🔴 در محضر قرآن کریم/
✅ قُلْ إِنَّمَآ أَنَا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوحَى إِلَىَّ أَنَّمَآ إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَمَن كَانَ يَرْجُواْ لِقَآءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صاَلِحاً وَ لَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَداً (کهف/۱۱۰)
🔹بگو: همانا من بشرى همچون شمایم (جز اینكه) به من وحى مىشود كه خداى شما خداى یگانه است. پس هر كه به دیدار پروردگارش (در قیامت و به دریافت الطاف او) امید و ایمان دارد، كارى شایسته انجام دهد و هیچكس را در عبادت پروردگارش، شریک نسازد.
🔸در این آیه هم توحید: «الهٌ واحد»، هم نبوّت: «یُوحى الىّ»، هم معاد: «لقاء ربّه»، هم امید به رحمت الهى: «یرجوا»، هم تلاش در رسیدن به آن: «فلیَعمل» و هم اخلاص در عمل: «لایُشرک» آمده است. از این جهت پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: اگر تنها آیهى آخر سورهى كهف بر امّت من نازل مىشد، براى آنان كافى بود. در روایات بسیارى در ذیل این آیه، از اهمیّت اخلاص و خطر ریا و شرک خفىّ، سخن به میان آمده است.
❇️ از پيامهای آیه
▫️نباید خود را بیش از آنچه هستیم معرّفى كنیم، پیامبران خود را بشر مىدانستند. «أنا بشر مثلكم»
▫️شرط نبوّت، انسان بودن است تا پیامبر خدا در عمل نیز الگوى دیگر انسانها باشد. «أنا بشر مثلكم»
▫️رهبران الهى باید جلو غُلوّ و مبالغهها را بگیرند. «أنا بشر مثلكم»
▫️براى كار خدایى كردن، حتّى امید به پاداش الهى كافى است گرچه یقین نباشد. «فمن كان یرجوا... فلیعمل»
▫️امید در انسان باید به صورت یک حالت دائمى و پیوسته باشد، نه لحظهاى. «فمن كان یرجوا»
▫️امید بدون عمل، كارساز نیست. «یرجوا، فلیعمل»
▫️مرگ براى همه حتمى است، امّا ارزشمندتر آن است كه انسان آرزوى ملاقات با خدا را داشته باشد. «یرجوا لقاء ربّه»
▫️شرک، به هر نحوى باشد ممنوع است. «لایشرک بعبادة ربّه احداً»
▫️ارزش كارها در سه جهت است: اصل كار، انجام دهندهى كار و نیّت و هدف آن. در این آیه، هر سه جهت آمده است. «عملاً صالحاً، من كان یرجوا، و لایشرک بعبادة ربّه»
▫️این آیه، هم توحید در الوهیّت را بیان مىكند، «الهكم اله واحد»، هم توحید در ربوبیّت و عبادت را. «لا یشرک بعبادة ربّه احداً»
#دائره_المعارف_قرآن_کریم
#تفسیر
@Targomeh
❣ #تدبر_در_قرآن
📢 دشمنان اگر بر فرهنگ و اقتصاد ما مسلط شوند، هرگز روی خوشبختی و سعادت را نخواهیم دید!
🌴 سوره کهف 🌴
🕋 إِنَّهُمْ إِنْ يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوكُمْ أَوْ يُعِيدُوكُمْ فِي مِلَّتِهِمْ وَ لَنْ تُفْلِحُوا إِذاً أَبَداً «20»
⚡️ترجمه:
اگر (دشمنان) بر شما تسلط یابند شما را یا سنگسار خواهند کرد یا به آیین خودشان بر میگردانند و در آن صورت دیگر روی رستگاری نخواهید دید.
#دائره_المعارف_قرآن_کریم
#تفسیر
@Targomeh
❤️ #مفاهیم #قرآنی
۷تغابن
زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَن لَّن يُبْعَثُوا قُلْ بَلَى وَرَبِّي لَتُبْعَثُنَّ کفار خیال میکنند محشور نمی شوند بگو به خدا قسم شما حتما مبعوث خواهید شد🖼
مشرکها بت پرست بودند اما آنها خدای متعال یعنی توحید (ذاتی) و🌸 توحید (ربوبی) را قبول داشتند گرچه آنها در توحید ربوبی هم مشکل داشتند و بتها را واسطه بین خود و خدا قرار داده بودند اما هنوز الله را رب کل عالم هستی می دانستند آنها پیرو دین حضرت ابراهیم بودند اما دین شان تحریف شده بود♨️
به همین علت رسول الله در آیه بالا برای مشرکان مکه به الله سوگند خوردند که به الله سوگند حتما برای شما روز قیامت خواهد آمد🌻 ۲۵ نسا= وَاللّهُ أَعْلَمُ🌸
#دائره_المعارف_قرآن_کریم
#تفسیر
@Targomeh
10.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
آموزش:صحت قرائت نماز
جلسه : چهاردهم
عنوان: نحوه تلفظ حرف "ط"
استاد: علی قاسمی
🌸
🍂🌸🍂
#دائره_المعارف_قرآن_کریم
#تفسیر
@Targomeh
2.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
💐فرازی زیبا از سوره مبارکه اسراء
با صدای آقای موسی وزیری از استان گلستان
مقام حجاز
#دائره_المعارف_قرآن_کریم
#تفسیر
@Targomeh
🔴 مؤمنِ مخلص و مؤمنِ مشرک!
✅ و ما اکثر الناس و لو حرصت بمؤمنین(یوسف/۱۰۳)
✅ و ما یؤمن اکثرهم بالله الّا و هم مشرکون(یوسف/۱۰۶)
➖طبق آیه اول، مردم دو دستهاند: اکثریت مشرک(شرک جلی) و اقلیت مؤمن
➖طبق آیه دوم، اقلیت مؤمن دو دستهاند: اکثریت مشرک(شرک خفی) و اقلیت مؤمنِ مخلص
➖امام باقر(ع) فرمودند: مردم در عبادت موحّد هستند، ولی در اطاعت، گرفتار شرک میشوند!
➖امام رضا(ع) فرمودند: شرک در آیه دوم، به معنای کفر و بتپرستی نیست، بلکه مراد، توجه به غیر خداوند است.
🔹از نشانههای مؤمن مخلص:
▫️در انفاق، از کسی توقع پاداش و تشکر ندارد.(انسان/۹)
▫️در عبادت، جز خداوند کسی را بندگی نمیکند.(کهف/۱۱۰)
▫️در ازدواج، از فقر نمیهراسد و به خدا توکل دارد.(نور/۳۲)
▫️در برخورد با مردم، جز رضای خدا، همه چیز را کنار میگذارد. (انعام/۹۱)
▫️در مهرورزی و محبت، هیچکس را به اندازه خداوند، دوست نمیدارد. (بقره/۱۶۵)
🔸از نشانههای مؤمن مشرک:
▪️عزّت را از دیگران طلب میکند.(نساء/۱۳۹)
▪️در عمل، کار شایسته را با ناشایست میآمیزد.(توبه/۱۰۲)
▪️در عبادت، بیتوجهی و ریاکاری میکند.(ماعون/۵,۶)
▪️در جهاد، از مردم میترسد.(نساء/۷۷)
▪️در تجارت و امور دنیوی، افزونطلبی، او را سرگرم میکند. (تکاثر/۱)
#دائره_المعارف_قرآن_کریم
#تفسیر
@Targomeh
💠 امانتداری در قرآن
✅ امانت از کلمه «امن» به معنی ایمنی و اطمینان گرفته شده است و این اصطلاح را به این دلیل به کار میبرند چون کسی که چیزی را به امانت میگذارد از خیانت نکردن کسی که امانت پیش اوست مطمئن است. در کلام علمای اسلامی امانتداری به معنای چیزی است که در نزد غیر به ودیعه سپرده میشود تا آن را برای سپارنده حفظ کند و سپس به او برگرداند. البته این امانتها در عرصهی دین، جامعه و حکومت گسترده بوده و ابعاد گوناگونی دارد.
🔹در قرآن کریم واژه «امانت» به اشکال مختلف بهکار رفته است که از باب نمونه به چند آیه اشاره میکنیم:
🔸در آیه ۱۲۵ سوره شعرا از زبان شش نفر از پیامبران الهی؛ نوح، هود، صالح، لوط، شعیب و موسی علیهم السلام، امانتداری به عنوان یکی از ویژگیهای پیامبران نام برده شده است: «اِنِّی لَکُمْ رَسُولٌ اَمِینٌ»؛ مسلماً من برای شما پیامبری امین هستم.
🔸همچنین در آیه ۸ سوره مؤمنون امانتداری به عنوان یکی از صفات برجسته مؤمنان واقعی آورده شدهاست: «وَالَّذِینَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ رَاعُونَ»؛ و آنها که امانتها و عهد خود را رعایت میکنند.
🔸«إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُکُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا» (نساء/۵۸)؛ خداوند به شما فرمان میدهد که امانتها را به صاحبانش بدهید.
🔸«وَ مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ یُؤَدِّهِ إِلَیْکَ وَ مِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِینَارٍ لَا یُؤَدِّهِ إِلَیْکَ إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَیْهِ قَائِمًا» (آل عمران/۷۵)؛ و در میان اهل کتاب، کسانی هستند که اگر ثروت زیادی به رسم امانت به آنها بسپاری به تو باز میگردانند و کسانی هستند که اگر یک دینار هم به آنان بسپاری به تو باز نمیگردانند؛ مگر تا زمانی که بالای سر آنها ایستاده (و بر آنها مسلط) باشی.
🔸«إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبَالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَهَا وَ أَشْفَقْنَ مِنْهَا وَ حَمَلَهَا الْإِنْسَانُ إِنَّهُ کَانَ ظَلُومًا جَهُولًا» (احزاب/۷۲)؛ ما امانت (تعهد، تکلیف، و ولایت الهیه) را بر آسمانها و زمین و کوهها عرضه داشتیم، آنها از حمل آن سر برتافتند و از آن هراسیدند؛ اما انسان آن را بر دوش کشید؛ او بسیار ظالم و جاهل بود (چون قدر این مقام عظیم را نشناخت و به خود ستم کرد).
#دائره_المعارف_قرآن_کریم
#تفسیر
@Targomeh
🔴 كعبهی دل
✅ آیتالله جوادی آملی:
🔹در جريان مسائل اخلاقی به ما گفتند، شما بدانيد، آن دشمن خطرناک كه سوگند ياد كرده است، طبق آيات قرآن، شيطان به خدا قسم خورد، گفت: ﴿فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ﴾؛[۱] به عزّت تو من اينها را گمراه میكنم، او صريحاً اعلام كرد كه راه من مشخص نيست كه از چه طريقی میآيم؟ گاهی از طرف جلو، گاهی از طرف پشت سر، گاهی از طرف راست، گاهی از طرف چپ ﴿ثُمَّ لَآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْديهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ عَنْ أَيْمانِهِمْ وَ عَنْ شَمائِلِهِمْ﴾؛[۲] معنای آن اين است كه راه شيطان مشخص نيست، گاهی از راه استاد می آيد، گاهی از راه شاگرد، گاهی از راه پدر می آيد، گاهی از راه مادر، گاهی از راه پسر می آيد، گاهی از راه دختر، گاهی از راه شغل می آيد، گاهی از راه مال، گاهی از راه عبادت می آيد، گاهی از راه ظلم، معلوم نيست از چه راهی میآید؟! اين تمثيل است، نه تعيين، اينكه گفت من از چهار طرف میآيم، نه يعنی اينکه از اطراف ديگر نمیآيم. انسانی كه محاط است میگويند، از چهار طرف محدود و محاط است. حدود اربعه آن، اين است که اختصاصی به حدود اربعه ندارد؛ يعنی از هر راهی كه بخواهم، میآيم، ﴿ثُمَّ لَآتِيَنَّهُمْ﴾[۳] با «نون» تأكيد ثقيله هم گفت، من دارم می آيم، جدّی هم هست! بنابر اين ما هم بايد بصير و متذكّر باشيم؛ يک، هم بايد اين بصير بودن و اصالت و تذكّر ما، محيط و همه جانبه باشد؛ دو.
🔸فرمود: ﴿إِنَّ الَّذينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ﴾؛[۴] فرمود حرمِ امن شما، يعنی قلب شما به منزلهی كعبه است، خود شما بايد دور اين كعبه طواف كنيد، اگر يک راهزن و حرامی احرام بسته است، بخواهد اطراف اين كعبه طواف كند، شما بايد مواظب باشيد. ﴿إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ﴾ اين شيطان دور كعبهی دل طواف میكند، ببيند چه وقت اين در باز میشود كه برود درون اين دل، آن «بَاضَ وَ فَرَّخَ» را كه خطبهی هفتم نهجالبلاغه است، عملی كند. فرمود شما بايد متذكّر باشيد، هميشه بينا و بيدار باشيد كه اين خاطرها از كجا می آيد، چه وقت می خواهد وارد قلب شود؟ چطور میخواهد، وارد قلب شود؟ ﴿إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ﴾ حالا كه روشن شد آن طائف، آن كسی كه طواف كننده است، آن حرامی كه احرام در بر كرده است، آن كه قصد ورود در كعبهی دل را دارد، معلوم نيست از كدام طرف می آيد، از كدام ركْن میآيد، از كدام ديوار وارد میشود، ﴿طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ﴾.
[۱]. سوره ص, آيه۸۲
[۲]. سوره اعراف, آيه۱۷
[۳]. سوره اعراف، آيه۱۷
[۴]. سوره اعراف، آيه۲۰۱
▫️درس اخلاق (۹۳/۸/۲۲)
#دائره_المعارف_قرآن_کریم
#تفسیر
@Targomeh