این جا کسی ست پنهان چون جان و خوشتر از جان باغی به من نموده، ایوانِ من گرفته این جا کسی است پنهان مانند قند در نی شیرین شکرفروشی دکانِ من گرفته #مولانای جان

ای بانگِ نایِ خوش سَمَر در بانگِ تو طعمِ شِکَر آید مرا شام و سَحَر از بانگِ تو بوی وفا بارِ دِگَر آغاز کُن آن پرده‌ها را ساز کُن بر جمله خوبان ناز کُن ای آفتابِ خوش‌لِقا #مولانا

دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس که چنان ز او شده‌ام بی سر و سامان که مپرس کس به امید وفا ترک دل و دین مکناد که چنانم من از این کرده پشیمان که مپرس به یکی جرعه که آزار کسش در پی نیست زحمتی می‌کشم از مردم نادان که مپرس زاهد از ما به سلامت بگذر کاین می لعل دل و دین می‌برد از دست بدان سان که مپرس گفت‌وگوهاست در این راه که جان بگدازد هر کسی عربده‌ای این که مبین آن که مپرس پارسایی و سلامت هوسم بود ولی شیوه‌ای می‌کند آن نرگس فتان که مپرس گفتم از گوی فلک صورت حالی پرسم گفت آن می‌کشم اندر خم چوگان که مپرس گفتمش زلف به خون که شکستی گفتا #حافظ این قصه دراز است به قرآن که مپرس

سلام به آنها که تمام نمی شوند...🌱✋

"شکر" «ای درس عشقت هر شبم تا روز تکرار آمده...» #حسام الدین سراج

سعدیا گرچه سخندان و مصالح گویی! به عمل کار برآید به سخندانی نیست #سعدی

#تمهیدات #عین‌القضات_همدانی #عشق_صدق

من عاشقی کردم تو عادت، فرق ما این بود اهل سیاست بودی و اهل هنر بودم ای کاش آن روزی که گفتی دوستت دارم یا لال بودی، نه ! زبانم لال! کر بودم... @TAMASHAGAH

آن‌سوی قلمرو چشم‌هامان، درختانی ایستاده‌اند، هزار بار سبزتر از این جنگل کال. بعد از اینجا، اقیانوسی‌ست آبی‌تر از زلال، یله در بی‌کرانگی، چونان ابدیتی بی ارتحال...

جان جانان من ! ستوده باد نامت که بر مدار عشق تربیتم نمودی به من آموختی نیکی دیگران را به بی‌نظیر بودن شخصیتم معنا نکنم یادم دادی بر راه کسی، نگاه کسی و تن پوش کسی مداخله نکنم و قدردان انسان‌هایی باشم که در سختی ها قلبم را بوسیدند و در تنگناهای بودن همراهم بودند. سپاسگزارم عشق جان سپاسگزارم🙏 @TAMASHAGAH

یاری اندر کس نمی‌بینیم، یاران را چه شد؟ دوستی کِی آخر آمد؟ دوست‌دار‌ان را چه شد؟ آب حیوان تیره‌گون شد، خضر فَرُّخ‌پِی کجاست ؟ خون چکید از شاخِ گل، بادِ بهار‌ان را چه شد؟ کس نمی‌گوید که یاری داشت حقِّ دوستی حق‌شناسان را چه حال افتاد؟ یاران را چه شد؟ لعلی از کانِ مُروّت برنیامد سال‌هاست تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد؟ شهرِ یاران بود و خاکِ مهر‌بانان این دیار مهربانی کِی سر آمد؟ شهریار‌ان را چه شد؟ گویِ توفیق و کرامت، در میان افکنده‌اند کس به میدان در نمی‌آید، سوار‌ان را چه شد؟ صدهزاران گل شکفت و بانگِ مرغی برنخاست عندلیبان را چه پیش آمد؟ هَزاران را چه شد؟ زهره سازی خوش نمی‌سازد، مگر عود‌ش بسوخت؟ کس ندارد ذوقِ مستی، مِی‌گسار‌ان را چه شد؟ #حافظ اسرارِ الهی کَس نمی‌داند، خموش از که می‌پرسی که دورِ روزگار‌ان را چه شد؟ @TAMASHAGAH