"O Beloved Father"( Oh,Imam Mahdi)موزیک ای پدر نازنینم، ای مهدی 🎵 "O Beloved Father" — A Lyric for Mahdi (aj) ای پدر نازنینم، ای مهدی، O beloved father, O Mahdi, my light I search for your presence in faces so bright But joy feels hollow, laughter feels thin Without your warmth, where do we begin? ای پدر نازنینم، ای مهدی،ای نور من در چهره‌ها به دنبالت می‌گردم هر زمان اما شادی‌ها پوچ‌اند، خنده‌ها بی‌جان بی گرمای حضورت، از کجا آغاز کنیم این جهان؟ You are here — I know, you never depart With us, beside us, deep in each heart Your arms are open, your mercy wide Yet we wander lost, with no place to hide تو اینجایی — می‌دانم، هرگز نمی‌روی با مایی، کنار مایی، در ژرفای هر دلی آغوشت گشوده‌ست، مهربان و بی‌کران اما ما گم‌شده‌ایم، بی‌پناه، بی‌امان We’re weary souls with tearful eyes Calling your name beneath the skies Come, O comfort, O hope of the land Lift us again with your gentle hand ما جان‌های خسته‌ایم با چشمانی اشک‌ریز نامت را صدا می‌زنیم، زیر این آسمانِ خاکستری بازگرد، ای آرامش، ای امید سرزمین دوباره ما را برخیزان، با دستانی از جنس یقین ترجمه فارسی با اندکی دخل و تصرف @Quranicenglish

📌جاده جمکران 🎙به روایت استاد ابوالفضل عرب‌زاده 🔻در گذشته، برای تشرف به مسجد، از مسیری می‌رفتیم که امروز «خیابان صفاشهر» نام دارد. فاصله‌ی این راه تا مسجد حدود سه فرسخ بود و مسیری ناهموار و دشوار داشت. 🔻در حدود سال ۱۳۴۴ شمسی، این‌جانب به اتفاق مرحوم حاج میرزا محمد رضوانی (متصدی مسجد امام حسن عسکری) و آقای حاج رضا آهنگر ـ که اکنون در سه‌راه غفاری مغازه دارد ـ هر یک مبلغ سیصد تومان از مرحوم حاج علی کوچک‌زاده (قنادی گذرخان) قرض گرفتیم و در مقابل، به ایشان سفته دادیم. با مجموع نهصد تومان و با پشتوانه‌ی علمی و اقتصادی مرحوم آیت‌الله حاج شیخ مرتضی حائری (اعلی‌الله مقامه)، و همچنین با کمک مردم خیر، طبق نقشه‌ای حساب‌شده، از خیابان کارخانه‌ی ریس‌باف ـ که امروزه «بلوار امین» نامیده می‌شود ـ و از محدوده‌ی بیست‌متری گلستان، با پیچ‌وخم‌هایی، راهی را از حریم راه‌آهن به سمت مسجد احداث کردیم. 🔻در نتیجه، فاصله‌ی بیست‌متری گلستان تا مسجد به حدود یک فرسخ و اندی کاهش یافت. تابلوی بزرگی در ابتدای بیست‌متری نصب نمودیم که روی آن نوشته بود: «فَمَن صَلّیٰها فَكَأَنَّما صَلّیٰ فِي البَيتِ العَتيق».بدین ترتیب، مسیر سه‌فرسخی به یک فرسخ تقلیل یافت. 🔻یکی از نعمت‌های الهی در احداث این راه، حضور آقای حاج ادیبی بود که اغلب اوقات، با زبان روزه و بدون دریافت هیچ‌گونه اجرتی، تمامی پل‌های جاده را می‌ساخت. در اینجا شایسته است از حاج عباس‌علی یزدی نیز به نیکی یاد شود؛ چرا که تراکتور ایشان به‌صورت رایگان در اختیار پروژه‌ی جاده قرار داشت و حتی حقوق آقا مصطفی، راننده‌ی تراکتور، نیز توسط ایشان و آقای حاج غضنفر یزدی پرداخت می‌شد. خداوند همه‌ی آنان را رحمت کند. 📚قطعه‌ای از مجموعه تاریخ شفاهی استاد عرب‌زاده که به زودی از سوی مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر خواهد شد. @markazasnadqom