خب میدونید چیه؟ امروز که رفتیم عمار با خودم گفتم بعد سانس ۵ برم خونمون، اما حانیه گفت که بریم ذرت‌مکزیکی بخوریم و چون پیدا نکردیم تا مترو تئاتر شهرو پایین رفتیم و حرف زدیم. موقع خوردن ذرت خاله حانیه زنگ زد و درباره یه سورپرایز تولد برای صادق حرف زد. حانیه که گفت من پیششم خالش منم دعوت کرد و بله ما رفتیم خونشون برا سورپرایز تولد و خیلی همه چی یهویی شد و عجیب حال داد.

قسمت مورد علاقم غیبت کردن با میعاد و حانیه بود، که فلانی بهتر است یا بیساری که متاسفانه میعاد نیومد تو تیم من و این درست نیست🤝.

و خب ما هیچ عکسی از این روزِ خوب ثبت نکردیم : )

امروز باکس انیمیشن جشنواره عمار رو رفتیم و واقعا یک کار "خوب" بود و یک کار "قابل قبول" بود. تولیدات کلاسی ما قوی تر بود نسبت به اینا

باکسِ انیمیشن جشنواره واسه اینه که بری ببینی و اونشکلی نسازی دیگه🙏🏻.

پسر‌ها، در همه احوالات، پسرن. یعنی وقتی مرد میشن‌هم، باز پسرن. الان شما سدرضا رو ببین، نجم‌الدین شریعتی رو بیین، گوگولی‌هااا😭.

به قول ریحانه کاش می‌شد اینو استوری کرد.

چرا من حتی از بهترین چیز‌ها بدترین و غمگین ترین برداشت رو می‌کنم؟ این به خودی خود چیز خوبی میتونست باشه، اتفاق جالبیه حانیه‌جان، تو چته؟

جان گذاشتن پُشت اسم آدم‌هارو خیلی دوست دارم. جدیدا بیشتر دوست‌دارم. برای همینم دیگه به هادی میگم هادی‌جان.

امروزم یه آخیش دیگه گفتم خداجون، ممنونم و تو آخه چقدر بلدی! به قول حامد عسکری.

مخاطب اولِ این پیام، خودمم اما، کاش بیاین دیگه توی کانال‌هامون (حتی شوخی) ناامیدی ترویج نکنیم، تو تیم دشمن بازی نکنیم با میلِ خودمون : )

خب جنگ که میشه، الان نشه، بعدا میشه، چون این نبرد آخره.. اما گاهی یادمون میره (یادم میره) که ما در مسیر قله‌ایم، و حوادثی هست، و دست خدا با جماعته، و ما به یاری خدا پیروزیم و..