🔴 دیپلماسی اسلامی ، میدان فریب خوردگی نیست
برداشت ما از دیپلماسی اسلامی نیازمند باز خوانی و اصلاحی جدّی است.
در منطق سیاست خارجی اسلام، دیپلماسی صرفا به معنای گفت و گو، مصالحه یا اعتماد سازی یک طرفه نیست؛ بلکه مجموعهای از اصول عقلانی، شرعی و راهبردی را در بر می گیرد که همزمان عزّت، حکمت و مصلحت را تأمین می کند.
در منابع اسلامی، اصل خُدعه در میدان تقابل با دشمنِ فریبکار به رسمیت شناخته شده است؛ چنان که در سیره نبوی و علوی، بهره گیری از تدبیر، پوشیدگی تاکتیکی و غافلگیری در برابر دشمن، بخشی از عقلانیت سیاسی و نظامی محسوب می شد.
همچنین اصل مقابله به مثل از قواعد پذیرفته شده قرآنی و فقه سیاسی اسلام است؛ به این معنا که نظام اسلامی نمی تواند در برابر نقض عهد، فشار و بد عهدی، منفعل و یک سویه رفتار کند.
از سوی دیگر، مفهوم نرمش قهرمانانه هرگز به معنای عدول از اصول یا اعتماد مطلق به دشمن تعریف نشده است؛ بلکه ناظر به انعطاف تاکتیکی برای حفظ اهداف راهبردی و منافع عالی امت اسلامی است.
این نرمش، هنگامی مشروع و عقلانی است که در چارچوب سه گانهی عزّت، حکمت و مصلحت حرکت کند ؛ یعنی :
عزّتِ نظام اسلامی حفظ شود ،
حکمت و عقلانیت سیاسی رعایت گردد ،
و مصلحت واقعی کشور و جامعه اسلامی تأمین شود.
بر این اساس، هر تجربه دیپلماتیکی باید با معیار حفظ اقتدار ملی و صیانت از منافع بلندمدت ارزیابی شود، نه صرفا با معیار توافق و مذاکره.
در همین چارچوب، تجربه برجام از نگاه بسیاری از منتقدان، نمونهای از دیپلماسیِ فاقد توازن راهبردی تلقی می شود؛ دیپلماسی ای که بخش مهمی از ظرفیتهای کشور را معطّل اعتماد به طرف مقابل کرد، در حالی که طرف های غربی نه تنها به تعهدات خود پایبند نماندند، بلکه فشارها و تحریمها نیز در اشکال مختلف ادامه یافت.
از این منظر، مهمترین دستاورد برجام نه نتایج اقتصادی و سیاسی مورد انتظار، بلکه عبرت راهبردی برای آینده سیاست خارجی جمهوری اسلامی بود؛ عبرتی که نشان داد در نظام بینالملل، بدون پشتوانه قدرت، اقتدار و ضمانت های واقعی، اعتماد به دشمن می تواند خسارتزا باشد.
در عین حال، نگاه اسلامی اقتضا میکند که حتی از تجربه های تلخ نیز فرصت سازی شود؛ چنان که گاه شکست های ظاهری، زمینه بیداری، خود اتکایی و باز سازی قدرت ملی را فراهم می کند.
از این جهت، می توان گفت برخی خسارت ها و خلأهای ناشی از آن تجربه، با تقویت ظرفیت های داخلی، رشد توان منطقهای و افزایش آگاهی عمومی نسبت به واقعیت های نظام سلطه، تا حدّی جبران شد.
بنابراین، دیپلماسی اسلامی نه دیپلماسیِ انفعال و خوشبینی سادهلوحانه است و نه دیپلماسیِ تقابلِ غیرعقلانی ؛ بلکه دیپلماسیِ مبتنی بر قدرت، هوشمندی، محاسبه دقیق، حفظ عزّت و تأمین مصلحت واقعی امت اسلامی است.
✍ موسی آقایاری
🆔https://eitaa.com/Myidea/8025
🔴 در علوم سیاسی، قدرت کشورها معمولاً با چند شاخص سنجیده میشود :
استقلال تصمیمگیری،
توان دفاعی،
رشد فناوری،
وضعیت اقتصادی،
نفوذ منطقهای،
و میزان وابستگی خارجی.
✅ بنابراین اگر قرار است درباره پیشرفت یا عقبماندگی قضاوت شود، باید مجموعه این شاخصها را کنار هم دید.
✍ موسی آقایاری
🆔 https://eitaa.com/Myidea/8026
🔴 پی نوشت :
کسی که به جای استدلال، به تحقیر و تهدید پناه میبرد، پیش از شکستِ دیگران، شکستِ منطقِ خود را اعلام کرده است.
✍ موسی آقایاری
🆔 https://eitaa.com/Myidea/8029
🔴 فقط چهار سؤال پرسیدم ؛ حذفم کردند! آزادی بیان یا دیکتاتوری رسانهای؟!!
در یکی از جلسات آنلاین گفت و گو و مناظره با برخی فعالان رسانهای خارج نشین و مدافع آمریکا و اسرائیل ، تلاش کردم چند پرسش اساسی و قابل تأمل را درباره سیاست های منطقهای و بینالمللی مطرح کنم؛ پرسش هایی که انتظار می رفت در یک فضای آزاد و عقلانی، پاسخی مستدل و روشن دریافت کنم. اما متأسفانه به جای پاسخ منطقی، با حذف از جلسه و بستن باب گفت و گو مواجه شدم؛ امری که خود نشان می دهد برخی جریان ها در ادعای آزادی بیان، تا زمانی پایبندند که پرسشهای جدی و چالش برانگیز مطرح نشود.
نخستین پرسش من این بود که چرا ایالات متحده آمریکا از آن طرف دنیا وارد منطقه غرب آسیا شده و ده ها پایگاه نظامی ایجاد کرده است؟ حضور گسترده نظامی آمریکا در منطقه، همراه با جنگها، ناامنی ها و مداخلات مکرر، پرسشی جدی در ذهن ملت های منطقه ایجاد کرده است که چگونه کشوری در آن سوی دنیا، خود را محق دخالت در سرنوشت ملت های این منطقه می داند؟
پرسش دوم : درباره حملات نظامی ۴۰ روزه اخیر و آسیب به غیر نظامیان ایرانی بود. سؤال این بود که چرا شماها حاضر نیستند اقدامات نظامی آمریکا علیه مناطق مسکونی و غیر نظامی ایران از جمله مدرسه میناب را محکوم کنید؟ اگر معیار، دفاع از حقوق بشر و انسانیت است، این معیار باید درباره همه طرف ها به صورت یکسان اجرا شود، نه آنکه محکومیت ها گزینشی و سیاسی باشد.
پرسش سوم : مربوط به پرونده رسوایی های اخلاقی و سیاسی مرتبط با جزیره اپستین بود؛ مسئلهای که ابعاد گستردهای در رسانه های جهانی پیدا کرد و افکار عمومی جهان را شوکه نمود. سؤال این بود که چرا کسانی که خود را مدافع آزادی و عدالت معرفی می کنند، در برابر چنین پرونده هایی سکوت می کنند و حاضر به موضع گیری شفاف نیستند؟
و پرسش چهارم : ناظر به مسئله هویت ملی و دفاع از تمامیت ایران بود. مطرح کردم که اگر معیار، حفظ ایران و جلوگیری از تجزیه و تضعیف کشور است، آیا نباید نقش ساختارهای دفاعی و سیاسی موجود در جلوگیری از ناامنیها و تهدیدهای خارجی نیز مورد توجه قرار گیرد؟ در شرایطی که تهدیدها و حملات آمریکایی صهیونی بارها علیه ایران مطرح شده، این موضوع قابل بحث است که آیا این جمهوری اسلامی نبود که توانست موجودیت ایران عزیز را حفظ کند؟؟ چرا از این سخن نمی گویید؟؟
✅ آنچه بیش از همه تأمل برانگیز بود، نه اختلاف نظرها، بلکه پرهیز از پاسخگویی پیروان آمریکا و اسرائیل بود. در یک مناظره واقعی، قدرت هر جریان فکری به توان استدلال و پاسخ منطقی آن سنجیده می شود، نه به حذف مخالف یا بستن فضای گفت و گو. اگر ادعای آزادی اندیشه و دموکراسی وجود دارد، لازمه آن تحمل پرسش، نقد و شنیدن دیدگاه متفاوت است؛ وگرنه حذف صداهای مخالف، بیش از هر چیز، نشانه ضعف در اقناع فکری خواهد بود.
✍ موسی آقایاری
🆔https://eitaa.com/Myidea/8030
1.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔴 روبیو وزیرخارجه آمریکا: دشمن اصلی ما امام دوازدهم است
ما با ایران میجنگیم چون آنها معتقدند باید امام دوازدهم مهدی را بازگردانند، این جنگ سیاست نیست، این جنگِ عقیده است.
🆔https://eitaa.com/Myidea/8031
زمان:
حجم:
2M
🔴 دشمنان ما مغلوب اند
🎤 موسی آقایاری
🆔 https://eitaa.com/Myidea/8032
🔴 اولا : تحلیل جامعه با صرف تعداد جمعیت در یک مقطع، تحلیل دقیقی نیست. شرایط اقتصادی، خستگی روانی، نگرانیهای معیشتی و فضای رسانهای، همه در میزان حضور مردم اثر دارد و لزوما به معنای تضعیف اصل نظام یا نفی دفاع از کشور نیست.
ثانیا : در همه کشورها، میان حمایت از وطن و هم فکری کامل با همه سیاست ها تفاوت وجود دارد. ممکن است کسی انتقاد داشته باشد، اما هنگام تهدید خارجی همچنان مدافع امنیت و تمامیت ارضی کشور باشد.
ثالثا : درباره برخی افراد با ظاهر متفاوت یا حتی کشف حجاب، نباید دچار تحلیل صفر و صدی شد. دفاع از ایران و مخالفت با تجاوز خارجی، منحصر به یک تیپ ظاهری خاص نیست. اتفاقاً همین که افراد با سلیقهها و سبکهای مختلف در دفاع از کشور موضع میگیرند، نشان میدهد اصل ایران و امنیت ملی، مسئلهای فراگیر است.
✅ بنابراین کاهش یا افزایش مقطعی جمعیت، یا حضور افراد با ظاهر متفاوت، بهتنهایی نشانه تضعیف نظام نیست؛ مهم، حفظ انسجام ملی در برابر تهدید خارجی است.
✍ موسی آقایاری
🆔 https://eitaa.com/Myidea/8033
🔴 وقتی کسی بهجای نقدِ استدلال، سراغ تخریب شخصیت میرود، یعنی از پاسخ منطقی ناتوان شده است. اینکه بگوییم فلانی آدم عوضی است یا کسی تحویلش نمی گیرد ، نه استدلال سیاسی است، نه تحلیل اجتماعی؛ این فقط فرار از بحث عقلانی است.
اگر کسی از جمهوری اسلامی دفاع میکند، باید دید استدلالش چیست؛ با فحاشی که حقیقت تغییر نمیکند. در تاریخ، خیلی از کسانی که امروز قهرمان فکری شناخته میشوند، در زمان خودشان مورد تمسخر و تخریب بودند. معیار حقانیت، تعداد تشویقکنندگان یا فالوورها نیست؛ معیار، قدرت استدلال و میزان انطباق سخن با واقعیت است.
ضمن اینکه جالب است برخی مدعی آزادی بیاناند، اما تا کسی برخلاف سلیقه سیاسیشان حرف بزند، فورا برچسب می زنند و شخصیت کشی می کنند. این یعنی مشکل، آزادی نیست؛ مشکل این است که تحمل شنیدن صدای مخالف را ندارند.
اگر نقدی به حرف های بنده دارید، خیلی روشن و مستند پاسخ دهید؛ اما توهین، دقیقا نشانه ضعف استدلال است، نه قدرت فکر.
✍ موسی آقایاری
🆔https://eitaa.com/Myidea/8034
زمان:
حجم:
236.3K
🔴 شکر خدا که مخالفین ما چنان دلباخته و شیفتهاند که حتی وقتی شخصِ سابّالنبی به آنان رکیک ترین ناسزاها و فحش های خواهر و مادر می دهد، باز هم لب به تحسین و ابراز خوشحالی می گشایند.
راستی انسان تا چه اندازه باید از مرزهای انسانیت، دیانت، اخلاق و هویت فاصله گرفته باشد که نه تنها از فحاشی آزرده نشود، بلکه از فحاش و زبان آلودهاش احساس لذت و شعف کند؟
این نهایتِ سقوطِ اخلاقی و وارونگیِ معیارهای انسانی است که انسان، بی حرمتی و ابتذال را به جای ادب و کرامت، مایهی ذوق زدگی و افتخار بداند.
✍ موسی آقایاری
🆔https://eitaa.com/Myidea/8035
🔴 سلطنت طلبان با این کارنامه ننگین و سیاه ، دنبال آوردن آزادی به ایران هستند :
۱️_ وابستگی شدید به آمریکا و انگلیس
حکومت پهلوی عملاً بدون حمایت غرب قادر به بقا نبود. کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ با دخالت مستقیم آمریکا و انگلیس علیه دولت مصدق انجام شد و شاه با کمک بیگانگان به قدرت بازگشت. این بزرگترین ضربه به استقلال سیاسی ایران بود.
۲_ ساواک و خفقان سیاسی
در دوره پهلوی، کوچکترین انتقاد با زندان، شکنجه و سرکوب پاسخ داده میشد. ساواک به نماد اختناق تبدیل شده بود؛ بسیاری از نویسندگان، روحانیون، دانشجویان و فعالان سیاسی یا زندانی شدند یا تحت شدیدترین فشارها قرار گرفتند.
۳️_ شکاف طبقاتی و اشرافی گری
در حالی که بسیاری از مردم در فقر و محرومیت بودند، دربار پهلوی غرق در تجمل و فساد بود. جشن های ۲۵۰۰ ساله با هزینههای نجومی برگزار شد، اما روستاهای زیادی حتی آب آشامیدنی و برق نداشتند.
۴️_ تحقیر هویت دینی و فرهنگی مردم
پهلوی ها تلاش کردند بخش مهمی از هویت مذهبی جامعه را حذف یا تضعیف کنند. کشف حجاب اجباری، محدودیت علیه روحانیت و برخورد با سنتهای مذهبی باعث شکاف عمیق میان حکومت و مردم شد.
۵️_ اقتصاد وابسته و مصرف زده
اگرچه درآمد نفت بالا بود، اما بخش زیادی از اقتصاد وابسته به واردات و شرکتهای خارجی شد. صنایع مونتاژی رشد کردند اما تولید ملی و استقلال اقتصادی واقعی شکل نگرفت.
۶️_ فساد گسترده دربار
از خانواده سلطنتی تا اطرافیان شاه، پرونده های متعدد فساد مالی و رانت وجود داشت. بسیاری از ثروتهای ملی در اختیار حلقهای محدود قرار گرفته بود و نظارتی واقعی وجود نداشت.
۷️_حزب فرمایشی و نبود مردم سالاری
شاه حتی احزاب را تحمل نمیکرد و حزب رستاخیز را اجباری اعلام کرد؛ جمله معروفش این بود : هر کس عضو نشود، پاسپورت بگیرد و از کشور برود. این یعنی حذف کامل آزادی سیاسی.
۸️_ تناقض سلطنت طلبان امروز
بسیاری از سلطنت طلبان از آزادی و دموکراسی سخن می گویند، اما از حکومتی دفاع می کنند که با کودتا، ساواک، شکنجه و حکومت تکصدایی شناخته میشد. نمیتوان هم مدعی آزادی بود و هم از دیکتاتوری دفاع کرد.
۹️_ فرار شاه در لحظه بحران
در اوج اعتراضات مردمی، محمدرضا پهلوی کشور را ترک کرد و عملا حکومت فروپاشید. سلطنتی که مدعی اقتدار بود، در لحظه حساس نتوانست پشت مردم بایستد و اعتماد عمومی را حفظ کند.
۱۰_ وابستگی نظامی و حضور مستشاران خارجی
هزاران مستشار آمریکایی در ایران حضور داشتند و حتی طبق قانون کاپیتولاسیون، اگر جرمی مرتکب میشدند، دادگاههای ایران حق محاکمه آنان را نداشتند؛ یعنی تحقیر آشکار حاکمیت ملی.
✅ تاریخ را باید کامل دید ؛ نه با تبلیغات و نوستالژی ، بلکه با واقعیت های سیاسی، اجتماعی و تاریخی.
✍ موسی آقایاری
🆔https://eitaa.com/Myidea/8036