لغو این روند آغاز شد. اکنون دو مسئله وجود دارد: اول. موضع جدید طرف های مقابل این است که آمریکا تا پیش از توافق ایران با این کشور، هیچ توافقی بین ایران و منطقه را قبول نخواهد کرد. لذا کشورهای منطقه هم می گویند آمریکا قبول نمی کند و فشار می آورد. آمریکا نیز از قبل نیز گفته که اینبار به دنبال حل همزمان تنگه و هسته ای است. دوم. همانطور که در بند اول اشاره شد، به جز برخی رخدادها در لبنان، در کل وزیر خارجه ایران امروز با دست برتر در صلاله حاضر می شد و یکی از انگیزه های لغو نیز همین بود. بنابراین این احتمال وجود دارد که آمریکا، رژیم، عربستان سعودی و حتی امارات، به دنبال اقداماتی در سطح منطقه برای برگشت این موازنه باشند. برخی تحرکات مانند سفر فرماندهی سنتکام به ریاض نیز موید این است. @Muhallel

در آزادسازی ساحل غربی، به جز جنبه های ژئوپلتیکی آن، یکی از دستاوردهای مهم انصارالله، تصرف صدها نقطه و موضع حساس نظامی از تجهیزات نظامی مدرن آمریکایی و سعودی و اماراتی، فرودگاه ها و باندهای پرواز نظامی و غیرنظامی، اسکله ها و بنادر نظامی و غیرنظامی، مراکز امنیتی، دیده بانی، راداری، پدافندی، ده ها پادگان عظیم که به عنوان مراکز فرماندهی و کنترل مزدوران و ارتش عربستان عمل می کردند، است. به عبارت بهتر تمام سرمایه گذاری های ۱۱ ساله سعودی و اماراتی در ساحل غربی یا منهدم و یا تصرف شد و نیروهای یمنی به تازگی متوجه شده اند که سعودی به دنبال چه عملیات نظامی عظیمی بود. طبیعتاً دشمن نیز این موارد را به بانک اهداف خود اضافه می کند و مزدوران عدن نیز به دنبال سیاست زمین سوخته در این منطقه هستند که البته به طور کامل پیاده نشده و باید دید طرح کلی حریف چیست. با این حال سعودی از پنجشنبه به طور ساعتی تعداد حملات هوایی خود به استان های مختلف یمن را افزایش داده که محوریت آن با پرواز اف ۱۵ ها از پایگاه ملک خالد خمیس مشیط و پرواز تایفون ها از پایگاه ملک فهد طائف است. بنابراین موشکی و پهپادی یمنی نیز با تشدید شلیک، توسعه دایره هدف گیری به کل جنوب و از جنوب به جنوب شرق، توسعه بانک اهداف خصوصا هدف قرار دادن پایگاه نظامی شروره که مرکز فرماندهی عملیاتی عربستان سعودی علیه یمن است به دنبال بازدارندگی و همچنین از دور خارج کردن دو پایگاه اصلی یعنی ملک خالد و ملک فهد هستند. @Muhallel