🔴#تفسیر نور (محسن قرائتی)💫 جلد 4 - صفحه 489 سیمای سوره نحل‌ شانزدهمين سوره‌ى قرآن كريم، كه يكصد و بيست و هشت آيه دارد، به دليل اشاره به خلقتِ زنبور عسل، «نحل» نام گرفته است. با آنكه قرآن، كتابِ تشريع است، ولى نام بسيارى از سوره‌هاى آن بر اساس تكوين است، همچون «نَجْم/ ستاره»، «شَمْس/ خورشيد»، «فيل»، «عنكبوت» و «نحل». اين نام‌ها، رمز آن است كه همه موجودات هستى، چه در آسمان و چه در زمين، چه كوچك و چه بزرگ، همه نزد قدرت او يكسانند و كتابِ شريعت، بر اساس كتابِ طبيعت، بنا نهاده شده و اين دو كتاب، از يك مبدأ نشأت گرفته‌اند. يكى از نام‌هاى اين سوره، «نعمت» است، زيرا بالغ بر پنجاه نعمت در آن بيان شده است. در اين سوره، از نعمت‌هاى الهى، دلايل توحيد و معاد، احكام جهاد، تهديد مشركان، نهى از ظلم و فحشا، پيمان‌شكنى و بدعت‌ها و وسوسه‌هاى شيطانى، مطالبى به ميان آمده است. مطابق نظر مرحوم علامه طباطبايى در تفسير الميزان، از شأن نزول‌هاى آيات اين سوره، فهميده مى‌شود كه چهل آيه اوّل آن، مربوط به اواخر دوران مكّه و هشتاد و هشت آيه ديگر آن، مربوط به اوايل زمان هجرت به مدينه است. تفسير نور(10جلدى)، ج‌4، ص: 490 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ به نام خداوند بخشنده‌ مهربان. أَتى‌ أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحانَهُ وَ تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ «نحل آیه 1» فرمان (قهر) خدا آمد پس در آن شتاب نكنيد او منزه و برتر از هرچيزى است كه براى او شريك مى‌سازند. يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلى‌ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ « نحل آیه 2» خداوند فرشتگان را، همراه با وحى كه از فرمان اوست، بر هر كس از بندگانش كه بخواهد فرو مى‌فرستد كه مردم را هشدار دهيد كه معبودى جز من نيست پس تنها از من پروا كنيد (و مخالف دستورم عمل نكنيد.) نکته ها گرچه مورد آيه، عجله‌ى كفّار در امر نزول قهر خداوند است، امّا جمله‌ى‌ «أَتى‌ أَمْرُ اللَّهِ» اختصاصى به فرمان قهر الهى ندارد، بلكه شامل همه فرمان‌هاى خداوند، همچون فرمان جهاد، فرمان ظهور امام زمان عليه السلام و فرمان برپايى روز قيامت، مى‌شود كه نبايد در اين امور عجله كرد. «روح» يكى از فرشتگانِ مقرّب الهى است كه نام او در قرآن، به صورت جداگانه و معمولًا در كنار «ملائكة» آمده است: «يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَ الْمَلائِكَةُ» «1»، «1». نبأ، 37. جلد 4 - صفحه 491 «تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ‌ إِلَيْهِ» «1» و «تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ». امّا در اينجا در آيه‌ «يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ بِالرُّوحِ»، به جاى حرفِ «واو» بين دو كلمه، حرف «باء» بكار رفته است، شايد از آن جهت كه مراد از «روح» در اين آيه، آن فرشته نباشد، بلكه مراد معناى لغوىِ «روح» يعنى حياتِ معنوى باشد كه معناى آيه چنين مى‌شود: خداوند فرشتگان را همراه با اسباب حيات، بر بندگانى كه بخواهد نازل مى‌كند. چنانكه در آيه‌ى‌ «وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا» «2» مراد از «روح» قرآن است كه مايه حياتِ معنوى مى‌باشد: «دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ» «3» پیام ها 1- فرمان‌هاى الهى قطعى و وقوع قهر او حتمى است. «أَتى‌ أَمْرُ اللَّهِ»، «أَتى‌» فعل ماضى مى‌باشد، گويا عذاب آمده است. 2- خداوند به وعده‌هاى خود عمل مى‌كند. «أَتى‌ أَمْرُ اللَّهِ» در آيه 109 سوره‌ى بقره و 24 سوره‌ى توبه، خداوند وعده داده بود كه‌ «حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ»* اكنون مى‌فرمايد: «أَتى‌ أَمْرُ اللَّهِ» 3- در كار خدا عجله نكنيد كه كار او حكيمانه است و در وقت خود انجام مى‌شود. «فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ» 4- نزول فرشته‌ى وحى، محتواى وحى و كسى‌كه آن را دريافت مى‌كند، همه و همه در مدار اراده‌ى الهى است. «مِنْ أَمْرِهِ» 5- رسالت، امرى انتصابى است نه اكتسابى. «مَنْ يَشاءُ» البتّه خداوند حكيم است و بى‌جهت كسى را به مقام نبوّت نمى‌رساند: «اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ» «4» 6- اوّلين شرط دريافت وحى الهى، روح عبوديّت و بندگى پيامبران بوده است. «مِنْ عِبادِهِ» «1». معارج، 4. «2». شورى، 52. «3». انفال، 24. «4». انعام، 124. جلد 4 - صفحه 492 7- هشدار دادن به مردم، در رأس وظايف پيامبران است. «أَنْذِرُوا» 8- اساس عقايد، بر توحيد واساسِ عمل صالح، بر تقواست. «لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ» 9- پروا و پاكى، در سايه‌ى توحيد معنا پيدا مى‌كند. «لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ» #دائره_المعارف_قرآن_کریم #تفسیر @Targomeh

🔴 از اهداف بعثت انبیای الاهی ✅ خداوند در یک جهان‌بینی گستردهٔ والا و شکوهمند، اهداف بلند و فواید متعددی را در ارسال پیام‌آوران برای شکوفا کردن بنیه علمی و عملی انسان در نظر گرفته است تا او را به ملاقات خدا ارتقا بخشد. البته تحقق تام و کامل این اهداف در زمان آخرین وصیّ رسول خدا صلوات الله علیهما خواهد بود. برخی از اهداف و آثار نبوت و رسالت، عبارت است از: 🔹تلاوت، تزکیه، تعلیم دست‌یافتنی‌ها، تکامل عقل 🔸هُوَ الَّذِی بَعَثَ فِی الْأُمِّیینَ رَسُولًا مِنْهُمْ یتْلُو عَلَیهِمْ آیاتِهِ وَیزَكِّیهِمْ وَیعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِی ضَلَالٍ مُبِینٍ (جمعه/۲) و بقره/۱۲۹ و ۱۵۱ و آل‌عمران/۱۶۴ ▫️در این آیات، دو هدف عمده برای اهداف بعثت انبیاء معرفی شده است که همان مسئله «تعلیم و تربیت» است. تلاوت آیات حق برای مردم، مقدّمه‌ای برای تزکیه و تعلیم کتاب و حکمت است. در سه آیه مذکور، تزکیه بر تعلیم کتاب و حکمت مقدم شده‌است و در یک آیه هم، به درخواست حضرت ابراهیم(ع) مربوط می‌شود. 🔹برپایی قسط و عدل 🔸لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَینَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِیزَانَ لِیقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ (حدید/۲۵) ▫️در این آیه نیز به یکی دیگر از اهداف مهم نهضت انبیاء یعنی برقراری عدالت اجتماعی اشاره شده است، و تجهیز انبیاء الهی با سه نیروی دلائل روشن (که شامل معجزات و دلائل عقلی حقانیت دعوت آنها و خبر دادن انبیاء پیشین به ظهور آنهاست) و کتاب آسمانی و قوانین، مقدمه‌ای برای بسیج شدن مردم برای اقامه عدل دانسته شده است. 🔹نجات از تاریکی‌ها 🔸كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَیكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَى صِرَاطِ الْعَزِیزِ الْحَمِیدِ (ابراهیم/۱) ▫️در این آیه هدف از بعثت و نزول قرآن، خارج ساختن مردم از ظلمتها به سوی نور معرفی شده است. نکتۀ قابل توجّه در این آیه این است که «ظلمات » به صیغه جمع و «نور» به صیغه مفرد آمده است؛ زیرا طرق انحرافی، یکی و دوتا نیست، اما طریق توحید و راه حق تنها یک راه است. 🔹بشارت و إنذار 🔸و َمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِینَ إِلَّا مُبَشِّرِینَ وَمُنْذِرِینَ فَمَنْ آمَنَ وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَیهِمْ وَلَا هُمْ یحْزَنُونَ (انعام/۴۸) ▫️این آیه و آیات مشابه «بشارت» و «إنذار» را به عنوان برنامۀ اصلی انبیاء معرفی می‌کنند. اصولاً بیشتر انگیزه‌های انسانی را می‌توان در این دو جمله خلاصه کرد: «جلب منافع» و «دفع ضرر» (اعم از مادی و معنوی)، و «بشارت» و «إنذار» به این دو انگیزه انسانی ناظر است و پایۀ اصلی هرگونه تربیت الهی و بشری، مادی و معنوی نیز بر همین دو اصل استوار است. 🔹اتمام حجت 🔸رُسُلًا مُبَشِّرِینَ وَمُنْذِرِینَ لِئَلَّا یكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ (نساء/۱۶۵) ▫️در این آیه اتمام حجّت بر مردم، هدف از بعثت معرفی شده است. در واقع اگر پیامبرانی از سوی خدا مبعوث نمی‌شدند، بسیاری از مردم لجوج و گمراه می‌توانستند هزارگونه ادعا کنند که اگر پیامبران الهی بودند ما با آغوش باز از آنها استقبال می‌کردیم و چنین و چنان بودیم. شبیه همین معنی نیز در دو آیۀ دیگر از قرآن، دیده می‌شود که مضمون هر دو یکی است، می‌فرماید: وَلَوْ أَنَّا أَهْلَكْنَاهُمْ بِعَذَابٍ مِنْ قَبْلِهِ لَقَالُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَینَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آیاتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَنَخْزَى (طه/۱۳۴ و قصص/۴۷) 🔹تذکّر و یادآوری (نسبت به امور فطری) 🔸هَذَا بَلَاغٌ لِلنَّاسِ وَلِینْذَرُوا بِهِ وَلِیعْلَمُوا أَنَّمَا هُوَ إِلَهٌ وَاحِدٌ وَلِیذَّكَّرَ أُولُوا الْأَلْبَابِ (ابراهیم/۵۲) ▫️در این آیه تذکّر دادن، یکی از اهداف بعثت معرفی شده است. تذکّر در مورد مطلبی است که انسان آن را پیشتر می‌دانسته است. آری بسیاری از «حقایق» موجود در عالم هستی و همچنین «بایدها» و «نبایدها» را انسان از طریق فطرت و یا فرمان عقل درک می‌کند، اما گاه اینها را به دست فراموشی و بی‌اعتنایی می‌سپارد و گاه وسوسه‌ها موجب پنهان کردن آنها می‌شود. 🔹دعوت به حيات برتر و سازنده 🔸یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا یحْییكُمْ (انفال/۲۴) ▫️در این آیه به نکته‌ای اشاره شده است که تمام اهدافی که پیشتر برای بعثت انبیاء گفته شد به آن کمک می‌کند و آن این است که انبیاء افراد بشر را به یک حیات جامع و کامل واقعی دعوت می‌کنند. این تعبیر کوتاه‌‌‌ترین و در عین حال جامع‌‌‌‌ترین تعبیری است که درباره دعوت پیامبراکرم(ص) آمده است و هدف بعثت را دعوت به زندگی و حیات در تمام ابعادش معرفی می‌‌کند: حیات مادّی، حیات معنوی، حیات فرهنگی، حیات اقتصادی، حیات سیاسی و حیات اخلاقی و اجتماعی. #دائره_المعارف_قرآن_کریم #تفسیر @Targomeh

🔴 در محضر قرآن کریم / ✅ وَ لَا تَهِنُواْ وَ لَا تَحْزَنُواْ وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُم مُّؤْمِنِينَ (آل‌عمران/۱۳۹) 🔹و اگر مؤمن هستید، سستى نكنید و غمگین مباشید كه شما برترید. 🔸بعد از جنگ اُحد كه به خاطر عدم اطاعت از فرماندهى، بر قواى اسلام شكست وارد شد، مسلمانان روحیّه خود را از دست دادند، این آیه نازل شد كه مبادا با شكست، خود را ببازید، بلكه با ایمان خود را تقویت كنید كه برترى با شماست. آیه‌ی فوق به این نکته‌ی روان‌شناختی اشاره می‌کند که شکست مسلمانان در جنگ اُحد در حقیقت برای از دست دادن روح ایمان و آثار آن بوده است؛ یعنی اگر آنان به خدا و پیامبر(ص) کاملاً ایمان و باور داشتند و از دستور آنان سرپیچی نمی‌کردند، در این جنگ شکست نمی‌خوردند؛ آری، شکست ظاهری و بیرونی مسلمانان از تزلزل ایمانی و شکست درونی آنها سرچشمه می‌گیرد. 🔸آیه‌ی فوق این قانون و قاعده‌ی کلی را در باره‌ی پیروزی و عزت و سربلندی مسلمانان بیان می‌کند که شما مؤمنان از دیگران والاترند، پس چنانچه بر مسیر ایمان ثابت‌قدم بمانید، سست و غمگین نمی‌شوید. تعبیر «لاتهنوا» از ماده‌ی «وَهن» و به معنای هر نوع سستی است، که در جسم و تن و یا در اراده و ایمان باشد. البته آیه اشاره می‌کند که شکست در یک میدان خاص به معنای شکست نهایی در جنگ نیست؛ پس ناراحت نباشید و از شکست‌ها درس بگیرید و در پرتو آن، نقاط ضعف خود را برطرف کنید و برای پیروزی نهایی آماده شوید. ❇️ از پيام‌های آیه ▫️شكستِ موضعى در یک جنگ، نشانه‌ى شكست نهایى مسلمانان نیست. «و لا تهنوا و لا تحزنوا و انتم الاعلون» ▫️رهبر باید روحیه‌ها را تقویت كند. «و انتم الاعلون...» ▫️اگر به ایمان و اطاعت برگردید، در جنگ‌ها به پیروزى خواهید رسید. «و انتم الاعلون ان كنتم مؤمنین» ▫️در سایه‌ى ایمان، مى‌توان بر همه جهان غالب شد. «انتم الاعلون ان كنتم مؤمنین» ▫️پیروزى و شكست ظاهرى ملاک نیست، برترى به خاطر عقاید صحیح و تفكّر سالم اصل است. «و انتم الاعلون ان كنتم مؤمنین» ▫️در جهان بینى مادّى، عامل پیروزى سلاح و تجهیزات است، ولى در بینش الهى، عامل پیروزى ایمان است. «ان كنتم مؤمنین» #دائره_المعارف_قرآن_کریم #تفسیر @Targomeh

💎 #آیه_روز ✍️ تو در حفاظت کامل ما قرار داری 🖌وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ 🔖و در برابر دستور پروردگارت شكيبايى پيشه كن كه تو خود در حمايت مايى و هنگامى كه [از خواب] بر مى‌خيزى به نيايش پروردگارت تسبيح گوى. 📚سورة الطور، آية ۴۸. #دائره_المعارف_قرآن_کریم #تفسیر @Targomeh

#از_قرآن_بیشتر_بدانیم "تفاسیر تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى‌ فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ «87» و ذوالنون (يونس را به ياد آور) آن هنگام كه خشمگين (و با قهر از ميان مردم بيرون) رفت و گمان كرد كه (آسوده شد و) ما بر او تنگ نخواهيم گرفت، (امّا همين كه در كام نهنگ فرو رفت و سبب آن را دانست) پس در آن تاريكيها ندا داد كه (خداوندا!) جز تو معبودى نيست، تو پاك و منزهى (و) همانا من از ستمكاران بودم (و نمى‌بايست مردم را بخاطر سرسختى‌شان رها كرده و تنها بگذارم). فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ «88» پس (دعاى) او را اجابت كرديم و او را از آن اندوه نجات داديم و ما اين چنين، مؤمنان را نجات مى دهيم. جلد 5 - صفحه 487 نکته ها آنچه پيرامون داستان حضرت يونس در تفاسير آمده اين است كه آن حضرت سال‌هاى بسيارى مردم را به سوى خداپرستى دعوت كرد ولى از اين ميان تنها دو نفر به او ايمان آوردند، يكى شخصى عابد و ديگرى انسانى عالم، وقتى وضع بدين صورت ادامه يافت، عابد به يونس عليه السلام پيشنهاد نفرين كرد و حضرت كه از سرسختى و لجاجت آنان به ستوه آمده بود به اين كار اقدام نمود و به محض پيدا شدن آثار بلا، بدون كسب اجازه از محضر خداوند، با خشم و غضب از منطقه خارج شد به اين گمان كه ديگر از دست آنان راحت شده است، امّا نمى دانست كه خداوند بخاطر اين كار زندگى را بر او سخت خواهد كرد. وقتى از آنجا خارج شد، به سوى دريا رفت، سوار بر كشتى شده و به منطقه‌اى ديگر عزيمت نمود. در ميانه‌ى راه ناگهان كشتى به خاطر مواجه شدن با نهنگى بزرگ، دچار اضطراب گرديد و چيزى نمانده بود تا همه اهل كشتى غرق شوند. صاحبان كشتى تصميم گرفتند تا براى رفع اين بلا، يك نفر از ساكنان كشتى را به دريا بيندازند و خود را از اين مصيبت رها سازند و چون قرعه كشيدند، نام يونس عليه السلام درآمد، لذا او را به دريا انداختند، بلافاصله نهنگ او را بلعيد و به درون دريا رفت، امّا به امر الهى از خوردن و هضم او منع گرديد. يونس عليه السلام در آن تاريكى‌هاى شكم ماهى و اعماق آب به ظلم خود، به خروج نابجا از ميان مردم پى برد و به آن اعتراف كرد، پس خداوند دعاى او را مستجاب فرمود و او را از آن حال نجات داد. از آن پس يونس لقب «ذوالنون» به معناى صاحب ماهى يافت. در آيات 143 و 144 سوره‌ى صافّات آمده است كه: «فَلَوْ لا أَنَّهُ كانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ. لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلى‌ يَوْمِ يُبْعَثُونَ» يعنى اگر نبود كه او از زمره‌ى تسبيح‌كنندگان به شمار مى‌رفت، هر آينه تا روز قيامت در شكم ماهى محبوس مى‌گرديد. پیام ها 1- در بيان تاريخ، هميشه از شيرينى‌ها و موفّقيّت‌ها سخن نگوييم، بلكه به حوادث تلخ و شكست‌ها نيز اشاره كنيم. «وَ ذَا النُّونِ» جلد 5 - صفحه 488 2- هرگز رسالت الهى خويش را پايان يافته تلقّى و آن را رها نكنيم. «إِذْ ذَهَبَ» 3- گاه يك حركت عجولانه، بدون حساب و بى‌اجازه، كيفر سختى را بدنبال مى‌آورد. «إِذْ ذَهَبَ‌- فَنادى‌ فِي الظُّلُماتِ» 4- خداوند بر خيالات، افكار و گمان‌هاى ما آگاه است. «فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ» 5- گاهى انبيا بر حوادث آينده‌ى خود آگاهى ندارند. «فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ» 6- يك غضب بيجا، گاه يك پيامبر خدا را گرفتار مى‌كند. «مُغاضِباً- فَنادى‌» 7- گاهى ناشايستگى يك عمل باعث انواع ظلمت‌ها مى‌گردد. «الظُّلُماتِ» 8- در تحليل گرفتارى‌ها، خدا را منزّه بدانيم و سرچشمه‌ى آن را در عملكرد خود جستجو نماييم. «سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ» 9- اگر حركت‌ها و حبّ و بغض‌ها به فرمان خداوند و مرضى خاطر او نباشد، نتيجه مطلوب را در پى نخواهد داشت. «ذَهَبَ مُغاضِباً- إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ» 10- اقرار به گناه در پيشگاه خداوند، خود يك كمال و از آداب دعاست. «إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ» 11- دعايى كه در آن، اقرار به توحيد، تنزيه پروردگار و اعتراف به خطا و اشتباه و گناه باشد، مستجاب است. سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ‌ ... فَاسْتَجَبْنا 12- تنزيه خداوند و اقرار به گناه، رمز نجات از مصائب و محروميّت‌هاست. سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ‌ ... فَاسْتَجَبْنا 13- تنها راه نجات، خواست و اراده‌ى الهى است. «فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ» 14- داستان‌هاى قرآن، يك واقعه‌ى تمام شده نيست، يك جريان و سنّت دائمى است. «كَذلِكَ» 15- نجات اهل ايمان، يك سنّت و قانون خداوند است. «كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ» #دائره_المعارف_قرآن_کریم #تفسیر @Targomeh

🕋 دائره_المعارف_قرآن_کریم 🕋 💙 ماه مبارک رمضان در قرآن ✅ در قرآن کریم آیاتی درباره روزه و ماه مبارک #رمضان و احکام آن نازل شده است. 👈 در ذیل این آیات با ترجمه آنها نقل می شود: 🌺 سوره بقره , آیه:  ۱۸۳و ۱۸۴ یاأَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیَامُ کَمَا کُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِن قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ ، أَیَّامًا مَّعْدُودَاتٍ فَمَن کَانَ مِنکُم مَّرِیضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّهٌ مِّنْ أَیَّامٍ أُخَرَ وَعَلَى الَّذِینَ یُطِیقُونَهُ فِدْیَهٌ طَعَامُ مِسْکِینٍ فَمَن تَطَوَّعَ خَیْرًا فَهُوَ خَیْرٌ لَّهُ وَأَن تَصُومُواْ خَیْرٌ لَّکُمْ إِن کُنتُمْ تَعْلَمُونَ 🌸 اى کسانى که #ایمان آورده‌اید روزه بر شما مقرر شده است همان گونه که بر کسانى که پیش از شما [بودند] #مقرر شده بود باشد که پرهیزگارى کنید [روزه در] روزهاى معدودى [بر شما مقرر شده است] [ولى] هر کس از شما بیمار یا در سفر باشد [به همان شماره] تعدادى از روزهاى دیگر [را روزه بدارد] و بر کسانى که [روزه] طاقت‌فرساست #کفاره‌اى است که خوراک دادن به بینوایى است و هر کس به میل خود بیشتر نیکى کند پس آن براى او بهتر است و اگر بدانید #روزه گرفتن براى شما بهتر است. 🌺 سوره بقره، آیه ۱۸۵ شَهْرُ رَمَضانَ‌ الَّذی أُنْزِلَ فیهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدى‌ وَ الْفُرْقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْکُمُ الشَّهْرَ فَلْیَصُمْهُ وَ مَنْ کانَ مَریضاً أَوْ عَلى‌ سَفَرٍ فَعِدَّهٌ مِنْ أَیَّامٍ أُخَرَ یُریدُ اللَّهُ بِکُمُ الْیُسْرَ وَ لا یُریدُ بِکُمُ الْعُسْرَ وَ لِتُکْمِلُوا الْعِدَّهَ وَ لِتُکَبِّرُوا اللَّهَ عَلى‌ ما هَداکُمْ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ. 🌸 (روزه، در چند روز معدودِ) ماهِ #رمضان است؛ ماهى که قرآن، براى راهنمایى مردم، و نشانه‌ هاى هدایت، و فرق میان حق و باطل، در آن #نازل شده است. 🌺 پس آن کس از شما که در ماه #رمضان در حضر باشد، روزه بدارد! و آن کس که بیمار یا در سفر است، روزهاى دیگرى را به جاى آن، #روزه بگیرد! خداوند، راحتى شما را مى‌خواهد، نه زحمت شما را! هدف این است که این روزها را تکمیل کنید؛ و #خدا را بر اینکه شما را هدایت کرده، بزرگ بشمرید؛ باشد که شکرگزارى کنید! ادامه دارد ...... #دائره_المعارف_قرآن_کریم #تفسیر

#تلاوت‌بسیار‌زیبا 🎤استاد حاج مهدی دیلمی از مازندران ✅سوره مبارکه یوسف آیه چهارم🕋 #دائره_المعارف_قرآن_کریم #تفسیر @Targomeh

💎 #آیه_روز ✍️ و مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ 📣 و هر که هم وزن ذرّه‌ای بدی کند[نتیجه] آن را خواهد دید 🗞 آیه 8 سوره زلزال #دائره_المعارف_قرآن_کریم #تفسیر @Targomeh