زنده بمان... آوای شیرین و حزن آلود در گوشم طنین انداز شد. رو به تاریکی مقابل فریاد زدم:"زنده بمانم؟ چرا؟ چرا باید بیش از این درد بکشم؟ چرا زنده بمانم؟" صدا دوباره پیچید و قلبم را به لرزه انداخت "زنده بمان..." نمفهمیدم صدا از کدام سمت میآید...از تاریکی عظیم مقابلم یا نور پیچیده ای که پشت سرم در تلاطم بود... اینبار صدا بلند تر بود "زنده بمان..." طاقتم طاق و روحم آشفته شده بود. چرا...چرا زنده بمانم؟ مگر نه اینکه هر روز بدتر از دیروز بود؟ بگر نه اینکه همه چیز رو به نابودی بود؟ دهانم را باز کردم تا چیزی بگویم که صدا باعث شد ساکت شوم"تاریکی را میبینی؟" به دنبال منبع صدا اطراف را نگاه میکنم "مگر کور باشم که نبینم" صدا اینبار ملایم تر پیچید:"نور را چطور؟"... به پشت سرم نگاه کردم. نور هیچگاه ثابت و در سکون نبود...کم و زیاد میشد...متغیر بود...در تلاطم بود... اینبار صدای من هم آهسته تر و خفته تر بود:"میبینم" صدا حالا ملایم و مهربان شده بود :"خودت را هم میبینی؟" خودم؟...خودم را ببینم؟ نا خودآگاه به خودم نگاهی انداختم. به قلبم که نور کوچک و بازیگوشی در خود جای داده بود.... سپس دوباره به سمت نور نگاه کردم... رو به کسی که نمیدانم کیست و جایی که نمیدانم کجاست صدا میزنم:"دیدم...دیدم...چه میخواهی بگویی؟"

چهل دقیقه دیگه👺👺....

برگام.. تموم شد👺👺 واقعا انتظار داشتم به امتحان نرسم....👺 (اون دوتا آخریا تا حد خیلی زیادی عکس بود و خارج از جزوه.. هرچند ممکنه چیزایی گفته باشه اما خود استاد گفت امتحان فقط از جزوه‌ست👺.. به استاد اطمینان دارم.👺)

⁶به شخصه اینجوریم که.. بیچاره انجلوس😔🤌😂.. چرا بیچاره انجلا؟😔😂

. #کلیپ 💟روزتون رو با خدا شروع کنید... @successclub_ir

⁵شنیدم بیشتر میخوای راجبش توضیح بدی دایی جان👽

جمهوری اسلامی، کمدین توهین‌کننده به فردوسی را محاکمه و مجازات می‌کند؛ در حساس‌ترین روزهای نبردش رستم‌ تهمتن را ذکر زبان مردم می‌کند؛ رهبرش در امنیتی‌ترین شرایط و ارتباط‌های سخت و پیچیده، برای روز بزرگداشت فردوسی و زبان فارسی پیامی مکتوب صادر می‌کند. پهلوی‌چی‌ها فارسی‌شان لنگ می‌زند؛ به فردوسی برای اشعار مذهبی‌اش فحش ناموس می‌دهند؛ تندیس‌های شاعران و مشاهیر ایرانی را از سعدی و حافظ تا ابوریحان و فردوسی بخاطر عمامه‌داشتن، در اغتشاشات آتش‌می‌زنند. شازده‌شان در مدح ترامپ و نتانیاهو پیام صادر می‌کند و در بزرگداشت فردوسی نه. حالا گروه دوم خود را آریایی می‌نامند و به گروه اول می‌گویند عرب‌پرست ضدایرانی. روزگار غریبی است! «مهدی مولایی» @m_molaie110

| فردوسی حکیم.. فردوسی، حکیم ابوالقاسم فردوسی است. به یک آدم داستان‌سرا، اگر صرفاً داستان‌سرا و حماسه‌سرا باشد، حکیم نمی‌گویند. این ‌‌«حکیم» را هم ما نگفتیم؛ صاحبان فکر و اندیشه در طول زمان او را حکیم نامیدند. شاهنامه‌ی فردوسی پر از حکمت است. او ‌انسانی بوده برخوردار از معارف ناب دینی‌. • میراث‌دارِ حکیم فردوسی؛ شهید خامنه‌ای

|• «شما خیال نکنید در حکمت فردوسى، یک ذرّه حکمت زردشتى است. فردوسى وقتی که اسفندیار را تعریف می‌کند، اسفندیار  یک فرد مذهبى بوده. اسفندیار یک فرد مذهبى و مبلّغ دین [است] که تمام ایران را گردیده براى اینکه آن پاک‌‌‌‌دینى را همه‌‌‌‌جا گسترش بدهد. یک متعصّبِ دینى [است]؛ تیپ اسفندیار، تیپ حزب‌‌‌‌اللّٰهى‌‌‌‌هاى امروز خودمان است؛ اسفندیار خیلى آدم شجاع و نترس و دینى است و خصلت‌هاى این‌‌‌‌جورى دارد و حاضر است خطر بکند و از هفت‌خوان بگذرد و حتّى با رستم پنجه نرم کند براى خاطر یک اصولى که در ذهنش هست؛ این اصول را رعایت می‌کند. حتّى اسفندیار را که فردوسى دارد توصیف می‌کند، [اگر] شما نگاه کنید مى‌‌‌‌بینید که به این جنبه‌‌‌‌ى دین‌‌‌‌دارى اسفندیار و طهارت اخلاقى اسفندیار تکیه می‌کند. یعنى فردوسى این‌‌‌‌جور است؛ با اینکه فردوسی اصلاً بنا ندارد که هیچ‌یک از آن پادشاهان را بدگویى کند، امّا شما ببینید گشتاسب در شاهنامه چه چهره‌‌‌‌اى دارد، اسفندیار چه چهره‌‌‌‌اى دارد؛ این‌ها پدر و پسرند. توجّه می‌کنید؟ یعنى به فضیلت‌‌‌‌ها بر اساس معیارهاى اسلامى [نگاه می‌کند]؛ در حالى که بر طبق معیارهاى سلطنتى و پادشاهى و شاهنامه‌‌‌‌اى ــ شاهنامه‌‌‌‌ى به معناى واقعى ــ در جنگ و نزاع بین گشتاسب و اسفندیار، حق با کیست؟ حق با شاه است دیگر؛ منطق شاهى این است: «چه فرمان یزدان، چه فرمان شاه»؛ یعنى چه؟ یعنى هر چه شاه گفت، همان درست است؛ اصلاً حقّ مطلق، شاه است؛ حق با گشتاسب است. امّا شما نگاه کنید به شاهنامه، مى‌‌‌‌بینید که در نزاع و تنازع بین اسفندیار و گشتاسب، حق با اسفندیار است. اصلاً [فردوسی] یک حکیم الهى است. از اوّل شروع میکند با نام خدا: «به نام خداوند جان و خرد»؛ تا آخر هم همین‌‌‌‌جور. یک حکیم الهى [است]؛ فردوسى را با این چشم نگاه کنید. فردوسى خداى سخن است. زبانِ با آن استحکام و استوارى و در حقیقت پدرِ زبان فارسى امروز، و دلباخته و مجذوب مفاهیم حکمت اسلامى؛ بروید در شاهنامه با این [نگاه]» [• بیانات در دیدار اعضاى «گروه ادب و هنر» صداى جمهورى اسلامى ایران ۱۳۷۰/۱۲/۵]

باب راس^^