آقا جا نمونی ها شنبه شروع ابوالمشاغله! 😇

در فضای ادبیات، برخی هستند که متن هایشان را بی برو و برگشت و بی چک و چانه و بدون ردخور باید خواند. خواندن که چه عرض کنم، باید مکید. کلمه به کلمه شان را و خط به خط متن های شان را. سرکار خانوم فاطمه سادات موسوی برای من یکی از همان افراد است؛ بعد از خواندن شاهکار ایشان در مدام جنگ با عنوان "پدر، دختر، روح القدس" فهمیدم که چه گوهری را کشف کرده ام ‌؛ و این شد که همواره منتظر اثر جدیدی از ایشان هستم. برای اینکه بگویم متن ایشان قوی ترین متن مدام جنگ بود، کمی زود است چراکه هنوز مجله را به اتمام نرسانده ام؛ اما با قاطعیت می‌توانم بگویم که بهترین متن فصل "واقعیتِ" مجله، از آن ایشان است. اگر مدام جنگ را فقط برای خواندن روایت ایشان هم تهیه کنید ارزش آن را دارد. دیروز افتخار داشتیم به اتفاق بچه های نویسندگی در خدمت ایشان باشیم؛ قطعا این دورهمی یکی از بهترین خاطرات عمرم را رقم زد. یک رمان نوجوان به اسم "خیمه ماهتابی" هم دارند که داغ داغ خریدم و بلافاصله‌ بعد از رسیدن به خوابگاه خواندم‌اش... #معرفی_کتاب #معرفی پ. ن : إن شاء الله به زودی لیستی از بهترین متن های مدام جنگ را برای شما بارگزاری می‌کنم؛ اما عجالتا متن خانوم موسوی را با قاطعیت توصیه می‌کنم.

#معرفی_کتاب آئورا اولین کتابی بود که از کارلوس فوئنتس خواندم! کتابی که با دوم شخص روایت می‌شود. عمیقا از این نوع راوی و روایت لذت بردم؛ اصولا ایجاد فضای تخاطب در روایت، موجب جذابیت می‌شود؛ حال تصور کنید که راوی از ابتدا تا انتهای کتاب شما را خطاب کند و برایتان به این شیوه تصویرسازی کند. از خوانش زیبای تایماز رضوانی و صداهای زمینه که به تصویرسازی خوب نویسنده کمک می‌کرد هم بسیار تشکر می‌کنم؛ کتاب را به یک لیگِ بالاتر کشاند. اگر با کتاب هایی که در دسته رئالیسم جادویی قرار دارند لذت می‌برید، این کتاب هم می‌تواند برای شما جذاب باشد؛ گرچه از اواسط داستان، مخاطب پایان آن را می‌تواند متوجه بشود. داستان در مورد مردی به نام فلیپه مونترو است که با یک آگهی مبنی بر طبع و جمع آوری خاطرات پیرزنی از اشراف پا به خانه او میگذارد و رفته رفته عاشق برادر زاده او که دختری موسوم به آئورا است می‌شود... ‼️هشدار : نویسنده در این کتاب تصویرسازی ها و پردازش های اروتیکال دارد...

«تاریخ یک ملت در ادبیات و رمان‌های او قرار دارد» هرآنچه که نامش "هنر" شد و برچسب "تخیل" بر آن کوفته شد، دلیل بر آن نمی‌شود که چیزهایی خلاف واقع را به مخاطب ارائه بدهد. چندی قبل با اهالی حلقه کتاب و استاد شاه آبادی بحثی پیرامون «تخیل و واقعیت در روایت تاریخ» بالا گرفت. عجالتا بگویم که این حقیر شدیدا با «به‌کارگیری شخصیت های واقعیِ تاریخ و نسبت دادن کارهای خلاف واقع به ایشان(ولو خیلی جزئی)» بسیار مخالفت کردم. ادله ای مطرح کردم مبنی بر آنکه” با در پیش گرفتن این رویکرد خط سیر کلی تاریخ آنچنان ضربه ای بهش وارد نمیشه اما لاجرم تاثیر میگیره. هم تاریخ و هم تصویر شخصیت. الان شما ببینید اگه ما بخوایم در روایت انقلاب اسلامی، فعل و انفعالاتی رو به شخصیت های مهم انقلاب مثل امام خمینی و خامنه ای و هاشمی و بهشتی و... نسبت بدیم، آیا این درسته؟ مثلا بگیم شهید بهشتی با چند واسطه (خواسته یا ناخواسته) به شاه یا بنی صدر کمک کرد که فرار کنه. الان ما در اینجا به خط کلی و لانگ شات تاریخ که "رخداد انقلاب اسلامی و فرار شاه و بنی صدر" باشه هیچ خللی وارد نکردیم؛ اما با نسبت دادن این کار خلاف واقع به این شخصیت مهم، در ساختن ذهنیت جامعه تاثیرگذار بودیم؛ ولو در ناخودآگاهش، فازغ از خودآگاهش. ما مطمئنیم که 99 درصد جامعه نمیره تاریخ رو باز کنه و ببینه که واقعا آقای بهشتی این کار رو کرده یا نه. پس چرا اینجوری از شخصیت های واقعی استفاده بکنیم؟ چه الزامی وجود داره؟ راحت بیاییم بگیم ممدلی و کلمدلی کمک کرد که فرار کنه چرا بگیم بهشتی کمک کرد؟ اگه هر نویسنده ای دستش باز باشه که در یک رمان هر کاری رو( و لو خیلی جزئی)، به یک شخصیت واقعی نسبت بده که درست نیست. تصویر اون فرد در جامعه بالاخره تغییر پیدا میکنه“ امشب در خلال مطالعه جلد دوم مبانی سینما اثر ویلیام فیلیپس، چند صفحه مطلب خواندم که مثال عینی تحقق آثار سوء رویکردی است که می‌گويد "در هنر و رمان(از آنجا که تخیلی است) می‌شود کار های خلاف واقع را به شخصیت های واقعی نسبت داد" 📖 مبانی سینما، ویلیام فیلیپس، جلد دوم، صفحه 41 تا 46 #به_وقت_تحلیل #بریده_کتاب

وقتی بعد 15 سال اونی که تو امتحانات دبیرستان بهش تقلب میرسوندی رو می‌بینی : (نماینده مجلس شده) #به_وقت_امتحان #دراشام

مِه دِل پر بَزِنه بوره آسِمون اَتّا شو خویِ جانِ‌مار بَوینِم.. ...... بَسوتِه دِلِ غَم وُومْبِه؛ تِه بِرو دِتارِ زیر و بَم وُومْبٍه؛ تِه بِرو.. #سایه 🌌@my_littlesky🌌