💢مقابله با طلسم 💢
@Porseman_channel
هر چند طلسم خرافه نیست و دارای اثر است؛ ولی هر کسی قدرت طلسم ندارد. بسیاری از کسانی که ادعای دانستن طلسم دارند، صادق نیستند؛ بلکه آن را ابزاری برای فریب دیگران و کسب درآمد برای خود قرار دادهاند.
بهترین راه برای ابطال سحر پناه بردن و توکل بر خدا و تلاوت برخی از سوره های قرآن؛ مانند فلق و ناس میباشد.
انسان موجود پیچیده و ناشناخته ای است، میتواند کارهای خارق العاده و غیر طبیعی انجام دهد. این قبیل کارها از ابعاد مادی و غیر مادی وجود انسان سرچشمه میگیرد. از جهت مادی انسان میتواند با کمک ابزار مادی و با انجام برخی تمرینات، سرعت خود را در انجام برخی کارها افزایش دهد و یا نسبت به برخی پدیدهها عادت کند که برای دیگران تعجب آور باشد. از جهت معنوی نیز انسان با به کارگیری نیرویهای روانی و روحی کارهای فوق العاده انجام می دهد. یکی از این امور خارق العاده طلسم است.
مجمع البحرین در ذیل کلمه طلسم می نویسد: «سه نظریه مشهور درباره واژه طلسم وجود دارد: 1. از دو لفظ طلٌ به معنای اثر و اسم ترکیب یافته است. 2. لفظی است یونای به معنای گره غیر قابل گشودن. 3. مقلوب کلمه مسلط است».
نویسنده «کشٌاف اصطلاحات العلوم و الفنون» می نویسد: «عبد العلی بیرجندی در شرح تذکره گوید: طلسم عبارت از خارقی است که مبدأ آن قوای فعٌاله (اثر گذار) آسمانی آمیخته با قوابل زمینی منفعله (اثر پذیر) است، تا بدان امور شگفت و غریب پدید آورند؛ زیرا برای حدوث کائنات عنصری که اسباب آنها قوای آسمانی است، شرایط مخصوصی است و به این شرایط استعداد قابل، کمال می پذیرد و از این رو کسی که احوال قابل و فاعل را بشناسد و بر جمع میان آنها قادر باشد، می تواند به ظهور آثار عجیب و شگفتی پی برد».
پس اولاً؛ در طلسم از طریق برخی ابزار و وسایل مادی، نیروهای ماورائی جهت انجام کارها به خدمت گرفته میشوند.
ثانیا؛ طلسم کار ساده و راحتی نیست و از دست هر کسی برنمی آید. باید توجه داشت که از هر کسی که ادعای دانستن این امور را دارد، نباید به راحتی پذیرفت؛ چون بسیاری از سودجویان از این راه برای خود منبع درآمد درست کرده و مردم را فریب می دهند.
ثالثاً؛ طلسم خرافه نیست و دارای اثر و واقعیت است. ابن سینا بر این باور است که سبب سحر نفوس قوی هستند که بدون استفاده از ابزار مادی به وقوع می پیوندد؛ ولی طلسم از ارتباط قوای آسمانی و قوای زمینی ناشی می شود. وی می گوید: «پدیده های غیر عادی در جهان طبیعت از سه منشأ سرچشمه می گیرند:
الف. هیئت نفسانی، ب. خواص اجسام عنصری؛ مثل جذب آهن توسط مغناطیس، ج. قوای آسمانی که در اثر ارتباط با قوای زمینی آثار عجیب را در پی دارد. سحر از نوع اول است، ولی طلسم از نوع سوم است».
مرحوم شهید اول بعد از بیان تعریفی نزدیک به تعریف یاد شده از بیرجندی، می نویسد: «طلسم حرام و کسب درآمد کردن از این راه نیز حرام است».
طلسم علیرغم وجود و تأثیرات غیر قابل انکار آن، قابل ابطال است. ابطال طلسم از طرق مختلف امکان پذیر است.
از آن جا که یگانه قدرت مؤثر در عالم خدای قادر متعال است. لذا بهتر است برای حل مشکلات به جای روی آوردن به سحر، طلسم، جادو و امثال آن به درگاه رحمت حضرت حق پناه بریم، «و من یتوکل علی الله و کفی بالله وکیلا». مسبب حقیقی و مسبب الاسباب تنها خداوند است. اگر طلسم و سحر و مانند آن تاثیر و سببیتی نیز داشته باشند، خداوند آنها را سبب قرار داده است.
بنابراین؛ بهترین شیوه برای ابطـال طلسمات، توکـل به خداوند قهـار و جبار و پناه بردن به اقیانوس بیکران رحمت او، قرآن کریم است؛ چرا که «ما آنچه از قرآن فرستیم شفا و رحمت الاهی برای اهل ایمان است». برای جلوگیری از تأثیرات سحر و طلسم قرائت قرآن کریم به خصوص سورههای کافرون، اخلاص، فلق و ناس بسیار مؤثر است. دعاهایی نیز در برخی از کتب دعا؛ مانند مفاتیح الجنان ذکر شده است.
@Porseman_channel
💢سوال از فلسفه احکام💢
ما حق سوال از فلسفه احکام را داریم؟
@Porseman_channel
اگرمعنای این سوال این است که ما حق داریم که سوال بکنیم و اگر علت قانع کننده ای از نظر درک و عقل خود نیافتیم آنوقت حق داریم قبول ننماییم؟.....
پاسخ این سوال نه خواهد بود...
برای تبیین و تفصیل مطلب باید چند مقدمه ذکر نماییم
1⃣اولا
همه انسانها باید عقاید خود را در اصول ، از روی دلیل و برهان قطعی بنا نهاده و از تقلید در این مورد بپرهیزند.
در واقع تقلید در اصول دین حرام می باشد.
باید هر کس با دلیل و برهان خدای خود را ثابت کند و ضرورت نیاز به نبوت و اینکه قرآن کلام خداست را با اعجاز آن برای خود ثابت کند.
پس قدم اول اینست که اصل پذیرش اصول دین ،محل چون و چرا و کنگاش و سوال و پرسش و بکارگیری عقل و خرد است...
2⃣ثانیا
ما معتقدیم که خدای ما عالم و حکیم و علیم و خبیر و بصیر و سمیع و قادراست و با توجه به این اعتقاد بالطبع دستورات این خدا از روی حکمت و علت و مصلحت می باشد .وگرنه خلف وتناقض پیش می آید
همانطور که اهل بیت ع فرموده اند:
فَإِنَّهُ لَمْ يَأْمُرْكَ إِلَّا بِحَسَنٍ وَ لَمْ يَنْهَكَ إِلَّا عَنْ قَبِيحٍ
خدا تو را جز به نيكوكارى فرمان نداده، و جز از زشتىها نهى نفرموده است.
📘نهج البلاغة (للصبحي صالح) / 396
و با مضامین دیگر همین اصل کلی در روایات دیگر ذکر شده است
📚علل الشرایع ج2ص317
📕بحارالانوارج65ص166
3⃣ثالثا
همه انسانها اعتراف و اقرار دارند که علم محدود است و یافته های بشر در برابر مجهولاتش قطره ای در برابر دریاست و با این همه پیشرفت معلوم نیست که انتهای علم و دانش کجاست و چه غایت بی نهایتی برای علم وجود دارد.
دل گرچه در این وادیه بسیارشتافت
یک موی ندانست ولی مویی شکافت
اگر از غرور و عجب و تکبر علم سر بلند نماییم کثرت علوم و فنون را دیده و پی میبریم که واقعا علم بی نهایت است و اندیشمندان و فلاسفه و متفکران ما ذره ای نیافته اند چه رسد به مدعیان بی علم وبی هنر...
وهمه اندیشمندان حداقل این احتمال را در مرود یافته های خود دارند که جهل مرکب باشد و در حد یک نظریه ای باشد که فردا روز نقض و نسخ شود.همانطور که در قرنهای قبل تصور مسطح بودن زمین و شکل خاص طبقات زمین و...با پیشرفت علم نقض و نسخ شد.
و هر عالمی وقتی نظری می دهد می داند که صدرصد نیست و احتمال خلاف و نقض وجود دارد.
با این وجود پای استدلال چوبین بوده و اعتمادی به آن نیست چرا که همیشه در حال آزمون و خطا می باشد.
ولی در کنار این آموزه های دینی از اتقان برخوردار بوده حکم الله بوده و هیچ خطا و نقض و نسخی در آن نیست .
پس نمیتوان این حکم قطعی بلاخلاف را با یک تئوری و نظریه بشری خطاپذیر تقید و تخصیص زد...یا تغییرونسخ نمود...
پس عقل و علم انسان در این مساله فوق عقل ،ساکت است و درحیطه بررسی و تجربه و حکم عقل نیست لذا عقل ورود پیدا نمیکند.ومجالی برای عرض اندام او نیست...
👌در نتیجه
وقتی ثابت شد که احکام تقلیدی است و مجالی برای عرض اندام و درک و تشخیص و نظر برای عقل و علم بشردر آن نیست . و از طرفی با دلیل قطعی علمی برهانی ؛ علم و حکمت خدا ثابت شده است
؛ مجالی برای چون و چرا در فلسفه احکام نیست وگرچه قطعا احکام علت دارند ولی ما دسترسی به آن نداریم و هرچه در برخی روایات ذکر شده پاسخ اقناعی نه برهانی بوده و حکمت احکام(جزء العله) می باشد نه علت تامه آن....
لذا هیچ مجالی برای پرسش و چون چرا از علت وجوب نماز صبح، دو رکعت بودن آن ونجاست سگ و حرام بوده موسیقی و رقص ووجوب عده نگه داشتن برای زن و....وجود ندارد.
@Porseman_channel
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷
🌸🌸🌸🌸🌸🌸
💢مرز ایثار و اسراف 💢
@Porseman_channel
اسراف موجب تباه كردن و ازبين بردن يك نعمت ميشود.
د رحاليكه ايثار به معنى بخشيدن على رغم نياز داشتن خويش است لذا اگر كسى با وجود احتياج خويش به بذل و بخشش مى پردازد، به مقام والاى ايثار رسيده است مثل آن نمونه هاى متعددى كه در زندگى ائمه معصومين (ع) وجود دارد.
دقت در شان نزول آيه سی اسراء و اواخر سوره فرقان ، و همچنين قرائن ديگر، پاسخ اين سؤال را روشن مىسازد و آن اينكه:
دستور به رعايت اعتدال در جايى است كه بخشش فراوان سبب نابسامانيهاى فوق العادهاى در زندگى خود انسان گردد، و به اصطلاح" ملوم و محسور" شود.
و يا ايثار سبب ناراحتى و فشار بر فرزندان او گردد و نظام خانوادگيش را به خطر افكند، و در صورتى كه هيچيك از اينها تحقق نيابد مسلما ايثار بهترين راه است.
از اين گذشته رعايت اعتدال يك حكم عام است و ايثار يك حكم خاص كه مربوط به موارد معينى است و اين دو حكم با هم تضادى ندارند.
البته نكته اى كه توجه به آن اهميت دارد اين است كه دردين مبين اسلام وظايف گوناگونى بر عهده فرد مى باشد. مثلاً يك مسلمان حق ندارد طورى انفاق نمايد كه خود مجبور به ذلت نيازمندى يا تكدى از ديگران شود و از طرفى چنانچه برادر مؤمنش د رنياز شديدى به سر ببرد حق ندارد بى اعتنا وبى توجه به او باقى بماند. علاوه بر اين كسانى كه د رميان مردم جايگاه بالا و نفوذ فراوانى دارند، با عمل خويش مى توانند الگو سازى و تربيت ديگران اعمال خيره كننده اى را با نيت جلب رضاى الهى انجام ميدهند و اين بدان معنى است كه به كم و د رحد نياز قانع باشيد وديگران را از آنجه به شما موهبت گرديده است برخوردار نمائيد.
@Porseman_channel
💢تکرار نماز جماعت💢
@Porseman_channel
آیا مأموم می تواند همراه امام جماعت در دو مکان متفاوت، نماز را به نیت ادا به جا بیاورد
مقام معظم رهبری: در فرض سؤال اگر بخواهد مأموم همان نماز را اعاده کند نماز او اشکال دارد.
آیت الله مکارم: در فرض سوال نماز امام جماعت یا سایر مامومین اشکالی ندارد اما اگر ماموم یکبار نماز ادا را با رعایت موازین شرعی خوانده، دوباره خواندن آن صحیح نیست.
آیت الله سیستانی: شرعیت ندارد.
آیت الله شبیری زنجانی: اشکالی نیست.
آیت الله وحید: اگر امام يا مأموم بخواهد نمازى را كه با جماعت خوانده دوباره با جماعت بخواند ، چنانچه احتمال فساد آن نماز را ندهد جايز نيست، مگر اين كه در نماز دوم امام باشد و در مأمومين كسى باشد كه نماز واجب را نخوانده باشد كه در اين صورت اعاده مستحبّ است.
آیت الله فاضل: برای مامومین نماز جماعت اول جایز نیست که در جماعت دوم شرکت کنند با فرضی که یکی دو نفر از جماعت اول در نماز جماعت دوم شرکت کنند به جماعت دوم ضرر نمی زند و نماز امام و مامومین دیگری که هنوز نماز نخوانده اند صحیح است.
@Porseman_channel
پرسمان #قرآنی
💢 لهو و لعب 💢
@Porseman_channel
" لهو" به معنى سرگرمى است و هر كارى كه انسان را به خود مشغول مىدارد و از مسائل اصولى زندگى منحرف مىكند
و" لعب" به كارهايى مىگويند كه داراى يك نوع نظم خيالى براى يك هدف خيالى است (بازى).
در لعب و بازى يكى شاه مىشود، و ديگرى وزير، ديگرى فرمانده لشگر و ديگرى قافله، يا دزد، و بعد از درگيرىها وقتى بازى به پايان مىرسد مىبينيم همه نقشها خواب و خيال بوده است.
قرآن مىگويد: زندگى دنيا يك نوع سرگرمى و بازى است، مردمى جمع مىشوند و به پندارهايى دل مىبندند، بعد از چند روزى پراكنده مىشوند، و در زير خاك پنهان مىگردند، سپس همه چيز به دست فراموشى سپرده مىشود.
اما حيات حقيقى كه فنايى در آن نيست، نه درد و رنج و ناراحتى و نه ترس و دلهره در آن وجود دارد و نه تضاد و تزاحم، تنها حيات آخرت است، ولى اگر انسان بداند و اهل دقت و تحقيق باشد.
و آنها كه دل به اين زندگى مىبندند و به زرق و برق آن مفتون و دلخوش مىشوند كودكانى بيش نيستند، هر چند ساليان دراز از عمر آنها مىگذرد.
بديهى است قرآن هرگز نمىخواهد با اين تعبير ارزش مواهب الهى را در اين جهان نفى كند، بلكه مىخواهد با يك مقايسه صريح و روشن ارزش اين زندگى را در برابر آن زندگى مجسم سازد، علاوه بر اين به انسان هشدار دهد كه" اسير" اين مواهب نباشد، بلكه" امير" بر آنها گردد، و هرگز ارزشهاى اصيل وجود خود را با آنها معاوضه نكند.
📚تفسير نمونه، ج16، ص: 340
@Porseman_channel
💢حکم تجافی (نیم خیز نشستن در نماز جماعت)💢
@Porseman_channel
آیات عظام: امام خمینی، اراکی، نوری همدانی: كسي كه يك ركعت از امام عقب مانده وقتي امام تشهّد ركعت آخر را مي خواند، مي تواند برخيزد و نماز را تمام كند و يا انگشتان دست و سينه پا را به زمين بگذارد و زانوها را بلند نگهدارد و صبر كند تا امام سلام نماز را بگويد و بعد برخيزد.
آیات عظام: گلپايگاني، صافي گلپایگانی: كسي كه يك ركعت از امام عقب مانده بنابراحتياط واجب بايد وقتي امام تشهّد ركعت آخر را مي خواند انگشتان دست و سينه پا را به زمين بگذارد و زانوها را بلند نگهدارد و صبر كند تا امام تشهّد نماز را بگويد و بعد برخيزد و واجب نيست صبر كند تا امام سلام بگويد.
آیات عظام: خوئي، سيستاني، تبريزي: كسي كه يك ركعت از امام عقب مانده بهتر آن است كه وقتي امام تشهّد ركعت آخر را مي خواند انگشتان دست و سينه پا را به زمين بگذارد و زانوها را بلند نگهدارد و صبر كند تا امام سلام نماز را بگويد و بعد برخيزد و اگر در همانجا بخواهد قصد انفراد نمايد مانعي ندارد (خوئي، تبريزي: ولي چنانچه از اول قصد انفراد داشته، محل اشكال است).
آیةالله العظمی فاضل لنکرانی: كسي كه يك ركعت از امام عقب مانده وقتي امام تشهّد ركعت آخر را مي خواند، مي تواند نيّت فرادي كند و برخيزد و نماز را تمام كند و يا انگشتان دست و سينه پا را به زمين بگذارد و زانوها را بلند نگهدارد و صبر كند تا امام سلام نماز را بگويد و بعد برخيزد.
آیةالله العظمی امام خامنه ای: اگر امام جماعت در حال قرائت تشهد باشد و مأموم يک رکعت ديرتر اقتدا کرده باشد، احتياط واجب آن است که به حال تجافى باشد و مىتواند تشهد بخواند و يا تسبيح بگويد.
آیةالله العظمی وحید خراسانی: کسی که یک رکعت از امام عقب مانده وقتی امام تشهّد رکعت آخر را می خواند اگر قصد انفراد نکند بنابراحتیاط واجب انگشتان دست و سینه پا را به زمین بگذارد و زانوها را بلند نگهدارد و صبر کند تا امام سلام نماز را بگوید. و بعد برخیزد و اگر در همانجا بخواهد قصد انفراد نماید مانعی ندارد. ولی چنانچه از اول قصد انفراد داشته محل اشکال است.
آیةالله العظمی شبیری زنجاني: كسي كه از امام عقب مانده، وقتي امام تشهّد ركعت آخر را مي خواند اگر در ركعتي باشد كه تشهّد ندارد، تشهّد را با امام مي خواند و بنابراحتياط انگشتان دست و سينه پا را به زمين بگذارد و زانو ها را بلند نگهدارد و صبر كند تا امام سلام نماز را بگويد و بعد برخيزد و ركعت آخر را بخواند، ولي مي تواند قصد فرادي كرده تشهّد نخوانده برخيزد.
آیةالله العظمی سبحانی: كسي كه يك ركعت از امام عقب مانده وقتي امام تشهّد ركعت آخر را مي خواند، نیم خیز بنشیند و صبرکند تا امام تشهّد نماز را بگوید و بعد برخیزد.
آیةالله العظمی مكارم شیرازی: كسى كه يك ركعت از امام عقب مانده، وقتى امام تشهّد را مى خواند احتياط آن است كه زانوها را از زمين بلند كند و انگشتان دست و سينه پا را بر زمين بگذارد و بنابر احتیاط مستحب همراه او تشهّد بخواند، يا ذكر بگويد و اگر تشهّد آخر است بنابر احتیاط واجب صبر کند تا امام سلام نماز را بگويد و بعد برخيزد و ادامه دهد.
آیةالله العظمی مظاهری: كسي كه يك ركعت از امام عقب مانده وقتي امام تشهّد ركعت آخر را مي خواند مي تواند برخيزد و نماز را تمام كند و مستحبّ است نیم خیز بنشیند تا امام سلام نماز را بگوید و بعد برخیزد.
@Porseman_channel
پرسمان #احکام
💢وجود فضله موش در برنج خیس خورده 💢
@Porseman_channel
اگر به اندازه ای در آب بوده است که نجاست به داخلش نفوذ کرده یا پخته شده باشد خوردن آن حرام است. چون برای پاک شدن باید آب درونش جریان پیدا کند و صرف نمناک شدن کافی نیست، چون صدق غَسل پیدا نمی کند؛ ولی اگر ظاهر آن را آب بکشند پاک است و چیزی را نجس نمی کند. در هر صورت می توان به عنوان خوراک حیوانات از آن استفاده کرد.
@Porseman_channel
پرسمان #احکام
💢تصورات غلط مردم از احكام💢
@Porseman_channel
1- برخي از مردم فكر ميكنند؛موش زنده نجس است.
درحاليكه اگر موش زنده وارد غذا و مواد غذايي شود و زنده بيرون بيايد،آن غذا پاك است.ولي فقط ازنظر بهداشتي آلوده مي باشد.
@Porseman_channel
2- برخي از مردم فكر ميكنند؛با شستن و حمام كردن؛سگ پاك ميشود.
درحاليكه نجاست سگ ذاتي بوده و به هيچ وجه قابل تطهير نيست.
@Porseman_channel
3- برخي از مردم فكر ميكنند؛لباسهايي كه در زمان عادت ماهيانه يا جنابت به تن كرده اند؛نجس و حرام شده است.
درحاليكه تا تماسي با نجاست نداشته باشد؛پاك است و نيازي به شستن و تطهير ندارد.
@Porseman_channel
4- برخي از مردم فكر ميكنند؛ادار كودك شيرخواري كه غذاخور نشده پاك است.
درحاليكه ادرار نوزاد شيرخوار چه دختر و چه پسر؛نجس بوده و نياز به تطهير دارد.
@Porseman_channel
5- برخي از مردم فكر ميكنند؛استفراغ مطلقا نجس است.
درحاليكه اگر در استفراغ خون نباشد؛پاك است و فرقي بين استفراغ كودك و بزرگ وجود ندارد.
@Porseman_channel
💢حکم فراموشي نجاست لباس و بدن 💢
@Porseman_channel
اگر شخصى نجاست لباس يا بدن را فراموش كرده و نماز خوانده باشد، قضا دارد يا خير؟
پاسخ:
همه مراجع (به جزآیت الله سيستانى ): بايد نماز را دوباره بخواند و اگر وقت آن گذشته است، قضا كند.
آيةاللَّه سيستانى: اگر فراموشى او از روى بى اعتنايى باشد، بنابر احتياط واجب دوباره بخواند و اگر وقت گذشته است، قضا كند. در غير اين صورت، لازم نيست نماز را دوباره بخواند.
@Porseman_channel
💢حکم گرفتن کارمزد💢
@Porseman_channel
برخی از مراجع تقلید معتقدند گرفتن کارمزد، اگر واقعاً مزدِ کار باشد نه مجرّد تغییر اسم، اشکال ندارد. اما برخی دیگر اخذ هر گونه زیادی در قرض را ولو در قالب کارمزد جایز نمی دانند، البته در این موضوع، راه هایی را برای جلوگیری از ربا پیشنهاد می کنند، از جمله اینکه:
متقاضى وام می تواند، کارمزد متصدیان بانک یا مؤسسه را در قالب جعاله به ایشان بپردازد. یعنی مبلغ مذکور را در مقابل کسب موافقت سرمایه گذاران جهت پرداخت قرض به وی، که توسط آن مؤسسه صورت می گیرد، قرار دهد.
حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مد ظله العالی):
گرفتن کارمزد، اگر واقعاً مزدِ کار باشد نه مجرّد تغییر اسم، اشکال ندارد.
حضرت آیت الله العظمی سیستانی (مد ظله العالی):
ممکن است شخص متقاضى، براى کارکنان آن مؤسسه مالی، در مقابل کسب موافقت سرمایه گذاران جهت پرداخت قرض، جُعلی قرار دهد، و این جُعل ممکن است به مقدار کارمزد مورد نظر مؤسسه باشد.
حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (مد ظله العالی):
منظور از کارمزد حقّ الزحمه اى است که به کارمندان بانک یا صندوق قرض الحسنه و مانند آن به عنوان حقوق در مقابل زحماتى که جهت حفظ حساب ها و سایر خدمات انجام مى دهند داده مى شود. و چنانچه مبلغ اضافى به همین نیّت گرفته شود، و به عنوان حقوق صرف کارمندان و سایر هزینه هاى بانک گردد، مانعى ندارد. و اضافه بر آن حرام است.
حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (مد ظله العالی):
بطور کلی گرفتن اضافه از گیرندگان وام و لو بعنوان کارمزد جایز نیست. سعی شود که قرض الحسنه بمعنای واقعی به اشخاص داده شود تا اجر عظیمی که بر آن وعده داده شده نصیب قرض دهنده شود و بکوشید تا انگیزه های معنوی در بین مردم تقویت گردد خداوند تأیید فرماید.
@Porseman_channel
💢راهکار لذت بردن از نماز💢
@Porseman_channel
براى اينكه از نماز و عبادت لذت ببريم، ابتدا بايد بدانيم كه عبادت چيست، چگونه ارتباطى است و سپس حقيقت عبادت را در خودمان محقق كنيم و به ارتباط خود با خداى متعال عمق ببخشيم و سجاده را به مى عشق حق تعالى رنگين سازيم تا از عبادت و نماز لذت ببريم.
عبادت اظهار عبوديت نسبت به خداى قادر متعال است. نماز براى اين است كه با خداوند به عنوان منبع و معدن قدرت و عشق در هستى پيمان عبادت و اطاعت و عشق ببنديم و با او عهد كنيم كه وقتى نماز به پايان رسيد، تا نماز بعدى تنها او را بپرستيم، تنها او را دوست بداريم و تنها از او كمك بخواهيم.
نه اينكه از كسى از بندگان خداى كمك نخواهيم، و مخلوقات خداوند را دوست نداشته باشيم، بلكه معتقد باشيم كه همه بندگان او هستند، هرگونه عشق و محبتى از خدا است و هر كمكى كه به ما مى رسد يا از ما به ديگران مى رسد، از جانب خداى متعال و به قدرت و رحمت او است.
نماز تنها قول و قرار و عهد و پيمان است، حقيقت نماز بعد از نماز آغاز مى شود. بعد از اينكه نماز تمام شد، تازه شروع مى شود. يعنى پايان نماز آغاز وفا كردن به عهد عبوديت و پيمان عشق ورزى با محبوب عالم است. در زيارت امام حسين (ع) مى خوانيم كه اشهد انك قد اقتمت الصلاه، شهادت مى دهم كه تو نماز را به پاداشتى. اين كه گفته شد همان معناى به پاداشتن نماز و ياد دائم حق تعالى و معناى اين بيت كه شاعر است كه گفته: خوشا آنان كه دائم در نمازند.
اگر بدانى كه نماز و عبادت رابطه تو را با محبوب و قدرت مطلق هستى برقرار مى كند و تنها منبع قدرت تو خداى متعال است و او است كه تمام نيروهاى مورد نيازت را به تو عطا مى كند، با شوق به سوى آن مى روى و با قلبت با او سخن مى گويى و خشوع و خضوع خواهى داشت و از اين رابطه عارفانه لذت ها خواهى برد.
اگر بدانى و ببينى كه چگونه انسان هاى تارك نماز يا كسانى كه اهميتى براى عبادت قايل نيستند، ضعيف مى شوند و در كار خود درمى مانند و نيروى ايمان و اراده كمى دارند و در مقابل هر مشكل و سختى به راحتى مى شكنند و در زندگى كم مى آورند، به اين نتيجه خواهى رسيد كه نيروى ايمان و استقامت مومن از نماز و عبادت است و خدا است كه به ما قدرت تحمل و پيشرفت و آرامش و عظمت مى دهد و زندگى مومن را سامان دهى مى كند.
البته انقباض و انبساط روحى لازمه زندگى دنياست و به هر مقدار انسان در سير به سوى خداوند بيشتر كوتاه باشد و در مقام معنوى سير «من الله الى الخلق فى الخلق الى الله» قرار داشته باشد حالت انقباض و انبساط روحى او بيشتر خواهد بود تا آنجا كه پيامبر اسلام (ص) براى جبران انقباض روحى خود روزانه 25 بار يا 70 بار استغفار داشت و خودش را به اندازه اى در مشقت و سختى قرار مى داد كه آيه نازل شد. «طه ما انزلنا عليك القرآن لتشقى طه قرآن را بر تو فرو نفرستاديم كه خودت را به مشقت و سختى بياندازى»
علاوه بر اين كه حالت انقباض و انبساط، جلوه اى از «وصل و هجران» و «خوف و رجا» مى باشد كه لذت ارتباط با خداوند را دو چندان مى كند و به سير معنوى انسان عمق بيشتر مى دهد به همين جهت گفته شده است «ولاء و بلا» در دنيا براى اوليا خدا قرين همديگر مى باشد.
گفتنى است انسان حالات گوناگونى دارد. در نهجالبلاغه از اميرالمؤمنين (ع) نقل شده: «ان للقلوب شهوه و اقبالا و ادبارا» بنابراين قلب انسان گاه اقبال به خدا و معنويات دارد و گاه پشت مىكند. در اين رابطه فرمودهاند: در هنگام اقبال دل به مستحبات و مندوبات بپردازيد و در صورت ادبار به واجبات اكتفا كنيد. البته هر قدر انسان مجاهده نفس بيشترى كند و با خدا و قرآن و اهلبيت (ع) انس بيشترى گرفته و دل از هواهاى نفسانى تخليه كند به تدريج اقبالش بيشتر شده و به صورت ملكه راسخه در مىآيد. آن گاه است كه در همه حالات به ياد خدا و متوجه اوست و هيچ چيز نمىتواند او را از محبوب حقيقى باز دارد. اين همان حالتى است كه ازآن تعبير به «نماز دائم» شده است:
خوشا آنان كه الله يارشان بى به حمد و قل هوالله كارشان بى
خوشا آنان كه دايم در نمازند بهشت جاودان ماوايشان بى
آرى واقعا گمشده انسان خدا است و تا انسان دريافت درست و حقيقى از مبدأ و معبود خود نداشته باشد، دلش آرام نمىگيرد. انسان به دنبال اين حقيقت است كه به نوعى حضور حق تعالى را در زندگى خويش احساس نمايد و از اين كه مىبيند در بسيارى از موارد قادر نمىباشد كه حضور او را در زندگى خويش ادراك نمايد، به شدت غمگين مىشود و احساس مىكند كه از او غافل و دور افتاده است.
اصلىترين راه رسيدن به احساس حضور خداوند در زندگى، چيزى جز معرفت صحيح و تصور و شناخت حقيقى از حق تعالى كه همان هستى محض، فراگير و يكدانه عالم است، نمىباشد. با ادراك وجود حق تعالى است كه انسان در مىيابد او حقيقت تمامى زندگى است، حقيقت انسان است و حقيقت هر چيزى است كه وجود دارد.
@Porseman_channel
پرسمان #اعتقادی
💢آیا عدد۱۳ نحس است؟💢
@Porseman_channel
🔶یکی از مسائلی که باعث ضربه زدن به ریشه های اعتقادی و فرهنگی ما می شود اعتقاد به مسائل خرافی است.
🔸مثلاً درباره اعداد، از همه مظلوم تر عدد ۱۳ است.
این خرافه فقط مختص ملت ما هم نیست، ملت های به اصطلاح پیشرفته، اروپایی ها و آمریکایی ها بیشتر از ما به این عدد حمله کرده اند. مثلاً سازمان ملل طبقه ۱۳ندارد! در ایتالیا پلاک خانه ها را به جای سیزده، ۱۲+۱ می نویسند! مسیحیان هیچ وقت سیزده نفری سر یک میز غذا نمی خورند! مردم سوئد اگر تعطیلات آخر هفته شان به سیزدهم بیفتد می گویند هفته نحسی در راه دارند! در برخي كشورها درون هواپيماها جاي صندلي شماره ۱۳ را خالي مي گذارند! گويا اگر هواپيما خواست سقوط كند فقط صندلي شماره ۱۳ سقوط مي كند! يا گاه ديده مي شود كه برخي از ورزشكاران از پوشيدن لباس شماره ۱۳خود داري مي كنند!
🔷اعداد و روزها چه جرم و جنایتی مرتکب شده اند که آنها را نحس بدانیم!! اصلاً اختیاری دارند؟!
ما نتیجه ی بدِ افکار و کارهای اشتباه خود را به گردن روزها و اعداد بی گناه انداخته ایم، به جای اینکه مسیولیت کار خود را بپذیریم.
عطسه می کنیم می گوییم صبر آمد! خطای خود را به گردن گربه و کلاغ و جغد بی گناه می اندازیم! با سبزه عید گره زدن از نحسی خارج نخواهیم شد، ۱۳ چه گناهی دارد؟!
اگر سیزده عدد نحسی بود 👈
هجرت پیامبر از مکه به مدینه در سال ۱۳ بعثت نبود، اگر ۱۳ نحس بود خدا حضرت علی با آن همه عظمت را در خانه خدا روز سیزده رجب به دنیا نمی فرستاد.
🔶کلمه نحس در قرآن درباره نزول عذاب بر قوم عاد آمده است. آن روزی که مردم با عمل اشتباه، سرنوشت خود را به تباهی می کشاند، آن روز، روز نحس است.
🔷 این حرفها که ایام را گناهکار بدانیم و برای آنها نحوست قائل شویم، نه تنها فایدهای به حالمان ندارد، بلکه خدا علیه ما اعلام جرم خواهد کرد و در قیامت از ما سوال خواهد کرد که چرا مخلوق بیگناه مرا مجرم دانستید؟
🔶اگر بخواهيم اين مسائل خرافی را ريشه يابي كنيم، مي بينيم كه عدد ۱۳ بر مي گردد به روز ولادت امير المومنين علي(ع).
🔸یا مقدس بودن نعل اسب در برخي مناطق که ريشه آن بر مي گردد به روز عاشورا كه اسبها توسط حرام زادگان يزيد بر پيكر مطهر امام حسين (ع) تاختند.
🔸یااستفاده از اسم امامان معصوم در ضرب المثل هاي منفي و... مثلا: طرف خودش را زده به كوچه علي چپ!
یا اسامی ای كه در مورد چيزهاي بنجول به كار مي برند، مثلاً فلان چيز جواده!
به نظر شما آيا اسم ديگري وجود نداشت كه از اسم امامان معصوم در چنين مواردي استفاده مي شود⁉️
✍️برگرفته از کتاب ده گفتار شهید مطهری
@Porseman_channel