کلا دو نفر تو این داستان بحثشون جداست دوستان، بحثم لازم نداره. یکی که داداشمه (چه سریع پسرخاله شدم😂) یکی هم که واضحه، از همه با کمالات تره، با سوادتر، باشعورتره، عاقلتره، حامیتره، باتجربهتره، دلسوزتره، خودتونم میدونین که اینا فقط ویژگیای پرروفسور مارکن.😂 ولی جدای شوخی هلگا هم سختی خودشو داشته که سه تا خونواده نپذیرفتنش و از والدین واقعیش هیچ خاطره ای نداره. حتی اسمش هم آقای اندرسون گذاشته. اما قضیه استلا فرق داره. مادرشو نه سالگی از دست داد که خب خاطرات زیادی داره ازش. (راستی الان چند سالشونه؟) از یه طرف پدری که مادرش ازش خواسته بود مواظبش باشه داره ازش دورتر میشه و دوباره ازدواج میکنه. این برای هر نوجوونی تو سن و سال استلا دردناکه. به هر حال هردوشون اشتباه کردن. استلا نباید به خاطر هلگا این همه کار میکرد و چیزی نمیگفت. از یه جهتم هلگا نباید خودخواهی میکرد و استلا رو بدون راه رفتن با کفشاش قضاوت میکرد. به نظرم اون قانون تاثیری خاصی روی تصمیماتشون نداشت و بیشتر شوخی بود. چون استلا با شوخی و خنده نسبت به رابطه جکو هلگا رفتار میکرد و نقش این قانون فقط نشون دادن بزرگ شدنشون بود، چون بزرگ شدن خیلی چیزا رو تغییر میده.
#کرم_کتاب (پ.ن: جوری که ما همه چیو تحلیل میکنیم و نظر میدیم، اما ویدار با لبخند شیطانی قراره تمام تصوارتمونو بهم بزنه.😂)
