شبم را با دیدن دو قسمت از پلوریبوس به اتمام رساندم. اول از همه باید بگویم وقتی که متوجه شدم ژانر فیلم، علمی_تخیلی است، خیلی خورد توی پرم. فاصله گرفتن از رئالیسم برای منِ رئال‌باز خوشایند نیست. اما باید بگویم از ایده و درونمایهٔ فیلم بسیار مشعوف شدم. فیلم کاملا ایدئولوژیک است . فرض کنید توی دنیا همه انسان‌ها، به صورت مکانیکی و غیر ارادی خوب و خوشحال باشند و تمامی اصول اخلاقی را رعایت کنند. آیا این مدینه‌فاضله شدن جهان، ارزشی دارد؟ آیا توی چنین جامعه‌ای خوبی و اساسا خوشحال بودن، معنا و مفهومی پیدا می‌کند ؟ فرق چنین موجوداتی با ربات و یا حتی سنگ و کلوخ چیست؟ آیا این «اختیار» نیست که با تمامی تالی‌فاسد‌هایش به ما انسانیت بخشیده؟ شما کدام را انتخاب می‌کنید؟ شغل کارول، شخصیت اصلی فیلم، نویسندگی داستان و رمان است. اینجا جمله جالبی به مخاطبش می‌گوید. به دختر می‌گوید اگر تو هم مثل بقیه انسان‌ها بی اراده بشوی، دیگر شخصیت منحصر به فردی نخواهی داشت. ویژگی‌های شخصیتی تو از بین می‌رود. دیگر جهان تو، جهانی خاص نخواهد بود. وقتی کاراکتر خاص نباشد، ماجرا هم نخواهد داشت. و وقتی که ماجرا نداشته باشد، پس چگونه نام خودش را می‌گذارد انسان ؟ #معرفی_فیلم

آره! بعضی وقت‌ها اینجوری می‌شه... _وقتی تنها هستم، نه / احمد محمود #بریده_کتاب

قطعا با وجود اسلام صبحی، سراغ ناصر القطامی نمی‌رم اما این قطعه‌ قطامی به دلم نشست. البته که سوره جن کلا آرامش‌بخشه ولی خوب... :) #موسیقی

فیلم نت رو باز کنی و با این پوستر مواجه بشی 😍😍 آقا به به! به به! به و به و به به! 😍 بیا که خیلی چشم انتظار بودیم عزیززز جاااان🤤 اميدوارم هومن سیدی این سریال رو همچنان تو اوج ادامه داده باشه. اگه با همون دست فرمون ادامه داده باشه قطعا یکی از بهترین سریالهای تاریخ سینمای ایران خواهد بود . وقتشه اون روی هایزنبرگی داوود اشرف رو ببینیم . #معرفی_فیلم

دعوت نامه خواندن نامه‌های عاشقانه از نویسندگان بزرگ، برای من حس خوردن گوجه‌سبز یا همان آلوچهٔ درشت و تُردی را دارد که نمک زده‌ام و با یک خِرِچ نصفش را انداخته‌ام گوشه‌ی لپ. خنکی و ترشی و شوری‌اش باهم قاطی می‌شود و ترشح آب دهان است که انگار وصل شده به کارون و جیحون. تمامی ندارد که. همینطور شره می‌کند توی دهان. آنقدر آرام می‌جوم و مک می‌زنم که دندان هایم گس بشوند. سر انگشت‌های نمکی شده‌‌ام را هم با ملچ‌ملوچ مک می‌زنم. دقیقا وقتی نامه عاشقانه می‌خوانم روحم اینطور به خرچ‌خرچ و ملچ‌ملوچ می‌افتد و بزاق ترشح می‌کند. از نامه‌های شاملو به آیدا بگیرید تا دکتر شریعتی به فاطمه و جبران خلیل‌جبران به می زیاده را خوانده‌ام و هربار به نسبت کیفور شده‌ام. چون نامه‌های عاشقانه، عبارات و احساسات خالصی هستند که از پسِ پستوی وجود نویسنده روح می‌گیرند. تهِ ته‌نشین‌های وجودش. همانجا که هرچقدر، هم بزنید، بالا نمی‌آید. همان نقطه‌ای که نویسنده تمام تمرکز و هستی و علاقه‌اش را می‌گذارد پای کلمات تا ته میزان محبت‌ش را به محبوب‌ش نشان بدهد. پس سعی می‌کند کلمات و جملاتی را انتخاب کند که ساعت‌ها روی آنها، فکر شده باشد. حالا ما می‌خواهیم برویم سراغ نادر ابراهیمی. ابرمردی که در عصر برهوت ما افسانه است. مردی که همهٔ شعارهای آرمان‌گرایانه و ایده‌آل‌گرایانه‌‌اش را زندگی کرده. مردی که خودش و زیست‌ش افسانه‌گون باشد، آثارش هم دست کمی از آن نخواهد داشت. ما می‌خواهیم باهم، دور کوهی از گوجه‌سبزهای ترد و ترشی جمع بشویم که نادرخان خودش چیده و شسته و برایمان نمک زده. توی این بزم می‌خواهیم صدای ملچ‌ملوچ همدیگر را بشنویم. می‌خواهیم وقتی سر انگشت‌هایمان نمکی می‌شود، بی‌هیچ احساس خجالت و شرمی تک به تک‌ش را با صدای بلند مک بزنیم و ملچ‌ملوچ کنیم. می‌خواهیم وقتی ترشی و شوری گوجه‌سبزها، توی دهانمان کارون و جیحون راه انداخت و صورت‌هایمان را مچاله کرد، پیش هم باشیم. می‌خواهیم وقتی دندان‌هایمان از شدت ترشی و شوری گس شد، کنار هم باشیم. و بالاخره می‌خواهیم باهم دست بگذاریم زیر چانه و ته‌نشین‌های وجود نادرخان را بخوانیم.

إن شاء الله از شنبه هفته آینده، کتاب «چهل نامه کوتاه به همسرم» در گروه نادرخوانی شروع به جمع‌خوانی می‌شود. همراهی کردن، شرط عضویت نیست. شمایی که فرصت خواندن کتاب را ندارید هم می‌توانید توی اتمسفر نادرخوانان تنفس کنید. لینک گروه نادرخوانی : https://eitaa.com/joinchat/1705641001C2d60bc5815

همین الان اومدم سر میزم و متوجه شدم یکی اومده کتابامو وارسی کرده. دلیل؟ ده درجه بیشتر خم شدن جلد کتاب😏 و چند سانتی متر جابه‌جا شدن کتاب‌ها 😄🤞 + اینا نمی‌دونن من نویسندگی کار می‌کنم و تک‌تک تصاویری که می‌بینم رو ثبت می‌کنم تو ذهنم؛ مخصوصا اگه پای کتاب در میون باشه🦦 حالا عیب نداره که اومدی سر میزم کتابامو جوریدی و توش کاوش کردی. لاأقل یواااااش :/ #مگه_نمی‌گم_یواش_یواش #مَ_آدِمِ_آرومیَم_بازی_نِکو_با_روحیَم #به_وقت_خوابگاه

یه افشاری بیات ترک بشنویم؟ 🙂 #موسیقی

روایت زیبای دوم‌شخص‌طور و توصیف صحنه و تشبیه‌های ابتدای پادکست، کار خودش را می‌کند. قلابش را انداخت! چه کاشت خوبی و چه برداشت خوب‌تری ! +اولین پادکستی که از مجموعهٔ «نیوفولدر» یاسین حجازی گوش دادم و نمک‌گیرش شدم :) #معرفی_پادکست